கூர்மபுராணம்

யயௌ வநம் ஸபத்நீகஃ க்ரு'த்வா ஸமயமாத்மவாந்

தனது மனைவியுடன் உடன்பாடு செய்து, தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, இராமன் காட்டுக்குச் சென்றான்.

உவாஸ தத்ர மதிமாந் லக்ஷ்மணேந ஸஹ ப்ரபுஃ

அங்கே, புத்திசாலியான இராமன், இலக்குவனுடன் சேர்ந்து தங்கினார்.

பரிவ்ராஜகவேஷேண ஸீதாம் ஹ்ரு'த்வா யயௌ புரீம்

ஒரு தவசியின் வேடத்தில், சீதையைப் பறித்து, அவன் தனது நகருக்குச் சென்றான்.

துஃ கஶோகாபிஸம்தப்தௌ பபூவதுரரிந்தமௌ

பகைவர்களை அழிப்பவரான இராமனும் இலக்குவனும், துயரமும் சோகமும் கொண்டு வாடினர்.

வாநராணாமபூத் ஸக்யம் ராமஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ

கழுக்கப்படாத செயல்கள் கொண்ட இராமனுக்கும், வானரர்களுக்கும் நட்பு ஏற்பட்டது.

வாயுபுத்ரௌ மஹாதேஜா ராமஸ்யாஸீத் ப்ரியஃ ஸதா

வாயுவின் மகனான பெரும் வீரன் அனுமன், எப்போதும் இராமனுக்குப் பிரியமானவனாக இருந்தான்.

ஆநயிஷ்யாமி தாம் ஸீதாமித்யுக்த்வா விசசார ஹ

'நான் சீதையை மீண்டும் கொண்டு வருவேன்' என்று கூறி, அவன் தேடிப் புறப்பட்டான்.

ஜகாம ராவணபுரீம் லங்காம் ஸாகரஸம்ஸ்திதாம்

அவன், கடலில் அமைந்துள்ள ராவணனின் நகரமான இலங்கைக்குச் சென்றான்.

அபஶ்யதமலாம் ஸீதாம் ராக்ஷஸீபிஃ ஸமாவ்ரு'தாம்

அவன், அரக்கியர்களால் சூழப்பட்ட, குற்றமற்ற சீதையைப் பார்த்தான்.

ராமமிந்தீவரஶ்யாமம் லக்ஷ்மணம் சாத்மஸம்ஸ்திதம்

இராமன் நீலத்தாமரை போல் கருப்பும், இலக்குவன் மனம் உறுதியானவனும் என்று அவளுக்கு நம்பிக்கை அளித்தான்.

அஸம்ஶயாய ப்ரததாவஸ்யை ராமாங்குலீயகம்

உறுதிப்படச் செய்ய இராமனின் மோதிரத்தை அவளிடம் கொடுத்தான்.

மேநே ஸமாகதம் ராமம் ப்ரீதிவிஸ்பாரிதேக்ஷணா

மகிழ்ச்சியில் அவளது கண்கள் பெரிதாக, இராமன் வந்துவிட்டான் என்று நம்பினாள்.

நயிஷ்யே த்வாம் மஹாபாஹுருக்த்வா ராமம் யயௌ புநஃ

'பெரும் புயலுடைய இராமன் உன்னை அழைத்து வருவான்' என்று கூறி, அவன் மீண்டும் புறப்பட்டான்.

தஸ்தௌ ராமேண புரதோ லக்ஷ்மணேந ச பூஜிதஃ

இராமனும் இலக்குவனும் அவனை மரியாதையுடன் எதிர்கொண்டனர்.

லக்ஷ்மணேந ச யுத்தாய புத்திம் சக்ரே ஹி ரக்ஷஸாம்

இலக்குவன், அரக்கர்களுடன் போர் செய்ய மனதில் உறுதி கொண்டான்.

ஸேதும் பரமதர்மாத்மா ராவணம் ஹதவாந் ப்ரபுஃ

மிக உயர்ந்த தர்மமுள்ள இராமன், ஒரு பாலம் கட்டி, ராவணனை அழித்தான்.

ஆநயாமாஸ தாம் ஸீதாம் வாயுபுத்ரஸஹாயவாந்

வாயுவின் மகன் அனுமன் உதவியுடன், அவன் சீதையை மீண்டும் அழைத்து வந்தான்.

ஸ்தாபயாமாஸ லிங்கஸ்தம் பூஜயாமாஸ ராகவஃ

ராகவன் அந்த லிங்கத்தை நிறுவி, அதனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.

ப்ரத்யக்ஷமேவ பகவாந் தத்தவாந் வரமுத்தமம்

அந்த இறைவன் நேரில் வந்து, உயர்ந்த வரத்தை அருளினார்.

மஹாபாதகஸம்யுக்தாஸ்தேஷாம் பாபம் விநஶ்யது

பெரும் பாவங்களில் சிக்கியவர்களின் பாவம் அழிந்துபோகட்டும்.

தர்ஶநாதேவ லிங்கஸல்ய நாஶம் யாந்தி ந ஸம்ஶயஃ

அந்த லிங்கத்தை காண்பதாலே எல்லா குற்றங்களும் அழிகின்றன; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யாவத் ஸேதுஶ்ச தாவச்ச ஸ்தாஸ்யாம்யத்ர திரோஹிதஃ

சேது இருக்கும் வரை, நான் இங்கு மறைந்தபடி இருப்பேன்.

ஸ்மரணாதேவ லிங்கஸ்ய திநபாபம் ப்ரணஶ்யதி

அந்த லிங்கத்தை நினைப்பதாலே தினசரி பாவங்கள் அழிகின்றன.

ஸநந்தீ ஸகணோ ருத்ரஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத

அங்கே நந்தியுடன் கூடிய ருத்ரன் தன் கூட்டத்துடன் மறைந்தார்.

அபிஷிக்தோ மஹாதேஜா பரதேந மஹாபலஃ

பரதன், பேரொளியுடன் கூடிய அந்த வலிமைமிக்கவரை அபிஷேகம் செய்தான்.

யஜ்ஞேந யஜ்ஞஹந்தாரமஶ்வமேதேந ஶங்கரம்

அசுவமேத யாகத்தால், யாகங்களை அழிப்பவரான சங்கரனை வழிபட்டான்.

லவஶ்ச ஸுமஹாபாகஃ ஸர்வதத்த்வார்தவித் ஸுதீஃ

மிகுந்த பாக்கியசாலி, எல்லா உண்மைகளையும் அறிந்த, புத்திசாலியான லவனும் பிறந்தான்.

நலஸ்து நிஷதஸ்யாபூந்நபஸ்தமாதஜாயத

நளன், நிஷத நாட்டின் அரசனானான்; அவனிடமிருந்து நபஸும் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ரோ ऽபவத் வீரோ தேவாநீகஃ ப்ரதாபவாந்

அவனுக்கு வீரமும், பெரும் புகழும் உடைய தேவானிகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.