கூர்மபுராணம்

ஸம்கல்பா ச முஹூர்தா ச ஸாத்யா விஶ்வா ச பாமிநீ

அவர்கள் சங்கல்பா, முகூர்த்தா, சாத்யா மற்றும் விஷ்வா என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள், ஒளிவீசும் ஒருவளே.

விஶ்வாயா விஶ்வதேவாஸ்து ஸாத்யா ஸாத்யாநஜீஜநத்

விஷ்வாவிலிருந்து விஷ்வதேவர்கள் பிறந்தார்கள்; சாத்யாவிலிருந்து சாத்யர்கள் தோன்றினார்கள்.

பாநோஸ்து பாநவஶ்சைவ முஹூர்தா வை முஹூர்தஜாஃ

பானுவிலிருந்து பானவர்கள் பிறந்தார்கள்; முகூர்த்தாவிலிருந்து முகூர்த்தஜர்கள் தோன்றினார்கள்.

ஸம்கல்பாயாஸ்து ஸம்கல்போ தர்மபுத்ரா தஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ

சங்கல்பாவிலிருந்து சங்கல்பன் பிறந்தான்; தர்மபுத்திரர் என அறியப்படும் பத்து மகன்கள் உள்ளனர்.

ப்ரத்யூஷஶ்ச ப்ரபாஸஶ்ச வஸவோ ऽஷ்டௌ ப்ரகீர்திதாஃ

பிரத்யூஷன் மற்றும் பிரபாசன் ஆகிய இருவரும் எட்டு வசுக்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

த்ருவஸ்ய புத்ரோ பகவாந் காலோ லோகப்ரகாலநஃ

த்ருவனுக்கு மகனாக பகவான் காலன், உலகங்களை அளக்கும் வல்லவன், பிறந்தான்.

புரோஜவோ ऽநிலஸ்ய ஸ்யாதவிஜ்ஞாதகதிஸ்ததா

அனிலனுக்கு புரோஜவன் என்ற மகன் உண்டு; அவனது பயணம் யாருக்கும் அறியப்படாதது.

விஶ்வகர்மா ப்ரபாஸஸ்ய ஶில்பகர்தா ப்ரஜாபதிஃ

பிரபாசனுக்கு விஷ்வகர்மா மகனாகப் பிறந்தான்; அவன் சிற்பங்களை உருவாக்கும் பிரஜாபதி ஆவான்.

கத்ருர்முநிஶ்ச தர்மஜ்ஞா தத்புத்ராந் வை நிபோதத

கத்ரு மற்றும் முனி, இருவரும் தர்மத்தை அறிந்தவர்கள்; இப்போது அவர்களது மக்களை கேளுங்கள்.

விவஸ்வாந் ஸவிதா பூஷா ஹ்யம்ஶுமாந் விஷ்ணுரேவ ச

விவஸ்வான், சவிதா, பூஷா, அம்‌ஷுமான் மற்றும் விஷ்ணு ஆகியோர் உள்ளனர்.

வைவஸ்வதே ऽந்தரே ப்ரோக்தா ஆதித்யாஶ்சாதிதேஃ ஸுதாஃ

வைவஸ்வத காலத்தில், ஆதித்யர்கள், அதிதியின் மகன்கள், குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ஹிரண்யகஶிபும் ஜ்யேஷ்டம் ஹிரண்யாக்ஷம் ததாபரம்

முதலில் ஹிரண்யகசிபு, அடுத்ததாக ஹிரண்யாக்ஷன் ஆகியோர்.

த்ரு'ஷ்ட்வாலேபேவராந் திவ்யாந் ஸ்துத்வாஸௌ விவிதைஃ ஸ்தவை

தெய்வீகமான வரங்களை பார்த்து, அவற்றை பலவகை ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தான்.

பாதிதாஸ்தாடிதா ஜக்முர்தேவதேவம் பிதாமஹம்

துன்புறுத்தப்பட்டு, அடிபட்டவர்கள், தேவர்களின் தேவனும், பிதாமகருமானவரிடம் சென்றார்கள்.

