கூர்மபுராணம்

பூஜ்யதே ஸர்வயஜ்ஞேஷு ஸர்வாப்யுதஸித்திதஃ

'அவர் எல்லா யாகங்களிலும் பூஜிக்கப்பட வேண்டியவர்; எல்லா விருப்பங்களையும் அருளுபவர்.'

ந மேநிரே யயுர்மந்த்ரா தேவாந் முக்த்வா ஸ்வமாலயம்

அவர்கள் அவரை எண்ணவில்லை; மந்திரங்கள் தேவர்களை விட்டு விலகி, தங்கள் இல்லத்திற்கு சென்றன.

ஸ்ப்ரு'ஶந் கராப்யாம் ப்ரஹ்மர்ஷி ததீசம் ப்ராஹ தேவதாஃ

தேவர்கள் தங்கள் கையால் பிரம்மர்ஷி ததீசனைத் தொட்டு, அவரிடம் பேசினர்.

யஸ்மாத் ப்ரஸஹ்ய தஸ்மாத் வோ நாஶயாம்யத்ய கர்விதம்

'நீங்கள் அகந்தையுடன் நடந்ததால், இன்று உங்கள் பெருமையை நான் அழிக்கப்போகிறேன்.'

கணேஶ்வராஶ்ச ஸம்க்ருத்தா யூபாநுத்பாட்ய சிக்ஷிபுஃ

கோபமடைந்த கணாதிபதிகள் யாகக் கம்பங்களை பிடித்து பிடுங்கி எறிந்தனர்.

க்ரு'ஹீத்வா பீஷணாஃ ஸர்வே கங்காஸ்த்ரோதஸி சிக்ஷிபுஃ

அந்த பயங்கரர்கள் எல்லோரும் அவற்றை எடுத்து கங்கை நதியில் வீசினர்.

வ்யஷ்டம்பயததீநாத்மா ததாந்யேஷாம் திவௌகஸாம்

அவர் தன்னுடைய பெரும் வலிமையால், மற்ற தேவர்களையும் அதேபோல் அடக்கினார்.

நிஹத்ய முஷ்டிநா தந்தாந் பூஷ்ணஶ்சைவமபாதயத்

அவர் தன் கைப்பொட்டால் பூஷணின் பற்களை அடித்து விழச் செய்தார்.

தர்ஷயாமாஸ பலவாந் ஸ்மயமாநோ கணேஶ்வரஃ

வலிமைமிக்க கணநாதன் புன்னகையுடன் அவர்களைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கினார்.

ஜகாந மூர்த்நி பாதேந முநீநபி முநீஶ்வராஃ

முனிவர்களின் தலை மீது கூட, முனிவர்களின் தலைவர்கள் காலால் அடித்தனர்.

விவ்யாத நிஶேதைர்பாணைஃ ஸ்தம்பயித்வா ஸுதர்ஶநம்

அவர் முதலில் சுதர்சனனை அசையாமல் செய்து, கூர்மையான அம்புகளால் குத்தினார்.

ஜகாந பக்ஷைஃ ஸஹஸா நநாதாம்புநிதிர்யதா

அவர் திடீரென தன் இறக்கைகளால் தாக்கி, கடலைப்போல் முழக்கினார்.

வைநதேயாதப்யதிகாந் கருடம் தே ப்ரதுத்ருவுஃ

வைநதேயனைவிட வலிமை கொண்டவர்கள் கருடனைவிட்டு ஓடினர்.

விஸ்ரு'ஜ்ய மாதவம் வேகாத் ததத்புதமிவாபவத்

மாதவன் வலமாக விடப்பட்டதும், அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.

ஆகத்ய வாரயாமாஸ வீரபத்ரம் ச கேஶவம்

அவர் வந்து வீரபத்திரனையும் கேசவனையும் அடக்கினார்.

ஸம்ஸ்தூய பகவாநீஶஃ ஸாம்பஸ்தத்ராகமத் ஸ்வயம்

புகழப்பட்ட இறைவன் ஈசன், சாம்பனுடன் அங்கு தானே வந்தார்.

துஷ்டாவ பகவாந் ப்ரஹ்மா தக்ஷஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ

பிரமன், தக்ஷன் மற்றும் எல்லா தேவர்களும் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரைர்நாநாவிதைர்தக்ஷஃ ப்ரணம்ய ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

தக்ஷன் கையைக் கூப்பி வணங்கி, பலவகை புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் அவரை வணங்கினார்.

ப்ரஸந்நமாநஸா ருத்ரம் வசஃ ப்ராஹ க்ரு'ணாநிதிஃ

மனது அமைதியாக, கருணைமிகு இறைவன் ருத்ரரிடம் பேசினார்.

அநுக்ராஹ்யோ பகவதா தக்ஷஶ்சாபி திவௌகஸஃ

தக்ஷனும் வானவர்களும் இறைவனால் அருள் பெற வேண்டியவர்கள்.

உவாச ப்ரணதாந் தேவாந் ப்ராசேதஸமதோ ஹரஃ

ஹரன் வணங்கிய தேவர்களுக்கும், ப்ராசேதஸனாகிய தக்ஷனுக்கும் உரையாடினார்.

ஸம்பூஜ்யஃ ஸர்வயஜ்ஞேஷு ந நிந்த்யோ ऽஹம் விஶேஷதஃ

எல்லா யாகங்களிலும் என்னை மதிக்க வேண்டும்; குறிப்பாக என்னை இகழக் கூடாது.

த்யக்த்வா லோகைஷணாமேதாம் மத்பக்தோ பவ யத்நதஃ

இந்த உலக ஆசையை விட்டு, முயற்சியுடன் எனது பக்தனாக வேண்டும்.

தாவத் திஷ்ட மமாதேஶாத் ஸ்வாதிகாரேஷு நிர்வ்ரு'தஃ

என் கட்டளையின்படி, உன் பொறுப்புகளில் திருப்தியுடன் இரு.

அதர்ஶநமநுப்ராப்தோ தக்ஷஸ்யாமிததேஜஸஃ

அளவற்ற ஒளியுள்ள தக்ஷனுக்குத் தன்னை அவர் காண முடியாமல் ஆனார்.

வ்யாஜஹார ஸ்வயம் தக்ஷமஶேஷஜகதோ ஹிதம்

அவர் தானே தக்ஷனுக்குப் புவனங்களுக்கெல்லாம் நல்லது பேசினார்.

யதாசஷ்ட ஸ்வயம் தேவஃ பாலயைதததந்த்ரிதஃ

இறைவன் தானே, 'இதைக் கவனமாக காப்பாற்று' என்று உத்தரவிட்டார்.

பஶ்யந்த்யேநம் ப்ரஹ்மபூதா வித்வாம்ஸோ வேதவாதிநஃ

வேதங்களை அறிந்த ஞானிகள், பரமபதத்தை அடைந்தவர்கள், அவரை காண்கிறார்கள்.

ஸ்தூயதே வைதிகைர்மந்த்ரைர்தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ

வேத மந்திரங்களால் தேவர்களின் தேவன் மகேசுவரன் புகழப்படுகிறார்.