கூர்மபுராணம்

பபார ஶிரஸா கங்காம் ஸோமாந்தே ஸோமபூஷணஃ

சோமன் சின்னம் அலங்கரித்தவன், தன் தலையில் கங்கையை சுமந்தான்.

நாபாகஸ்தஸ்ய தாயாதஃ ஸிந்துத்வீபஸ்ததோ ऽபவத்

நாபாகனுக்கு வாரிசாகச் சிந்துத்வீபன் பிறந்தான்.

ஸௌதாஸஸ்தஸ்ய தநயஃ க்யாதஃ கல்மாஷபாதகஃ

அவனுக்கு மகனாக சௌதாசன் பிறந்தான்; அவன் கல்மாசபாதன் என்று புகழ்பெற்றவன்.

அஶ்மகம் ஜநயாமஸா தமிக்ஷ்வாகுகுலத்வஜம்

அவன் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் பெருமை ஆன அஷ்மகனை பெற்றான்.

ஸ ஹி ராமபயாத் ராஜா வநம் ப்ராப ஸுதுஃ கிதஃ

அந்த அரசன், இராமனைப் பயந்து, மிகுந்த துயரத்துடன் காட்டுக்குள் சென்றான்.

தஸ்மாத் பிலிபிலிஃ ஶ்ரீமாந்வ்ரு'த்தஶர்மாசதத்ஸுதஃ

அவனிடமிருந்து புகழ்பெற்ற பிலிபிலி பிறந்தான்; அவனுக்கு மகனாக வ்ருத்தசர்மா வந்தான்.

தீர்கபாஹுஃ ஸுதஸ்தஸ்ய ரகுஸ்தஸ்மாதஜாயத

அவனுக்கு மகனாக நீண்ட கை கொண்ட தீர்கபாஹு பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து ரகு பிறந்தான்.

ராமோ தாஶரதிர்வோரோ தர்மஜ்ஞோ லோகவிஶ்ருதஃ

தசரதனின் மகனாக, தர்மத்தை அறிந்தவன், உலகில் புகழ்பெற்றவன் இராமன் பிறந்தான்.

ஜஜ்ஞே ராவணநாஶார்தம் விஷ்ணுரம்ஶேந விஶ்வக்ரு'த்

முழு உலகையும் படைத்த விஷ்ணு, இராவணனை அழிக்க ஒரு பகுதியுடன் பிறந்தான்.

ஸீதா த்ரிலோகவிக்யாதா ஶீலௌதார்யகுணாந்விதா

மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற சீதை, நல்லொழுக்கமும் பெருந்தன்மையும் உடையவள்.

ப்ராயச்சஜ்ஜாநகீம் ஸீதாம் ராமமேவாஶ்ரிதா பதிம்

ஜனகன், இராமனை கணவராக ஏற்ற சீதையை அவனுக்கு அளித்தான்.

ப்ரததௌ ஶத்ருநாஶார்தம் ஜநகாயாத்புதம் தநுஃ

பகைவரை அழிப்பதற்காக, ஜனகன் அதிசயமான வில்லையும் கொடுத்தான்.

அகோஷயதமித்ரக்நோ லோகே ऽஸ்மிந் த்விஜபுங்கவாஃ

துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, பகைவரை அழிப்பவன் இந்த உலகில் அறிவித்தான்.

தேவோ வா தாநவோ வாபி ஸ ஸீதாம் லப்துமர்ஹதி

தேவராக இருந்தாலும், அசுரராக இருந்தாலும், யார் சீதையை வெல்லுகிறாரோ, அவர்கள் தகுதியுடையவரே.

பஞ்ஜயாமாஸ சாதாய கத்வாஸௌ லீலயைவ ஹி

அவன் சென்று, எளிதாகவே அதை உடைத்து எடுத்தான்.

ராமஃ பரமதர்மாத்மா ஸேநாமிவ ச ஷண்முகஃ

பரம தர்மம் உடைய இராமன், தனது படையுடன் முருகனைப் போல் இருந்தான்.

ராமம் ஜ்யேஷ்டம் ஸுதம் வீரம் ராஜாநம் கர்துமாரபத்

அவன் தன் மூத்த மகனும் வீரவனுமான இராமனை அரசனாக அமர்த்தத் தொடங்கினான்.

நிவாரயாமாஸ பதிம் ப்ராஹ ஸம்ப்ராந்தமாநஸா

அவள் தன் கணவரைத் தடுத்தாள்; மனம் கலங்கியவள் பேசினாள்.

பூர்வமேவ வரோ யஸ்மாத் தத்தோ மே பவதா யதஃ

முன்பே நீ எனக்கு ஒரு வரம் அளித்திருந்ததால்,

பாடமித்யப்ரவீத் வாக்யம் ததா ராமோ ऽபி தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்த இராமன், அந்த வார்த்தைகளுக்குப் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சம்மதம் தெரிவித்தான்.

யயௌ வநம் ஸபத்நீகஃ க்ரு'த்வா ஸமயமாத்மவாந்

தனது மனைவியுடன் உடன்பாடு செய்து, தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, இராமன் காட்டுக்குச் சென்றான்.

உவாஸ தத்ர மதிமாந் லக்ஷ்மணேந ஸஹ ப்ரபுஃ

அங்கே, புத்திசாலியான இராமன், இலக்குவனுடன் சேர்ந்து தங்கினார்.

பரிவ்ராஜகவேஷேண ஸீதாம் ஹ்ரு'த்வா யயௌ புரீம்

ஒரு தவசியின் வேடத்தில், சீதையைப் பறித்து, அவன் தனது நகருக்குச் சென்றான்.

துஃ கஶோகாபிஸம்தப்தௌ பபூவதுரரிந்தமௌ

பகைவர்களை அழிப்பவரான இராமனும் இலக்குவனும், துயரமும் சோகமும் கொண்டு வாடினர்.

வாநராணாமபூத் ஸக்யம் ராமஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ

கழுக்கப்படாத செயல்கள் கொண்ட இராமனுக்கும், வானரர்களுக்கும் நட்பு ஏற்பட்டது.

வாயுபுத்ரௌ மஹாதேஜா ராமஸ்யாஸீத் ப்ரியஃ ஸதா

வாயுவின் மகனான பெரும் வீரன் அனுமன், எப்போதும் இராமனுக்குப் பிரியமானவனாக இருந்தான்.

ஆநயிஷ்யாமி தாம் ஸீதாமித்யுக்த்வா விசசார ஹ

'நான் சீதையை மீண்டும் கொண்டு வருவேன்' என்று கூறி, அவன் தேடிப் புறப்பட்டான்.

ஜகாம ராவணபுரீம் லங்காம் ஸாகரஸம்ஸ்திதாம்

அவன், கடலில் அமைந்துள்ள ராவணனின் நகரமான இலங்கைக்குச் சென்றான்.

அபஶ்யதமலாம் ஸீதாம் ராக்ஷஸீபிஃ ஸமாவ்ரு'தாம்

அவன், அரக்கியர்களால் சூழப்பட்ட, குற்றமற்ற சீதையைப் பார்த்தான்.