கூர்மபுராணம்

ப்ரணேமுராதராத் தேவ்யோ காயந்தி ஸ்மாதிலாலஸாஃ

அந்த தேவிகள், ஆர்வத்துடன் பக்தியோடு வணங்கி, பாடினர்.

தேவாஸநகதம் தேவம் நாராயணமநாமயம்

அவர்கள், தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்த குற்றமற்ற நாராயணனைப் பார்த்தார்கள்.

ப்ரணம்ய தேவமீஶாநம் ப்ரு'ஷ்டவத்யோ வராங்கநாஃ

ஈசானை வணங்கி, அந்தச் சிறந்த பெண்கள் அவரை வினவினார்கள்.

கோ ऽந்வயம் ப்தி வபுஷா பங்கஜாயதலோசநஃ

இந்த அழகான உருவம், தாமரை மலர் போன்ற கண்கள் உடையவர் யார்?

வ்யாஜஹார மஹாயோகீ பூதாதிபதிரவ்யயஃ

அழிவற்றவரும், உயிர்கள் அனைத்திற்கும் ஆண்டவனும் ஆன மகா யோகி பேசினார்.

விபஜ்ய ஸம்ஸ்திதோ தேவஃ ஸ்வாத்மாநம் பஹுதேஶ்வரஃ

அந்த இறைவன், பலவகையாக தன்னைப் பிரித்து நிலை கொண்டார்.

ஏகோ ऽயம் வேத விஶ்வாத்மா பவாநீ விஷ்ணுரேவ ச

இந்த ஒருவனே உலகின் ஆத்மா, பவானியும், விஷ்ணுவும் என்று அறியப்படுகிறார்.

மாமேவ கேஶவம் தேவமாஹுர்தேவீமதாம்பிகாம்

என்னை 'கேசவன்' என்று, தேவியை 'அம்பிகை' என்று அழைக்கின்றனர்.

கர்தா காரயிதா விஷ்ணுர்புக்திமுக்திபலப்ரதஃ

விஷ்ணு படைப்பவரும், செய்கையையும் ஏற்படுத்துபவரும், அனுபவம் மற்றும் விடுதலியின் பலனை அளிப்பவரும் ஆவார்.

ஸ்த்ரஷ்டா பாதா வாஸுதேவோ விஶ்வாத்மா விஶ்வதோமுகஃ

வாசுதேவன் படைப்பவரும் காப்பவரும், உலகின் ஆத்மாவும், எல்லாத் திசைகளிலும் முகம் கொண்டவரும் ஆவார்.

தாரகஃ புருஷோ ஹ்யாத்மா கேவலம் பரமம் பதம்

அவர் தாரகன், புருஷன், ஆத்மா, ஒரே பரம பதம்.

ஸாந்தா ஸத்யா ஸதாநந்தா பரம் பதமிதி ஶ்ருதிஃ

அமைதி, சத்தியம், எப்போதும் ஆனந்தம் — இதுவே உபநிடத்கள் கூறும் பரம பதம்.

ஏஷைவ ஸர்வபூதாநாம் கதீநாமுத்தமா கதிஃ

இது தான் எல்லா உயிர்களின் வழிகளில் உயர்ந்த இலக்கு.

பஶ்யாம்யஶேஷமேவேதம் யஸ்தத் வேத ஸ முச்யதே

நான் இதை அனைத்தும் ஒன்றாகப் பார்க்கிறேன்; இதை அறிந்தவர் விடுதலை பெறுவார்.

ஏகமேவ விஜாநீத்வம் ததோ யாஸ்யத நிர்வ்ரு'திம்

நீங்கள் ஒரே ஒன்றை மட்டும் அறிந்து கொள்ளுங்கள்; பின்னர் ஆனந்தத்தை அடைவீர்கள்.

யே பிந்நத்ரு'ஷ்ட்யாபீஶாநம் பூஜயந்தோ ந மே ப்ரியாஃ

பிரித்துப் பார்த்து ஆண்டவனை வழிபடுவோர் எனக்கு பிரியமானவர்கள் அல்ல.

பச்யமாநா ந முச்யந்தே கல்பகோடிஶதைரபி

அவர்கள் எத்தனை கோடி யுகங்கள் துன்பம் அனுபவித்தாலும் விடுதலை பெறமாட்டார்கள்.

யதாவதிஹ விஜ்ஞாய த்யேயஃ ஸர்வாபதி ப்ரபுஃ

இங்கே சரியாக அறிந்து கொண்டு, எல்லா இடரிலும் ஆண்டவனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

நேமுர்நாராயணம் தேவம் தேவீம் ச ஹிமஶைலஜாம்

அவர்கள் நாராயணனை அல்லது இமயமலை மகளான தேவியை வணங்குவதில்லை.

பவாநீபாதயுகலே நாராயணபதாம்புஜே

பவானியின் இரு பாதங்களிலும், நாராயணனின் தாமரை பாதத்திலும்.

ந பஶ்யந்தி ஜகத்ஸூதிம் தத்புதமிவாபவத்

அவர்கள் உலகின் மூலத்தை காணவில்லை; அது ஒரு அதிசயமாக மாறியது.

மோஹிதோ கிரிஜாம் தேவீமாஹர்தும் கிரிமாயயௌ

மயக்கமடைந்தவன், கிரிஜா தேவியை பிடிக்க மலைக்குச் சென்றான்.

தத்ரைவாவிரபூத் தைத்யைர்யுத்தாய புருஷோத்தமஃ

அங்கேயே, அசுரர்களுடன் போரிட உத்தமபுருஷன் தோன்றினார்.

ஸ காலருத்ரோ ऽபிஜகாம தேவஃ

அப்போது காலருத்ரன் அந்த இடத்துக்கு வந்தார்.

ஜகாம தேவோ ऽபி ஸஹஸ்த்ரபாஹுஃ

ஆயிரம் கை கொண்ட தேவனும் அங்கு வந்தார்.

ஸ்த்ரிலோகத்ரு'ஷ்டிர்பகவாநிவார்கஃ

மூவுலக பெண்கள் காணும் பாக்கியசாலி, சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தார்.

பபாத தேவோபரி புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஃ

அந்த தேவனின் மீது மலர் மழை பொழிந்தது.

ர் கணைரஶேஷைரமபப்ரதாநைஃ

அனைத்து கணங்கள், தலைவர்களுடன் அங்கு கூடியிருந்தனர்.

விமாநமாருஹ்ய விஹீநஸத்த்வஃ

உயிர் தளர்ந்தவன் விண்ணுலக வாகனத்தில் ஏறினான்.