கூர்மபுராணம்

விவ்யாத நிஶேதைர்பாணைஃ ஸ்தம்பயித்வா ஸுதர்ஶநம்

அவர் முதலில் சுதர்சனனை அசையாமல் செய்து, கூர்மையான அம்புகளால் குத்தினார்.

ஜகாந பக்ஷைஃ ஸஹஸா நநாதாம்புநிதிர்யதா

அவர் திடீரென தன் இறக்கைகளால் தாக்கி, கடலைப்போல் முழக்கினார்.

வைநதேயாதப்யதிகாந் கருடம் தே ப்ரதுத்ருவுஃ

வைநதேயனைவிட வலிமை கொண்டவர்கள் கருடனைவிட்டு ஓடினர்.

விஸ்ரு'ஜ்ய மாதவம் வேகாத் ததத்புதமிவாபவத்

மாதவன் வலமாக விடப்பட்டதும், அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.

ஆகத்ய வாரயாமாஸ வீரபத்ரம் ச கேஶவம்

அவர் வந்து வீரபத்திரனையும் கேசவனையும் அடக்கினார்.

ஸம்ஸ்தூய பகவாநீஶஃ ஸாம்பஸ்தத்ராகமத் ஸ்வயம்

புகழப்பட்ட இறைவன் ஈசன், சாம்பனுடன் அங்கு தானே வந்தார்.

துஷ்டாவ பகவாந் ப்ரஹ்மா தக்ஷஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ

பிரமன், தக்ஷன் மற்றும் எல்லா தேவர்களும் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரைர்நாநாவிதைர்தக்ஷஃ ப்ரணம்ய ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

தக்ஷன் கையைக் கூப்பி வணங்கி, பலவகை புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் அவரை வணங்கினார்.

ப்ரஸந்நமாநஸா ருத்ரம் வசஃ ப்ராஹ க்ரு'ணாநிதிஃ

மனது அமைதியாக, கருணைமிகு இறைவன் ருத்ரரிடம் பேசினார்.

அநுக்ராஹ்யோ பகவதா தக்ஷஶ்சாபி திவௌகஸஃ

தக்ஷனும் வானவர்களும் இறைவனால் அருள் பெற வேண்டியவர்கள்.

உவாச ப்ரணதாந் தேவாந் ப்ராசேதஸமதோ ஹரஃ

ஹரன் வணங்கிய தேவர்களுக்கும், ப்ராசேதஸனாகிய தக்ஷனுக்கும் உரையாடினார்.

ஸம்பூஜ்யஃ ஸர்வயஜ்ஞேஷு ந நிந்த்யோ ऽஹம் விஶேஷதஃ

எல்லா யாகங்களிலும் என்னை மதிக்க வேண்டும்; குறிப்பாக என்னை இகழக் கூடாது.

த்யக்த்வா லோகைஷணாமேதாம் மத்பக்தோ பவ யத்நதஃ

இந்த உலக ஆசையை விட்டு, முயற்சியுடன் எனது பக்தனாக வேண்டும்.

தாவத் திஷ்ட மமாதேஶாத் ஸ்வாதிகாரேஷு நிர்வ்ரு'தஃ

என் கட்டளையின்படி, உன் பொறுப்புகளில் திருப்தியுடன் இரு.

அதர்ஶநமநுப்ராப்தோ தக்ஷஸ்யாமிததேஜஸஃ

அளவற்ற ஒளியுள்ள தக்ஷனுக்குத் தன்னை அவர் காண முடியாமல் ஆனார்.

வ்யாஜஹார ஸ்வயம் தக்ஷமஶேஷஜகதோ ஹிதம்

அவர் தானே தக்ஷனுக்குப் புவனங்களுக்கெல்லாம் நல்லது பேசினார்.

யதாசஷ்ட ஸ்வயம் தேவஃ பாலயைதததந்த்ரிதஃ

இறைவன் தானே, 'இதைக் கவனமாக காப்பாற்று' என்று உத்தரவிட்டார்.

பஶ்யந்த்யேநம் ப்ரஹ்மபூதா வித்வாம்ஸோ வேதவாதிநஃ

வேதங்களை அறிந்த ஞானிகள், பரமபதத்தை அடைந்தவர்கள், அவரை காண்கிறார்கள்.

ஸ்தூயதே வைதிகைர்மந்த்ரைர்தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ

வேத மந்திரங்களால் தேவர்களின் தேவன் மகேசுவரன் புகழப்படுகிறார்.

சேதஸா பாவயுக்தேந ஸ யாதி பரமம் பதம்

மனம் பக்தியுடன் அவரை தியானிப்பவன், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

கர்மணா மநஸா வாசா ஸமாராதய யத்நதஃ

செயல், மனம், வார்த்தை மூலமாக முயற்சியுடன் அவரை வழிபடு.

பவந்தி ஸர்வதோஷாய நிந்தகஸ்ய க்ரியா யதஃ

பிறரை பழிக்கும் ஒருவரின் எல்லா செயல்களும் துன்பத்திற்கே காரணமாகின்றன.

ஸ தேவதேவோ பகவாந் மஹாதேவோ ந ஸம்ஶயஃ

அந்த பரமாத்மா, மகாதேவன், எல்லா தேவர்களுக்கும் தேவன் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

மோஹாதவேதநிஷ்டத்வாத் தே யாந்தி நரகம் நராஃ

அறிவில் குழப்பமும் தவறான நம்பிக்கையிலும் நிலைத்திருப்பதால், அந்த மனிதர்கள் நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்.

ஏகீபாவேந பஶ்யந்தி முக்திபாஜோ பவந்தி தே

ஒருமைப்பாட்டோடு காண்பவர்கள் விடுதலையடையத் தகுதியுடையவர்களாகிறார்கள்.

இதி மத்வா யஜேத் தேவம் ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

இவ்வாறு எண்ணி, அந்த தேவனை வழிபட வேண்டும்; அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

இத்தம் ஜகத் ஸர்வமிதம் ருத்ரநாராயணோத்பவம்

இந்த உலகமெங்கும் ருத்ரனும் நாராயணனும் ஆகியோரால் உருவானது.

ஸமாஶ்ரயேந்மஹாதேவம் ஶரண்யம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களால் போற்றப்படும் பாதுகாவலனான மகாதேவனை அடைக்கலம் அடைய வேண்டும்.

ஜகாம ஶரணம் தேவம் கோபதிம் க்ரு'த்திவாஸஸம்

அவன், மாடுகளின் ஆண்டவனும் தோல் அணிந்தவனுமான தேவனை அடைக்கலம் நாடினான்.