கூர்மபுராணம்

ரோமஜா இதி விக்யாதாஸ்தஸ்ய ஸாஹாய்யகாரிணஃ

அவருக்கு உதவியவர்கள் ரோமஜா என்று புகழ்பெற்றார்கள்.

காலாக்நிருத்ரஸம்காஶா நாதயந்தோ திஶோ தஶ

காலாக்னி ருத்ரனைப் போல், பத்து திசைகளிலும் அவர்களின் ஓசை முழங்கியது.

ஸமாவ்ரு'த்ய கணஶ்ரேஷ்டம் யயுர்தக்ஷமகம் ப்ரதி

கணங்களின் தலைவரைச் சுற்றி, அவர்கள் தக்ஷனின் யாகத்தை நோக்கி சென்றனர்.

தத்ரு'ஶுர்யஜ்ஞதேஶம் தம் தக்ஷஸ்யாமிததேஜஸஃ

அவர்கள் அளவிட முடியாத மகிமை மிகுந்த தக்ஷனின் யாக ஸ்தலத்தை கண்டார்கள்.

வீணாவேணுநிநாதாட்யம் வேதவாதாபிநாதிதம்

வீணை, புல்லாங்குழல் இசை, வேதப் பாராயண ஒலியால் அந்த இடம் முழங்கியது.

உவாச பத்ரயா ருத்ரைர்வோரபத்ரஃ ஸ்மயந்நிவ

வீரபத்திரன், சிறிது புன்னகையுடன், ருத்ரனிடம் மென்மையாகப் பேசினார்.

பாகாபிலப்ஸயா ப்ராப்தா பாகாந் யச்சத்வமீப்ஸிதாந்

நீங்கள் பாகம் பெற விரும்பி வந்திருக்கிறீர்கள்; உங்களுக்கு விருப்பமான பாகங்களை வழங்குங்கள் என அவர் கூறினார்.

தம் ப்ரூதாஜ்ஞாபயதி யோ வேத்ஸ்யாமோ ஹி வயம் ததஃ

அவர் என்ன ஆணையிடுகிறாரோ அதைச் சொல்லுங்கள்; நாங்கள் அதன்படி நடப்போம்.

தேவா ஊசுர்யஜ்ஞபாகே ந ச மந்த்ரா இதி ப்ரபும்

தேவர்கள் கூறினர்: 'யாகத்தில் பகுதி இல்லை; பிரபுவுக்காக மந்திரங்களும் இல்லை.'

யே நாத்வரஸ்ய ராஜாநம் பூஜயத்வம் மஹேஶ்வரம்

'அத்வரத்தின் அரசனாக மகேஸ்வரனை மதிப்புடன் பூஜியுங்கள்.'

பூஜ்யதே ஸர்வயஜ்ஞேஷு ஸர்வாப்யுதஸித்திதஃ

'அவர் எல்லா யாகங்களிலும் பூஜிக்கப்பட வேண்டியவர்; எல்லா விருப்பங்களையும் அருளுபவர்.'

ந மேநிரே யயுர்மந்த்ரா தேவாந் முக்த்வா ஸ்வமாலயம்

அவர்கள் அவரை எண்ணவில்லை; மந்திரங்கள் தேவர்களை விட்டு விலகி, தங்கள் இல்லத்திற்கு சென்றன.

ஸ்ப்ரு'ஶந் கராப்யாம் ப்ரஹ்மர்ஷி ததீசம் ப்ராஹ தேவதாஃ

தேவர்கள் தங்கள் கையால் பிரம்மர்ஷி ததீசனைத் தொட்டு, அவரிடம் பேசினர்.

யஸ்மாத் ப்ரஸஹ்ய தஸ்மாத் வோ நாஶயாம்யத்ய கர்விதம்

'நீங்கள் அகந்தையுடன் நடந்ததால், இன்று உங்கள் பெருமையை நான் அழிக்கப்போகிறேன்.'

கணேஶ்வராஶ்ச ஸம்க்ருத்தா யூபாநுத்பாட்ய சிக்ஷிபுஃ

கோபமடைந்த கணாதிபதிகள் யாகக் கம்பங்களை பிடித்து பிடுங்கி எறிந்தனர்.

க்ரு'ஹீத்வா பீஷணாஃ ஸர்வே கங்காஸ்த்ரோதஸி சிக்ஷிபுஃ

அந்த பயங்கரர்கள் எல்லோரும் அவற்றை எடுத்து கங்கை நதியில் வீசினர்.

வ்யஷ்டம்பயததீநாத்மா ததாந்யேஷாம் திவௌகஸாம்

அவர் தன்னுடைய பெரும் வலிமையால், மற்ற தேவர்களையும் அதேபோல் அடக்கினார்.

நிஹத்ய முஷ்டிநா தந்தாந் பூஷ்ணஶ்சைவமபாதயத்

அவர் தன் கைப்பொட்டால் பூஷணின் பற்களை அடித்து விழச் செய்தார்.

தர்ஷயாமாஸ பலவாந் ஸ்மயமாநோ கணேஶ்வரஃ

வலிமைமிக்க கணநாதன் புன்னகையுடன் அவர்களைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கினார்.

ஜகாந மூர்த்நி பாதேந முநீநபி முநீஶ்வராஃ

முனிவர்களின் தலை மீது கூட, முனிவர்களின் தலைவர்கள் காலால் அடித்தனர்.

விவ்யாத நிஶேதைர்பாணைஃ ஸ்தம்பயித்வா ஸுதர்ஶநம்

அவர் முதலில் சுதர்சனனை அசையாமல் செய்து, கூர்மையான அம்புகளால் குத்தினார்.

ஜகாந பக்ஷைஃ ஸஹஸா நநாதாம்புநிதிர்யதா

அவர் திடீரென தன் இறக்கைகளால் தாக்கி, கடலைப்போல் முழக்கினார்.

வைநதேயாதப்யதிகாந் கருடம் தே ப்ரதுத்ருவுஃ

வைநதேயனைவிட வலிமை கொண்டவர்கள் கருடனைவிட்டு ஓடினர்.

விஸ்ரு'ஜ்ய மாதவம் வேகாத் ததத்புதமிவாபவத்

மாதவன் வலமாக விடப்பட்டதும், அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.

ஆகத்ய வாரயாமாஸ வீரபத்ரம் ச கேஶவம்

அவர் வந்து வீரபத்திரனையும் கேசவனையும் அடக்கினார்.

ஸம்ஸ்தூய பகவாநீஶஃ ஸாம்பஸ்தத்ராகமத் ஸ்வயம்

புகழப்பட்ட இறைவன் ஈசன், சாம்பனுடன் அங்கு தானே வந்தார்.

துஷ்டாவ பகவாந் ப்ரஹ்மா தக்ஷஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ

பிரமன், தக்ஷன் மற்றும் எல்லா தேவர்களும் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரைர்நாநாவிதைர்தக்ஷஃ ப்ரணம்ய ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

தக்ஷன் கையைக் கூப்பி வணங்கி, பலவகை புகழ்ச்சிப் பாடல்களால் அவரை வணங்கினார்.

ப்ரஸந்நமாநஸா ருத்ரம் வசஃ ப்ராஹ க்ரு'ணாநிதிஃ

மனது அமைதியாக, கருணைமிகு இறைவன் ருத்ரரிடம் பேசினார்.