கூர்மபுராணம்

மேநே ஸர்வாத்மகம் தேவம் வாஸுதேவம் ஸநாதநம்

அவன் வாசுதேவனை, எல்லாவற்றிலும் உள்ள நித்திய தேவனாக எண்ணினான்.

நநாம ஶிரஸா தேவம் யோகிநாம் ஹ்ரு'தயேஶயம்

அவன் தலையணிந்து, யோகிகளின் இதயத்தில் உறையும் தேவனை வணங்கினான்.

நிவார்ய பிதரம் ப்ராத்ரு'ந் ஹிரண்யாக்ஷம் ததாப்ரவீத்

தந்தையும் சகோதரர்களையும் தடுத்துவைத்து, பிறகு ஹிரண்யாக்ஷனை நோக்கி பேசினான்.

புராணபுருஷோ தேவோ மஹாயோகீ ஜகந்மயஃ

பழமையான புருஷனாகிய தேவன், உலகம் முழுவதையும் கொண்ட மிகப்பெரிய யோகி.

ப்ரதாநபுருஷஸ்தத்த்வம் மூலப்ரக்ரு'திரவ்யயஃ

அவன் முதன்மை பொருளும், அடிப்படை இயல்பும், அழியாதவன்.

கச்சத்வமேநம் ஶரணம் விஷ்ணுமவ்யக்தமவ்யயம்

நீங்கள் அவனிடம் அடைக்கலம் புகுங்கள்—அவனே வெளிப்படாததும், அழிவில்லாததும் ஆன விஷ்ணு.

ப்ரோவாச புத்ரமத்யர்தம் மோஹிதோ விஷ்ணுமாயயா

விஷ்ணுவின் மாயையால் மயங்கியவாறு, அவன் தன் மகனிடம் மிகுந்த உந்துதலுடன் இப்படிச் சொன்னான்.

ஸமாகதோ ऽஸ்மத்பவநமிதாநீம் காலசோதிதஃ

காலத்தின் உந்துதலால், இப்போது அவன் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்திருக்கிறான்.

மா நிந்தஸ்வைநமீஶாநம் பூதாநாமேகமவ்யயம்

இந்த ஈசனை, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒரே, அழிவில்லாத ஆண்டவனை நீ திட்டாதே.

காலேந ஹந்யதே விஷ்ணுஃ காலாத்மா காலரூபத்ரு'க்

காலமாகவும், காலத்தின் உருவாகவும் இருக்கும் விஷ்ணுவும், காலத்தால் அழிக்கப்படுகிறான்.

நிவாரிதோ ऽபி புத்ரேண யுயோத ஹரிமவ்யயம்

மகன் தடுத்தாலும், அவன் அழிவில்லாத ஹரியுடன் போரிட்டான்.

நகைர்விதாரயாமாஸ ப்ரஹ்ராதஸ்யைவ பஶ்யதஃ

ப்ரஹ்லாதன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவன் நகங்களால் கிழிக்கப்பட்டான்.

விஸ்ரு'ஜ்ய புத்ரம் ப்ரஹ்ராதம் துத்ருவே பயவிஹ்வலஃ

ப்ரஹ்லாத் என்ற தன் மகனை விட்டுவிட்டு, பயத்தில் கலங்கி ஓடினான்.

ந்ரு'ஸிம்ஹதேஹஸம்பூதைஃ ஸிம்ஹைர்நோதா யமாலயம்

நரசிம்மரின் உடலில் இருந்து தோன்றிய சிங்கங்கள் பிடித்ததால், அவன் யமனின் வீட்டை அடையவில்லை.

ஸ்வமேவ பரமம் ரூபம் யயௌ நாராயணாஹ்வயம்

அவன் தன் உயர்ந்த வடிவான நாராயணன் என்ற உருவத்தை எடுத்தான்.

அபிஷேகேண யுக்தேந ஹிரண்யாக்ஷமயோஜயத்

அவன் ஹிரண்யாக்ஷனை அபிஷேகத்தால் அரசனாக அமர்த்தினான்.

லப்த்வாந்தகம் மஹாபுத்ரம் தபஸாராத்ய ஶங்கரம்

கடுமையான தவம் செய்து சங்கரனை வழிபட்டு, அந்தகன் என்ற மகா மகனை பெற்றான்.

நீத்வா ரஸாதலம் சக்ரே வந்தீமிந்தீவரப்ரபாம்

அவளை ரசாதலத்தில் கொண்டு போய், நீலத்தாமரை போல் ஒளிரும் பாடகராக ஆக்கினான்.

கத்வா விஜ்ஞாபயாமாஸுர்விஷ்ணவே ஹரிமந்திரம்

அவர்கள் விஷ்ணுவின் இல்லத்திற்குச் சென்று வேண்டுகோள் வைத்தனர்.

ஸர்வேதேவமயம் ஶுப்ரம் வாராஹம் வபுராததே

அவன் எல்லா தேவர்களையும் கொண்ட, பளிச்சென்ற வாராகம் உருவத்தை எடுத்தான்.

தம்ஷ்ட்ரயோத்தாரயாமாஸ கல்பாதௌ தரணீமிமாம்

தன் பல்லால், இந்த பூமியை ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் தூக்கினான்.

ஸ்வாமேவ ப்ரக்ரு'திம் திவ்யாம் யயௌ விஷ்ணுஃ பரம் பதம்

விஷ்ணு தன் தெய்வீக இயல்பினுள் புகுந்து, உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தார்.

அபாலயத் ஸ்வகம்ராஜ்யம் பாவம் த்யக்த்வா ததாऽஸுரம்

அவர் அசுரப் பண்பை விட்டுவிட்டு, தன் ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தார்.

நிஃ ஸபத்நம் ததா ராஜ்யம் தஸ்யாஸீத் விஷ்ணுவைபவாத்

அப்போது, விஷ்ணுவின் மாட்சியால், அவன் ராஜ்யம் எதிரிகள் இல்லாமல் ஆனது.

தாபஸம் நார்சயாமாஸ தேவாநாம் சைவ மாயயா

அவன் தவசியை அல்லது தேவர்களை, மாயையால், மரியாதை செய்யவில்லை.

ஶஶாபாஸுரராஜாநம் க்ரோதஸம்ரக்தலோசநஃ

கோபத்தில் கண்கள் சிவந்து, அவன் அசுரராஜாவை சபித்தான்.

ஸா பக்திர்வைஷ்ணவீ திவ்யா விநாஶம் தே கமிஷ்யதி

அந்த தெய்வீக வைஷ்ணவ பக்தி உனக்கு அழிவை ஏற்படுத்தும்.

முமோஹ ராஜ்யஸம்ஸக்தஃ ஸோ ऽபி ஶாபபலாத் ததஃ

ராஜ்யத்தில் பற்றுடன் இருந்த அவன், சாபத்தின் வலிமையால் மயங்கினான்.

பிதுர்வதமநுஸ்ம்ரு'த்ய க்ரோதம் சக்ரே ஹரிம் ப்ரதி

தந்தையின் கொலை நினைவில், அவன் ஹரிக்கு கோபமடைந்தான்.