கூர்மபுராணம்

உத்பந்நாகிலவிஜ்ஞாநஸ்துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

எல்லா அறிவும் பெற்ற ஒருவர் எழுந்து பரம ஈசுவரனைப் புகழ்ந்தார்.

காலம் கவிம் யோகவியோகஹேதும்

காலம், கவிஞன், யோகத்தில் சேர்க்கையும் பிரிப்பையும் ஏற்படுத்தும் காரணம்,

பவந்தமேகம் ப்ரணமாமி ருத்ரம்

நான் ஒரே ஒருவனாகிய ருத்ரா, உமக்கு வணங்குகிறேன்.

வாய்வாதிபேதைரகிலாத்மரூப

காற்று முதலான பல்வேறு வகைகளாகப் பிரிந்து, எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மரூபமாகத் தோன்றும் நீர்,

த்வமந்தகோ யோகிகணாபிஜுஷ்டஃ

யோகிகள் அனைவராலும் மதிக்கப்படும் அந்தகன் நீங்களே.

பவந்தமாஹுஃ ஶிவமேவ கேசித்

சிலர் உம்மை உண்மையில் சிவனென்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸ்வயம் ப்ரபோ ऽஶேஷவிஶேஷஹீநஃ

ஐயா, நீர் எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாதவன் தானே.

நீலக்ரீவஃ ஸ்தூயஸே வேதவித்பிஃ

நீலக்கழுத்துடையவரே, வேதங்களை அறிவோர் உமையையே போற்றி பாடுகின்றார்கள்.

ஸதாஶிவஸ்த்வம் பரமேஶ்வரோ ऽஸி

நீங்களே சதாசிவனும், உயர்ந்த இறைவனும் ஆவீர்.

ஸஹஸ்த்ரஶக்த்யாஸநஸம்ஸ்திதாய

ஆயிரம் சக்திகளின் ஆசனத்தில் உறைவவருக்கு வணக்கம்.

நமோ ஜநாநாம் ஹ்ரு'தி ஸம்ஸ்திதாய

மக்களின் மனங்களில் உறைவவருக்கு வணக்கம்.

நமஃ பராந்தாய பவோத்பவாய

அனைத்து உலகங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவருக்கும், உயிர்களின் ஆதியுமானவருக்கும் வணக்கம்.

நமோ ऽம்பிகாயாஃ பதயே ம்ரு'டாய

அம்பிகையின் கணவரும், அருளாளருமானவருக்கும் வணக்கம்.

நமோ மஹேஶாய நமஃ ஶிவாய

மகா ஈசுவரனுக்கும், சிவபெருமானுக்கும் வணக்கம்.

துஷ்டஃ ப்ரோவாச ஹஸ்தாப்யாம் ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாத பரமேஶ்வரஃ

பரமேசுவரன் மனம் மகிழ்ந்து, தன் கரங்களால் அவனைத் தொட்டு, பின்னர் பேசினார்.

ஸம்ப்ராப்ய காணபத்யம் மே ஸந்நிதாநே வஸாமரஃ

என் அருகில் நீ கணங்களின் தலைவராகி, அமரராக எப்போதும் வாழ்வாய்.

நந்தீஶ்வரஸ்யாநுசரஃ ஸர்வதுஃ கவிவர்ஜிதஃ

நந்தீசுவரனுக்கு துணையாக, எல்லா பெரிய துயரங்களும் இல்லாமல் நீ இருப்பாய்.

கணேஶ்வரா மஹாதேவமந்தகம் தேவஸந்நிதௌ

கணாதிபதி மகாதேவன், அந்தகன், தேவர்களின் சபையில் நின்றார்.

நீலகண்டம் ஜடாமௌலிம் ஶூலாஸக்தமஹாகரம்

நீலக்கண்டன், ஜடைகள் சூடியவன், வலிமையான கரத்தில் திரிசூலம் பிடித்திருந்தான்.

உவாச பகவாந் விஷ்ணுர்தேவதேவம் ஸ்மயந்நிவ

பெரியோன் விஷ்ணு, சிரிப்புடன், தேவாதி தேவனை நோக்கி உரைத்தான்.

நேக்ஷதே ऽஜ்ஞாநஜாந் தோஷாந் க்ரு'ஹ்ணாதி ச குணாநபி

அவன் அறியாமையால் தோன்றும் குறைகளை கவனிக்கவில்லை; நல்ல பண்புகளை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.

ஸகேஶவஃ ஸஹாந்தகோ ஜகாம ஶங்கராந்திகம்

கேசவன் மற்றும் அந்தகனுடன் சேர்ந்து, அவன் சங்கரனின் அருகே சென்றான்.

ஸமாதவம் ஸமாத்ரு'கம் ஜகாம நிர்வ்ரு'திம் ஹரஃ

ஹரன், மாதவன் மற்றும் மாத்ரிகையுடன், ஆனந்தம் மற்றும் ஒருமை அடைந்தான்.

ஜகாம யத்ர ஶைலஜா விமாநமீஶவல்லபா

அவன், மலைமகளான ஈசனின் பிரியமானவள் வானவீட்டில் இருந்த இடத்திற்கு சென்றான்.

அவாப ஸாந்தகம் ஸுகம் ப்ரஸாதமந்தகம் ப்ரதி

அந்தகனுக்காக மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் அருளும் பெற்றான்.

பபாத தண்டவத்க்ஷிதௌ நநாம பாதபத்மயோஃ

அவன் தரையில் முழங்கியபடி விழுந்து, திருவடிகளுக்கு வணங்கினான்.

யதஃ ப்ரதாநபூருஷௌ நிஹந்தி யாகிலம் ஜகத்

முதன்மை உடைய புருஷன், இந்த உலகனைத்தையும் அழிக்கிறான்.

ஹிரண்மயே ऽதிநிர்மலே நமாமி தாமிமாமஜாம்

பொன்னிறமும் மிகத் தூய்மையும் கொண்ட, பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமாமி யத்ர தாமுமாமஶேஷபேதவர்ஜிதாம்

எல்லா வேறுபாடுகளும் இல்லாத இடத்தில் இருக்கும் அவளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்.