கூர்மபுராணம்

ப்ராணம் ப்ரு'ஹந்தம் புருஷமாதித்யாந்தரஸம்ஸ்திதம்

சூரியனுக்குள் நிலை கொண்டுள்ள அந்த மகா உயிரும் புருஷனும்,

சாதுர்வர்ண்யஸமாயுக்தமஶேஷம் க்ஷிதிமண்டலம்

நான்கு வகை வர்ணங்கள் கொண்ட முழு பூமியும்,

ஜகாமாரண்யமநகஸ்தபஶ்சர்துமநுத்தமம்

பாவமில்லாதவர், உயர்ந்த தவம் செய்ய காட்டிற்குச் சென்றார்.

கந்தமூலபலாஹாரோ முந்யந்நைரயஜத் ஸுராந்

மூலங்கள், கிழங்குகள், பழங்கள் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, முனிவர் உணவால் தேவர்களை வழிபட்டார்.

ஜஜாப மநஸா தேவீம் ஸாவித்ரரிம் வேதமாதரம்

அவர் மனதிலேயே வேதங்களின் தாயான சாவித்ரி தேவியை ஜபித்தார்.

ஹிரண்யகர்போ விஶ்வாத்மா தம் தேஶமகமத் ஸ்வயம்

பொன் போன்ற உருவமுடைய உலகின் ஆத்மாவான ஹிரண்யகர்ப்பன், அந்த இடத்திற்கு தானே சென்றார்.

நநாம ஶிரஸா தஸ்ய பாதயோர்நாம கீர்தயந்

அவர், அவன் பாதங்களில் தலையை வணங்கி, அவன் பெயரை கூறினார்.

ஹிர்ண்யமூர்தயே துப்யம் ஸஹஸ்த்ராக்ஷாய வேதஸே

பொன்னிறம் உடையவரே, ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, படைப்பாளியே, உமக்கு நான் புகழ் செலுத்துகிறேன்.

ஸாம்க்யயோகாதிகம்யாய நமஸ்தே ஜ்ஞாநமூர்தயே

சாங்கியம் மற்றும் யோகம் மூலம் அடையக்கூடிய, ஞானத்தின் உருவே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷாய புராணாய யோகிநாம் குரவே நமஃ

பழமையான புருஷனே, யோகிகளுக்குத் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்.

வரம் வரய பத்ரம் தே வரதோ ऽஸ்மீத்யபாஷத

"மங்களமானவரே, ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு; நான் வரம் வழங்குகிறவன்" என்று அவர் கூறினார்.

பூயோ வர்ஷஶதம் ஸாக்ரம் தாவதாயுர்பவேந்மம

எனது ஆயுள் இன்னும் நூறு ஆண்டுகள் கூடுதலாக இருக்கட்டும்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா கராப்யாம் ஸுப்ரீதஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அவர் இரு கையால் தொடி, அங்கேயே மறைந்தார்.

ஶாந்தஸ்த்ரிஷவணஸ்நாயீ கந்தமூலபலாஶநஃ

அமைதியானவர், நாள் மூன்று முறை குளிப்பவர், கிழங்கு, மூலிகை, பழம் ஆகியவற்றை உண்பவர்.

ப்ராதுராஸீந்மஹாயோகீ பாநோர்மண்டலமத்யதஃ

சூரியனின் வட்டத்தின் நடுவில் ஒரு பெரிய யோகி தோன்றினார்.

ஸ்வயம்புவமநாத்யந்தம் ப்ரஹ்மாணம் விஸ்மயம் கதஃ

தானாக தோன்றிய, ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத பிரம்மா, அதிசயத்தில் ஆழ்ந்தார்.

க்ஷணாதபஶ்யத் புருஷம் தமேவ பரமேஶ்வரம்

ஒரு கணத்தில், அந்த பரம ஈசுவரனாகிய புருஷனை அவர் கண்டார்.

சந்த்ராவயவலக்ஷமாணம் நரநாரீதநும் ஹரம்

சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசமாக, ஆண்-பெண் இரு உருவமும் கொண்ட ஹரனை அவர் கண்டார்.

ரக்தாம்பரதரம் ரக்தம் ரக்தமால்யாநுலேபநம்

சிவப்பு ஆடை அணிந்தவர், சிவப்பாகத் தோன்றும் அவர், சிவப்பு மாலையும், சிவப்பு புகையும் பூசியிருந்தார்.

நநாம ஶிரஸா ருத்ரம் ஸாவித்ர்யாநேந சைவ ஹி

அவர், இந்த சாவித்ரி மந்திரத்துடன், ருத்ரனை தலையணிந்து வணங்கினார்.

த்ரயீமயாய ருத்ராய காலரூபாய ஹேதவே

மூன்று வேதங்களால் ஆனவரே, காலத்தின் உருவே, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமான ருத்ரனே, உமக்கு வணக்கம்.

இமாநி மே ரஹஸ்யாநி நாமாநி ஶ்ரு'ணு சாநக

பாவமில்லாதவரே, என் இந்த ரகசியமான பெயர்களைக் கேள்.

நமஸ்குருஷ்வ ந்ரு'பதே ஏபிர்மாம் ஸததம் ஶுசிஃ

மன்னனே, நீ எப்போதும் தூய்மையுடன், இவை மூலம் எனக்கு வணங்க வேண்டும்.

ஜபஸ்வாநந்யசேதஸ்கோ மய்யாஸக்தமநா ந்ரு'ப

ஓ ராஜா, மனதைச் சிதறாமல், என் மீது முழுமையாகக் கவனம் செலுத்தி, நீ ஜபம் செய்.

ஜபேதாமரணாத் ருத்ரம் ஸ யாதி பரமம் பதம்

யார் மரணம் வரைக்கும் ருத்ரனை ஜபிக்கிறாரோ, அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

புநஃ ஸம்வத்ஸரஶதம் ராஜ்ஞே ஹ்யாயுரகல்பயத்

அவர் மீண்டும் அந்த அரசருக்கு நூறு ஆண்டுகள் ஆயுள் அளித்தார்.

க்ஷணாதந்தர்ததே ருத்ரஸ்ததத்புதமிவாபவத்

ஒரு கணத்தில் ருத்ரன் மறைந்தார்; அது ஒரு அதிசயமாக இருந்தது.

பஸ்மச்சந்நஸ்த்ரிஷவணம் ஸ்நாத்வா ஶாந்தஃ ஸமாஹிதஃ

பொடி பூசி, மூன்று முறை குளித்து, அமைதியாகவும் ஒருமனதாகவும் இருந்தான்.

யோகப்ரவ்ரு'த்திரபவத் காலாத் காலாத்மகம் பரம்

காலப்போக்கில், யோகப் பயிற்சி தோன்றியது; அது காலத்தின் உன்னதமான சுருக்கத்தை நோக்கியது.