கூர்மபுராணம்

உவாச ப்ரணதாந் தேவாந் ப்ராசேதஸமதோ ஹரஃ

ஹரன் வணங்கிய தேவர்களுக்கும், ப்ராசேதஸனாகிய தக்ஷனுக்கும் உரையாடினார்.

ஸம்பூஜ்யஃ ஸர்வயஜ்ஞேஷு ந நிந்த்யோ ऽஹம் விஶேஷதஃ

எல்லா யாகங்களிலும் என்னை மதிக்க வேண்டும்; குறிப்பாக என்னை இகழக் கூடாது.

த்யக்த்வா லோகைஷணாமேதாம் மத்பக்தோ பவ யத்நதஃ

இந்த உலக ஆசையை விட்டு, முயற்சியுடன் எனது பக்தனாக வேண்டும்.

தாவத் திஷ்ட மமாதேஶாத் ஸ்வாதிகாரேஷு நிர்வ்ரு'தஃ

என் கட்டளையின்படி, உன் பொறுப்புகளில் திருப்தியுடன் இரு.

அதர்ஶநமநுப்ராப்தோ தக்ஷஸ்யாமிததேஜஸஃ

அளவற்ற ஒளியுள்ள தக்ஷனுக்குத் தன்னை அவர் காண முடியாமல் ஆனார்.

வ்யாஜஹார ஸ்வயம் தக்ஷமஶேஷஜகதோ ஹிதம்

அவர் தானே தக்ஷனுக்குப் புவனங்களுக்கெல்லாம் நல்லது பேசினார்.

யதாசஷ்ட ஸ்வயம் தேவஃ பாலயைதததந்த்ரிதஃ

இறைவன் தானே, 'இதைக் கவனமாக காப்பாற்று' என்று உத்தரவிட்டார்.

பஶ்யந்த்யேநம் ப்ரஹ்மபூதா வித்வாம்ஸோ வேதவாதிநஃ

வேதங்களை அறிந்த ஞானிகள், பரமபதத்தை அடைந்தவர்கள், அவரை காண்கிறார்கள்.

ஸ்தூயதே வைதிகைர்மந்த்ரைர்தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ

வேத மந்திரங்களால் தேவர்களின் தேவன் மகேசுவரன் புகழப்படுகிறார்.

சேதஸா பாவயுக்தேந ஸ யாதி பரமம் பதம்

மனம் பக்தியுடன் அவரை தியானிப்பவன், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

கர்மணா மநஸா வாசா ஸமாராதய யத்நதஃ

செயல், மனம், வார்த்தை மூலமாக முயற்சியுடன் அவரை வழிபடு.

பவந்தி ஸர்வதோஷாய நிந்தகஸ்ய க்ரியா யதஃ

பிறரை பழிக்கும் ஒருவரின் எல்லா செயல்களும் துன்பத்திற்கே காரணமாகின்றன.

ஸ தேவதேவோ பகவாந் மஹாதேவோ ந ஸம்ஶயஃ

அந்த பரமாத்மா, மகாதேவன், எல்லா தேவர்களுக்கும் தேவன் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

மோஹாதவேதநிஷ்டத்வாத் தே யாந்தி நரகம் நராஃ

அறிவில் குழப்பமும் தவறான நம்பிக்கையிலும் நிலைத்திருப்பதால், அந்த மனிதர்கள் நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.

ஏகீபாவேந பஶ்யந்தி முக்திபாஜோ பவந்தி தே

ஒருமைப்பாட்டோடு காண்பவர்கள் விடுதலையடையத் தகுதியுடையவர்களாகிறார்கள்.

இதி மத்வா யஜேத் தேவம் ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

இவ்வாறு எண்ணி, அந்த தேவனை வழிபட வேண்டும்; அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

இத்தம் ஜகத் ஸர்வமிதம் ருத்ரநாராயணோத்பவம்

இந்த உலகமெங்கும் ருத்ரனும் நாராயணனும் ஆகியோரால் உருவானது.

ஸமாஶ்ரயேந்மஹாதேவம் ஶரண்யம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களால் போற்றப்படும் பாதுகாவலனான மகாதேவனை அடைக்கலம் அடைய வேண்டும்.

ஜகாம ஶரணம் தேவம் கோபதிம் க்ரு'த்திவாஸஸம்

அவன், மாடுகளின் ஆண்டவனும் தோல் அணிந்தவனுமான தேவனை அடைக்கலம் நாடினான்.

த்விஷந்தோ மோஹிதா தேவம் ஸம்பபூவுஃ கலிஷ்வத

கலியுகத்தில், தேவனை வெறுத்தவர்கள் மயக்கமடைந்தார்கள்.

பூர்வஸம்ஸ்காரமஹாத்ம்யாத் ப்ரஹ்மணோ வசநாதிஹ

முந்தைய பழக்கங்களின் மகிமையாலும் பிரம்மாவின் வார்த்தையாலும்—

ப்ரஹ்மாணம் ஜகதாமீஶமநுஜ்ஞாதாஃ ஸ்வயம்புவா

சுயமாக பிறந்த பிரம்மா, உலகங்களின் ஆண்டவன் அனுமதியளித்ததால்—

பவிஷ்யந்தி யதா பூர்வம் ஶங்கரஸ்ய ப்ரஸாததஃ

அவர்கள் முன்புபோல் சங்கரனின் அருளால் மீண்டும் ஆகுவார்கள்.

ஶ்ரு'ணுத்வம் தக்ஷபுத்ரீணாம் ஸர்வாஸாம் சைவ ஸம்ததிம்

தக்ஷனுடைய மகள்களின் எல்லா வம்சங்களையும் இப்போது கேளுங்கள்.

ஸஸர்ஜ தேவாந் கந்தர்வாந் ரு'ஷீம்ஶ்சைவாஸுரோரகாந்

அவர் தேவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் முனிவர்களையும் அசுரர்களையும் பாம்புகளையும் படைத்தார்.

ததா ஸஸர்ஜ பூதாநி மைதுநேநைவ தர்மதஃ

பின்னர், தர்மப்படி தம்பதியராய் உயிரினங்களை உருவாக்கினார்.

ஸுதாயாம் தர்மயுக்தாயாம் புத்ராணாம் து ஸஹஸ்த்ரகம்

அவரது நல்லொழுக்கமுள்ள மகளில் இருந்து ஆயிரம் மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ஷஷ்டிம் தக்ஷோ ऽஸ்ரு'ஜத் கந்யா வைரண்யாம் வை ப்ரஜாபதிஃ

பிரஜாபதி தக்ஷன் வைரிணியில் அறுபது மகள்களை பெற்றார்.

விம்ஶத் ஸப்த ச ஸோமாய சதஸ்த்ரோ ऽரிஷ்டநேமிநே

இருபத்து ஏழு மகள்களை சோமனுக்கு, நான்கு மகள்களை அரிஷ்டநேமிக்கு கொடுத்தார்.