கூர்மபுராணம்

ப்ராயச்சஜ்ஜாநகீம் ஸீதாம் ராமமேவாஶ்ரிதா பதிம்

ஜனகன், இராமனை கணவராக ஏற்ற சீதையை அவனுக்கு அளித்தான்.

ப்ரததௌ ஶத்ருநாஶார்தம் ஜநகாயாத்புதம் தநுஃ

பகைவரை அழிப்பதற்காக, ஜனகன் அதிசயமான வில்லையும் கொடுத்தான்.

அகோஷயதமித்ரக்நோ லோகே ऽஸ்மிந் த்விஜபுங்கவாஃ

துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, பகைவரை அழிப்பவன் இந்த உலகில் அறிவித்தான்.

தேவோ வா தாநவோ வாபி ஸ ஸீதாம் லப்துமர்ஹதி

தேவராக இருந்தாலும், அசுரராக இருந்தாலும், யார் சீதையை வெல்லுகிறாரோ, அவர்கள் தகுதியுடையவரே.

பஞ்ஜயாமாஸ சாதாய கத்வாஸௌ லீலயைவ ஹி

அவன் சென்று, எளிதாகவே அதை உடைத்து எடுத்தான்.

ராமஃ பரமதர்மாத்மா ஸேநாமிவ ச ஷண்முகஃ

பரம தர்மம் உடைய இராமன், தனது படையுடன் முருகனைப் போல் இருந்தான்.

ராமம் ஜ்யேஷ்டம் ஸுதம் வீரம் ராஜாநம் கர்துமாரபத்

அவன் தன் மூத்த மகனும் வீரவனுமான இராமனை அரசனாக அமர்த்தத் தொடங்கினான்.

நிவாரயாமாஸ பதிம் ப்ராஹ ஸம்ப்ராந்தமாநஸா

அவள் தன் கணவரைத் தடுத்தாள்; மனம் கலங்கியவள் பேசினாள்.

பூர்வமேவ வரோ யஸ்மாத் தத்தோ மே பவதா யதஃ

முன்பே நீ எனக்கு ஒரு வரம் அளித்திருந்ததால்,

பாடமித்யப்ரவீத் வாக்யம் ததா ராமோ ऽபி தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்த இராமன், அந்த வார்த்தைகளுக்குப் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சம்மதம் தெரிவித்தான்.

யயௌ வநம் ஸபத்நீகஃ க்ரு'த்வா ஸமயமாத்மவாந்

தனது மனைவியுடன் உடன்பாடு செய்து, தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, இராமன் காட்டுக்குச் சென்றான்.

உவாஸ தத்ர மதிமாந் லக்ஷ்மணேந ஸஹ ப்ரபுஃ

அங்கே, புத்திசாலியான இராமன், இலக்குவனுடன் சேர்ந்து தங்கினார்.

பரிவ்ராஜகவேஷேண ஸீதாம் ஹ்ரு'த்வா யயௌ புரீம்

ஒரு தவசியின் வேடத்தில், சீதையைப் பறித்து, அவன் தனது நகருக்குச் சென்றான்.

துஃ கஶோகாபிஸம்தப்தௌ பபூவதுரரிந்தமௌ

பகைவர்களை அழிப்பவரான இராமனும் இலக்குவனும், துயரமும் சோகமும் கொண்டு வாடினர்.

வாநராணாமபூத் ஸக்யம் ராமஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ

கழுக்கப்படாத செயல்கள் கொண்ட இராமனுக்கும், வானரர்களுக்கும் நட்பு ஏற்பட்டது.

வாயுபுத்ரௌ மஹாதேஜா ராமஸ்யாஸீத் ப்ரியஃ ஸதா

வாயுவின் மகனான பெரும் வீரன் அனுமன், எப்போதும் இராமனுக்குப் பிரியமானவனாக இருந்தான்.

ஆநயிஷ்யாமி தாம் ஸீதாமித்யுக்த்வா விசசார ஹ

'நான் சீதையை மீண்டும் கொண்டு வருவேன்' என்று கூறி, அவன் தேடிப் புறப்பட்டான்.

ஜகாம ராவணபுரீம் லங்காம் ஸாகரஸம்ஸ்திதாம்

அவன், கடலில் அமைந்துள்ள ராவணனின் நகரமான இலங்கைக்குச் சென்றான்.

அபஶ்யதமலாம் ஸீதாம் ராக்ஷஸீபிஃ ஸமாவ்ரு'தாம்

அவன், அரக்கியர்களால் சூழப்பட்ட, குற்றமற்ற சீதையைப் பார்த்தான்.

ராமமிந்தீவரஶ்யாமம் லக்ஷ்மணம் சாத்மஸம்ஸ்திதம்

இராமன் நீலத்தாமரை போல் கருப்பும், இலக்குவன் மனம் உறுதியானவனும் என்று அவளுக்கு நம்பிக்கை அளித்தான்.

அஸம்ஶயாய ப்ரததாவஸ்யை ராமாங்குலீயகம்

உறுதிப்படச் செய்ய இராமனின் மோதிரத்தை அவளிடம் கொடுத்தான்.

மேநே ஸமாகதம் ராமம் ப்ரீதிவிஸ்பாரிதேக்ஷணா

மகிழ்ச்சியில் அவளது கண்கள் பெரிதாக, இராமன் வந்துவிட்டான் என்று நம்பினாள்.

நயிஷ்யே த்வாம் மஹாபாஹுருக்த்வா ராமம் யயௌ புநஃ

'பெரும் புயலுடைய இராமன் உன்னை அழைத்து வருவான்' என்று கூறி, அவன் மீண்டும் புறப்பட்டான்.

தஸ்தௌ ராமேண புரதோ லக்ஷ்மணேந ச பூஜிதஃ

இராமனும் இலக்குவனும் அவனை மரியாதையுடன் எதிர்கொண்டனர்.

லக்ஷ்மணேந ச யுத்தாய புத்திம் சக்ரே ஹி ரக்ஷஸாம்

இலக்குவன், அரக்கர்களுடன் போர் செய்ய மனதில் உறுதி கொண்டான்.

ஸேதும் பரமதர்மாத்மா ராவணம் ஹதவாந் ப்ரபுஃ

மிக உயர்ந்த தர்மமுள்ள இராமன், ஒரு பாலம் கட்டி, ராவணனை அழித்தான்.

ஆநயாமாஸ தாம் ஸீதாம் வாயுபுத்ரஸஹாயவாந்

வாயுவின் மகன் அனுமன் உதவியுடன், அவன் சீதையை மீண்டும் அழைத்து வந்தான்.

ஸ்தாபயாமாஸ லிங்கஸ்தம் பூஜயாமாஸ ராகவஃ

ராகவன் அந்த லிங்கத்தை நிறுவி, அதனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.

ப்ரத்யக்ஷமேவ பகவாந் தத்தவாந் வரமுத்தமம்

அந்த இறைவன் நேரில் வந்து, உயர்ந்த வரத்தை அருளினார்.