கூர்மபுராணம்

நேக்ஷதே ऽஜ்ஞாநஜாந் தோஷாந் க்ரு'ஹ்ணாதி ச குணாநபி

அவன் அறியாமையால் தோன்றும் குறைகளை கவனிக்கவில்லை; நல்ல பண்புகளை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.

ஸகேஶவஃ ஸஹாந்தகோ ஜகாம ஶங்கராந்திகம்

கேசவன் மற்றும் அந்தகனுடன் சேர்ந்து, அவன் சங்கரனின் அருகே சென்றான்.

ஸமாதவம் ஸமாத்ரு'கம் ஜகாம நிர்வ்ரு'திம் ஹரஃ

ஹரன், மாதவன் மற்றும் மாத்ரிகையுடன், ஆனந்தம் மற்றும் ஒருமை அடைந்தான்.

ஜகாம யத்ர ஶைலஜா விமாநமீஶவல்லபா

அவன், மலைமகளான ஈசனின் பிரியமானவள் வானவீட்டில் இருந்த இடத்திற்கு சென்றான்.

அவாப ஸாந்தகம் ஸுகம் ப்ரஸாதமந்தகம் ப்ரதி

அந்தகனுக்காக மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் அருளும் பெற்றான்.

பபாத தண்டவத்க்ஷிதௌ நநாம பாதபத்மயோஃ

அவன் தரையில் முழங்கியபடி விழுந்து, திருவடிகளுக்கு வணங்கினான்.

யதஃ ப்ரதாநபூருஷௌ நிஹந்தி யாகிலம் ஜகத்

முதன்மை உடைய புருஷன், இந்த உலகனைத்தையும் அழிக்கிறான்.

ஹிரண்மயே ऽதிநிர்மலே நமாமி தாமிமாமஜாம்

பொன்னிறமும் மிகத் தூய்மையும் கொண்ட, பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமாமி யத்ர தாமுமாமஶேஷபேதவர்ஜிதாம்

எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாத இடத்தில் இருக்கும் அவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமாமி யா குணாதிகா கிரீஶபுத்ரிகாமிமாம்

குணங்களை தாண்டிய, இந்த மலைமகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஸுராஸுரைர்யதர்சிதம் நமாமி தே பதாம்புஜம்

தேவர்களும் அசுரர்களும் வழிபடும் உமது திருவடிகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஸம்ஸ்துதா தைத்யபதிநா புத்ரத்வே ஜக்ரு'ஹே ऽந்தகம்

அசுரர்களின் தலைவன் புகழ்ந்தபோது, அவள் அந்தகனை தன் மகனாக ஏற்றாள்.

ஜகாமாநுஜ்ஞயா ஶம்போஃ பாதாலம் பரமேஶ்வரஃ

சம்புவின் அனுமதியால், பரம எஸ்வரன் பாதாளத்திற்குச் சென்றான்.

ஸமாஸ்தே ஹரிரவ்யக்தோ ந்ரு'ஸிம்ஹாக்ரு'திரீஶ்வரஃ

அங்கே, அரிய உருவில், நரசிங்க வடிவில், ஹரி இருந்தான்.

காலாக்நிருத்ரோ பகவாந் யுயோஜாத்மாநமாத்மநி

காலாக்னி ருத்ரன், தன் ஆத்மாவை தன்னுடன் ஒன்றாக இணைத்தான்.

புபுக்ஷிதா மஹாதேவம் ப்ரணம்யாஹுஸ்த்ரிஶூலிநம்

பசிக்கொண்ட அவர்கள், மஹாதேவனை வணங்கி, மூன்று கூர்மையான கையெழுத்துடையவரிடம் பேசினர்.

த்ரைலோக்யம் பக்ஷயிஷ்யாமோ நாந்யதா த்ரு'ப்திரஸ்திநஃ

நாங்கள் மூன்று உலகங்களையும் விழுங்குவோம்; அப்போதுதான் எங்கள் பசி தீரும்.

பக்ஷயாஞ்சக்ரிரே ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம்

அவர்கள், உயிருள்ளதும் உயிரில்லாததும் உடைய மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கத் தொடங்கினர்.

தத்யௌ நாராயணம் தேவம் க்ஷணாத்ப்ராதுரபூத்தரிஃ

நாராயணன், தெய்வீகமானவர், மனதில் சிந்தித்தார்; உடனே ஹரி தோன்றினார்.

நிவாரயாஶு த்ரைலோக்யம் த்வதீயா பகவந்நிதி

பெருமாளே, இந்த மூன்று உலகங்களும் உமக்கு சொந்தம்; தயவுசெய்து விரைவில் பாதுகாப்பாயாக.

உபதஸ்துர்மஹாதேவம் நரஸிம்ஹாக்ரு'திம் ச தம்

அவர்கள் மஹாதேவனையும், நரசிம்ஹ உருவம் கொண்டவரையும் அணுகினர்.

ப்ரததுஃ ஶம்பவே ஶக்திம் பைரவாயாதிதேஜஸே

அவர்கள் தங்கள் சக்தியை பேரொளி கொண்ட பைரவனுக்கும் சம்புவிற்கும் அளித்தனர்.

க்ஷணாதேகத்வமாபந்நம் ஶேஷாஹிம் சாபி மாதரஃ

ஒரு கணத்தில், அந்த அன்னையரும் சேஷநாகனும் ஒன்றாகி விட்டனர்.

யே ச மாம் ஸம்ஸ்மரந்தீஹ பாலநீயாஃ ப்ரயத்நதஃ

இங்கு என்னை நினைக்கும் அனைவரும் கவனமாக பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

மஹேஶ்வராம்ஶஸம்பூதா புக்திமுக்திப்ரதா த்வியம்

மகேஸ்வரனின் பாகமாகப் பிறந்த இவள், போகத்தையும் முக்தியையும் அளிப்பவள்.

தாமஸீ ராஜஸீ மூர்திர்தேவதேவஶ்சதுர்முகஃ

அவளது உருவம் தாமசமும் ராஜசமும்; தேவாதி தேவன் நான்கு முகம் உடையவன்.

பக்ஷயிஷ்யதி கல்பாந்தே ருத்ராத்மா நிகிலம் ஜகத்

கல்பத்தின் முடிவில், ருத்ரன் இந்த முழு உலகத்தையும் விழுங்குவான்.

ஸத்த்வோத்ரிக்தாஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸம்ஸ்தாபயதி நித்யதா

சுத்தம் அதிகமாகும் போது, அவர் எப்போதும் இந்த உலகத்தை நிலைநிறுத்துகிறார்.

மூலப்ரக்ரு'திரவ்யக்தா ஸதாநந்தேதி கத்யதே

அடிப்படையான இயற்கை, வெளிப்படாதது, எப்போதும் ஆனந்தம் என அழைக்கப்படுகிறது.