கூடஸ்தம் ஜகதாமேகம் புராணம் புருஷோத்தமம்

அசையாதவன், அனைத்து உலகங்களுக்கும் ஒரே ஆதாரம், பழமையானவன், உயர்ந்த புருஷன் என்பவரிடம் சென்றார்கள்.

ஸர்வதேவஹிதார்தாய ஜகாம கமலாஸநஃ

அனைத்து தேவர்களின் நலனுக்காக, தாமரையிலிருப்பவர் அங்கு சென்றார்.

க்ஷீரோதஸ்யோத்தரம் கூலம் யத்ராஸ்தே ஹரிரீஶ்வரஃ

பால்கடலின் வடக்குக் கரையில், ஹரி எனும் ஈச்வரன் உறையும் இடத்திற்கு சென்றார்.

வவந்தே சரணௌ மூர்த்நா க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

அவன் தலையால் பாதங்களை பணிந்து, கைகளை கூப்பி பேசினான்.

வ்யாபீ ஸர்வாமரவபுர்மஹாயோகீ ஸநாதநஃ

அனைத்து தேவர்களின் வடிவாகவும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தும், எப்போதும் நிலைத்தும் இருக்கும் மகா யோகி.

வைராக்யைஶ்வர்யநிரதோ ராகாதீதோ நிரஞ்ஜநஃ

விருப்பம், அதிகாரம் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டு, ஆசை எல்லாம் கடந்த, குற்றமில்லாதவன்.

த்ராதுமர்ஹஸ்யநந்தேஶ த்ராதா ஹி பரமேஶ்வரஃ

அனந்தமான இறையா, உலகத்துக்கே காப்பாளர் நீயே; உன்னால் தான் பாதுகாக்க முடியும்.

ப்ரோவாசோந்நித்ரபத்மாக்ஷஃ பீதவாஸாஸுரத்விஷஃ

பசுமைத் தாமரைக் கண்கள் கொண்டவன், தூக்கத்திலிருந்து விழித்துப், மஞ்சள் உடை அணிந்து, அசுரர்களுக்கு பகைவராக இருந்து, பேசினான்.

இமம் தேஶமநுப்ராப்தாஃ கிம் வா கார்யம் கரோமி வஃ

இந்த இடத்திற்கு வந்துள்ளீர்கள்; என்ன செய்க என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?

பாததே பகவந் தைத்யோ தேவாந் ஸர்வாந் ஸஹர்ஷிபிஃ

ஓ பிரானே, ஒரு அசுரன், முனிவர்களுடன் சேர்ந்து எல்லா தேவர்களையும் துன்புறுத்துகிறான்.

ஹந்துமர்ஹஸி ஸர்வேஷாம் த்வம் த்ராதாஸி ஜகந்மய

அவனை நீ அழிக்க வேண்டும்; உலகத்துக்கே காப்பாளர் நீயே.

வதாய தைத்யமுக்யஸ்ய ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத் புருஷம் ஸ்வயம்

அந்த முக்கியமான அசுரனை அழிக்க, அவர் தானே ஒரு மனிதனை உருவாக்கினார்.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிம் தம் ப்ராஹ கருடத்வஜஃ

சங்கும் சக்கரமும் கேடயமும் கையில் கொண்ட அவனை, கருடன் கொடியை உடையவன் நோக்கி சொன்னான்.

இமம் தேஶம் ஸமாகந்தும் க்ஷிப்ரமர்ஹஸி பௌருஷாத்

உன் வலிமையால் விரைவாக இந்த இடத்திற்கு வர வேண்டும்.

மஹாபுருஷமவ்யக்தம் யயௌ தைத்யமஹாபுரம்

அந்த பெரிய, வெளிப்படாத மனிதன், அசுரனின் பெரிய நகரத்திற்குச் சென்றான்.