கூர்மபுராணம்

நமோ ஜநாநாம் ஹ்ரு'தி ஸம்ஸ்திதாய

மக்களின் மனங்களில் உறைவவருக்கு வணக்கம்.

நமஃ பராந்தாய பவோத்பவாய

அனைத்து உலகங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவருக்கும், உயிர்களின் ஆதியுமானவருக்கும் வணக்கம்.

நமோ ऽம்பிகாயாஃ பதயே ம்ரு'டாய

அம்பிகையின் கணவரும், அருளாளருமானவருக்கும் வணக்கம்.

நமோ மஹேஶாய நமஃ ஶிவாய

மகா ஈசுவரனுக்கும், சிவபெருமானுக்கும் வணக்கம்.

துஷ்டஃ ப்ரோவாச ஹஸ்தாப்யாம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாத பரமேஶ்வரஃ

பரமேசுவரன் மனம் மகிழ்ந்து, தன் கரங்களால் அவனைத் தொட்டு, பின்னர் பேசினார்.

ஸம்ப்ராப்ய காணபத்யம் மே ஸந்நிதாநே வஸாமரஃ

என் அருகில் நீ கணங்களின் தலைவராகி, அமரராக எப்போதும் வாழ்வாய்.

நந்தீஶ்வரஸ்யாநுசரஃ ஸர்வதுஃ கவிவர்ஜிதஃ

நந்தீசுவரனுக்கு துணையாக, எல்லா பெரிய துயரங்களும் இல்லாமல் நீ இருப்பாய்.

கணேஶ்வரா மஹாதேவமந்தகம் தேவஸந்நிதௌ

கணாதிபதி மகாதேவன், அந்தகன், தேவர்களின் சபையில் நின்றார்.

நீலகண்டம் ஜடாமௌலிம் ஶூலாஸக்தமஹாகரம்

நீலக்கண்டன், ஜடைகள் சூடியவன், வலிமையான கரத்தில் திரிசூலம் பிடித்திருந்தான்.

உவாச பகவாந் விஷ்ணுர்தேவதேவம் ஸ்மயந்நிவ

பெரியோன் விஷ்ணு, சிரிப்புடன், தேவாதி தேவனை நோக்கி உரைத்தான்.

நேக்ஷதே ऽஜ்ஞாநஜாந் தோஷாந் க்ரு'ஹ்ணாதி ச குணாநபி

அவன் அறியாமையால் தோன்றும் குறைகளை கவனிக்கவில்லை; நல்ல பண்புகளை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.

ஸகேஶவஃ ஸஹாந்தகோ ஜகாம ஶங்கராந்திகம்

கேசவன் மற்றும் அந்தகனுடன் சேர்ந்து, அவன் சங்கரனின் அருகே சென்றான்.

ஸமாதவம் ஸமாத்ரு'கம் ஜகாம நிர்வ்ரு'திம் ஹரஃ

ஹரன், மாதவன் மற்றும் மாத்ரிகையுடன், ஆனந்தம் மற்றும் ஒருமை அடைந்தான்.

ஜகாம யத்ர ஶைலஜா விமாநமீஶவல்லபா

அவன், மலைமகளான ஈசனின் பிரியமானவள் வானவீட்டில் இருந்த இடத்திற்கு சென்றான்.

அவாப ஸாந்தகம் ஸுகம் ப்ரஸாதமந்தகம் ப்ரதி

அந்தகனுக்காக மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் அருளும் பெற்றான்.

பபாத தண்டவத்க்ஷிதௌ நநாம பாதபத்மயோஃ

அவன் தரையில் முழங்கியபடி விழுந்து, திருவடிகளுக்கு வணங்கினான்.

யதஃ ப்ரதாநபூருஷௌ நிஹந்தி யாகிலம் ஜகத்

முதன்மை உடைய புருஷன், இந்த உலகனைத்தையும் அழிக்கிறான்.

ஹிரண்மயே ऽதிநிர்மலே நமாமி தாமிமாமஜாம்

பொன்னிறமும் மிகத் தூய்மையும் கொண்ட, பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமாமி யத்ர தாமுமாமஶேஷபேதவர்ஜிதாம்

எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாத இடத்தில் இருக்கும் அவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமாமி யா குணாதிகா கிரீஶபுத்ரிகாமிமாம்

குணங்களை தாண்டிய, இந்த மலைமகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஸுராஸுரைர்யதர்சிதம் நமாமி தே பதாம்புஜம்

தேவர்களும் அசுரர்களும் வழிபடும் உமது திருவடிகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஸம்ஸ்துதா தைத்யபதிநா புத்ரத்வே ஜக்ரு'ஹே ऽந்தகம்

அசுரர்களின் தலைவன் புகழ்ந்தபோது, அவள் அந்தகனை தன் மகனாக ஏற்றாள்.

ஜகாமாநுஜ்ஞயா ஶம்போஃ பாதாலம் பரமேஶ்வரஃ

சம்புவின் அனுமதியால், பரம எஸ்வரன் பாதாளத்திற்குச் சென்றான்.

ஸமாஸ்தே ஹரிரவ்யக்தோ ந்ரு'ஸிம்ஹாக்ரு'திரீஶ்வரஃ

அங்கே, அரிய உருவில், நரசிங்க வடிவில், ஹரி இருந்தான்.

காலாக்நிருத்ரோ பகவாந் யுயோஜாத்மாநமாத்மநி

காலாக்னி ருத்ரன், தன் ஆத்மாவை தன்னுடன் ஒன்றாக இணைத்தான்.

புபுக்ஷிதா மஹாதேவம் ப்ரணம்யாஹுஸ்த்ரிஶூலிநம்

பசிக்கொண்ட அவர்கள், மஹாதேவனை வணங்கி, மூன்று கூர்மையான கையெழுத்துடையவரிடம் பேசினர்.

த்ரைலோக்யம் பக்ஷயிஷ்யாமோ நாந்யதா த்ரு'ப்திரஸ்திநஃ

நாங்கள் மூன்று உலகங்களையும் விழுங்குவோம்; அப்போதுதான் எங்கள் பசி தீரும்.

பக்ஷயாஞ்சக்ரிரே ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம்

அவர்கள், உயிருள்ளதும் உயிரில்லாததும் உடைய மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கத் தொடங்கினர்.

தத்யௌ நாராயணம் தேவம் க்ஷணாத்ப்ராதுரபூத்தரிஃ

நாராயணன், தெய்வீகமானவர், மனதில் சிந்தித்தார்; உடனே ஹரி தோன்றினார்.