கூர்மபுராணம்

தம்ஷ்ட்ரயோத்தாரயாமாஸ கல்பாதௌ தரணீமிமாம்

தன் பல்லால், இந்த பூமியை ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் தூக்கினான்.

ஸ்வாமேவ ப்ரக்ரு'திம் திவ்யாம் யயௌ விஷ்ணுஃ பரம் பதம்

விஷ்ணு தன் தெய்வீக இயல்பினுள் புகுந்து, உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தார்.

அபாலயத் ஸ்வகம்ராஜ்யம் பாவம் த்யக்த்வா ததாऽஸுரம்

அவர் அசுரப் பண்பை விட்டுவிட்டு, தன் ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தார்.

நிஃ ஸபத்நம் ததா ராஜ்யம் தஸ்யாஸீத் விஷ்ணுவைபவாத்

அப்போது, விஷ்ணுவின் மாட்சியால், அவன் ராஜ்யம் எதிரிகள் இல்லாமல் ஆனது.

தாபஸம் நார்சயாமாஸ தேவாநாம் சைவ மாயயா

அவன் தவசியை அல்லது தேவர்களை, மாயையால், மரியாதை செய்யவில்லை.

ஶஶாபாஸுரராஜாநம் க்ரோதஸம்ரக்தலோசநஃ

கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, அவன் அசுரராஜாவை சபித்தான்.

ஸா பக்திர்வைஷ்ணவீ திவ்யா விநாஶம் தே கமிஷ்யதி

அந்த தெய்வீக வைஷ்ணவ பக்தி உனக்கு அழிவை ஏற்படுத்தும்.

முமோஹ ராஜ்யஸம்ஸக்தஃ ஸோ ऽபி ஶாபபலாத் ததஃ

ராஜ்யத்தில் பற்றுடன் இருந்த அவன், சாபத்தின் வலிமையால் மயங்கினான்.

பிதுர்வதமநுஸ்ம்ரு'த்ய க்ரோதம் சக்ரே ஹரிம் ப்ரதி

தந்தையின் கொலை நினைவில், அவன் ஹரிக்கு கோபமடைந்தான்.

நாராயணஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்ராதஸ்யாமரத்விஷஃ

நாராயணன் தேவனும், அமரர்களுக்கு பகைவரான பிரஹ்லாதனும்.

ஸம்ஜாதம் தஸ்ய விஜ்ஞாநம் ஶரண்யம் ஶரணம் யயௌ

அவனுக்குள் அறிவு தோன்ற, அவன் பாதுகாவலரிடம் சரணடைந்தான்.

நாராயணே மஹாயோகமவாப புருஷோத்தமே

நாராயணனில், உயர்ந்த மனிதனில், அவன் பெரிய யோகத்தை அடைந்தான்.

அவாப தந்மஹத் ராஜ்யமந்தகோ ऽஸுரபுங்கவஃ

அசுரர்களில் முதன்மையான அந்தகன், அந்த பெரிய ராஜ்யத்தை பெற்றான்.

மந்தரஸ்தாமுமாம் தேவீம் சகமே பர்வதாத்மஜாம்

மந்தரமலையில் வாழும், பர்வதரின் மகளான உமாதேவியை அவன் விரும்பினான்.

ஈஶ்வராராதநார்தாய தபஶ்சேருஃ ஸஹஸ்த்ரஶஃ

ஈஸ்வரனை வழிபட பல ஆயிரம் பேர் தவம் செய்தார்கள்.

அநாவ்ரு'ஷ்டிரதீவோக்ரா ஹ்யாஸீத் பூதவிநாஶிநீ

மிகவும் கொடிய வறட்சி எழுந்தது; அது உயிரினங்களை அழித்தது.

அயாசந்த க்ஷுதாவிஷ்டா ஆஹாரம் ப்ராணதாரணம்

பசிக்காக அவை உயிர் காக்க உணவு கேட்டு வேண்டினார்கள்.

ஸர்வே புபுஜிரே விப்ரா நிர்விஶங்கேந சேதஸா

அனைத்து முனிவர்களும் சந்தேகமில்லாமல் உணவு உண்டார்கள்.

பபூவ வ்ரு'ஷ்டிர்மஹதீ யதாபூர்வமபூஜ்ஜகத்

பெரிய மழை பெய்தது; உலகம் பழையபடி ஆனது.

மஹர்ஷி கௌதமம் ப்ரோசுர்கச்சாம இதி வேகதஃ

அவர்கள், 'நாம் சீக்கிரம் மகா ஋ஷி கவுதமரிடம் போகலாம்' என்று சொன்னார்கள்.

உஷித்வா மத்க்ரு'ஹே ऽவஶ்யம் கச்சத்வமிதி பண்டிதாஃ

அறிவாளிகள், 'என் வீட்டில் தங்கி விட்டபின் நீங்கள் கண்டிப்பாக செல்ல வேண்டும்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஸமீபம் ப்ராபயாமாஸுகௌதமஸ்ய மஹாத்மநஃ

அவர்கள் அந்த மகாத்மா கவுதமரின் அருகில் அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்கள்.

கோஷ்டே தாம் பந்தயாமாஸ ஸ்ப்ரு'ஷ்டமாத்ரா மமார ஸா

அவளை மாடுபிடியில் கட்டினார்; ஆனால் தொடும் போதே அவள் உயிர் பிரிந்தாள்.

ந பஶ்யதி ஸ்ம ஸஹஸா தாத்ரு'ஶம் முநயோ ऽப்ருவந்

அப்படிப்பட்டதை திடீரென பார்ப்பதற்கு முனிவர்கள் இயலவில்லை; அவர்கள் பேசினார்கள்.

தாவத் தே ऽந்நம் ந போக்தவ்யம் கச்சாமோ வயமேவ ஹி

'அதுவரை நீங்கள் உணவு உண்ணக்கூடாது; நாங்களே சென்று வருகிறோம்' என்றார்கள்.

ஜக்முஃ பாபவஶம் நீதாஸ்தபஶ்சர்தும் யதா புரா

தீய விதியின் பிடியில் சிக்கி, அவர்கள் பழையபடி தவம் செய்யச் சென்றார்கள்.

கேநாபி ஹேதுநா ஜ்ஞாத்வா ஶஶாபாதீவகோபநஃ

யாரோ காரணத்தை அறிந்து, மிகுந்த கோபத்தில் அவர்களை சபித்தார்.

பபூவுஸ்தே ததா ஶாபாஜ்ஜாயமாநாஃ புநஃ புநஃ

அந்த சாபத்தால், அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அதேபோல் பிறந்தார்கள்.

அஸ்துவந் லௌகிகைஃ ஸ்தோத்ரைருச்சிஷ்டா இவ ஸர்வகௌ

அவர்கள் உலகியலான பாடல்களால் புகழ்ந்தார்கள்; உணவு முடிந்த பின் மீதமுள்ள எல்லா மாடுகள்போல் இருந்தார்கள்.