கூர்மபுராணம்

ஸோ ऽயம் ஸாக்ஷீ தீவ்ரரோசிஃ காலாத்மா ஶாங்கரீதநுஃ

அவர், தீவிரமான ஒளியுடன், சாட்சி கொண்டவர்; காலத்தின் உருவாகவும், சங்கரனின் வடிவமாகவும் இருக்கிறார்.

ஆதித்யோ பகவாந் ஸூர்யோ நீலக்ரீவோ விலோஹிதஃ

பெரியவன் ஆதித்யன், சூரியன்; அவரது கழுத்து கருப்பாகவும், உடல் தீப்போல் சிவப்பாகவும் உள்ளது.

பஶ்யைநம் விஶ்வகர்மாணம் ருத்ரமூர்தி த்ரயீமயம்

இந்த உலகத்தை உருவாக்கும், ருத்ரன் வடிவம் கொண்ட, மூன்று வேதங்களால் ஆனவரை பாருங்கள்.

ஸர்வே ஸூர்யா இதி ஜ்ஞேயா ந ஹ்யாந்யோ வித்யதே ரவிஃ

எல்லோரும் சூரியர்களாகவே அறியப்பட வேண்டும்; ரவி தவிர வேறு சூரியன் இல்லை.

பாடமித்யப்ருவந் வாக்யம் தஸ்ய ஸாஹாய்யகாரிணஃ

அவருக்கு உதவியவர்கள், அவர் சொன்னதை 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ஸஹஸ்த்ரஶோ ऽத ஶதஶோ பூய ஏவ விநிந்த்யதே

பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் அவர் மீதான பழிச்சுகள் தொடர்ந்து கூறப்பட்டன.

அபூஜயந் தக்ஷவாக்யம் மோஹிதா விஷ்ணுமாயயா

விஷ்ணுவின் மாயையால் மயங்கியவர்கள், தக்ஷனின் வார்த்தைகளை மதித்தார்கள்.

நாபஶ்யந் தேவமீஶாநம்ரு'தே நாராயணம் ஹரிம்

நாராயணன் ஹரியை தவிர, அவர்கள் வேறு எந்த தெய்வத்தையும் காணவில்லை.

பஶ்யதாமேவ ஸர்வேஷாம் க்ஷணாதந்தரதீயத

அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அவர் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டார்.

ரக்ஷகம் ஜகதாம் தேவம் ஜகாம ஶரணம் ஸ்வயம்

உலகங்களின் பாதுகாவலான தேவன், தானே சரணடைந்தார்.

ரக்ஷதே பகவாந் விஷ்ணுஃ ஶரணாகதரக்ஷகஃ

பகவான் விஷ்ணு, சரணாகதர்களை காப்பவராக, அனைவரையும் பாதுகாப்பார்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்யர்ஷிகணாந் தேவாந் ஸர்வாந் வை ப்ரஹ்மவித்விஷஃ

பிரம்மனை வெறுக்கும் முனிவர் கூட்டங்களையும், எல்லா தேவர்களையும் பார்த்தபின்,

நரஃ பாபமவாப்நோதி மஹத் வை நாத்ர ஸம்ஶயஃ

ஒருவன் பெரிய பாவத்தை அடைவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தண்டோ தேவக்ரு'தஸ்தத்ர ஸத்யஃ பததி தாருணஃ

அங்கு தேவர்கள் ஏற்படுத்திய தண்டனை உடனே கடுமையாக விழும்.

ஸமாகதாந் ப்ராஹ்மணாம்ஸ்தாந் தக்ஷஸாஹாய்யகாரிணஃ

தக்ஷனுக்கு உதவ வந்திருந்த அந்த பிராமணர்கள்,

விநிந்திதோ மஹாதேவஃ ஶங்கரோ லோகவந்திதஃ

உலகம் வணங்கும் மகாதேவன் சங்கரன், பழிக்கப்பட்டார்.

நிந்தந்தோ ஹ்யைஶ்வரம் மார்கம் குஶாஸ்த்ராஸக்தமாநஸாஃ

பொய்யான நூல்களில் மனம் பிணைந்தவர்கள், ஐஸ்வர்யமான பாதையை நிந்திக்கிறார்கள்.

ப்ராப்ய கோரம் கலியுகம் கலிஜைஃ கில பீடிதாஃ

கடுமையான கலியுகம் வந்ததும், அதன் குணங்களால் மக்கள் மிகவும் பாடுபடுவார்கள்.

பவிஷ்யதி ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸ்வாஶ்ரிதோ ऽபி பராங்முகஃ

அவருடைய பக்தர்கள் தம்மை அடைந்திருந்தாலும், ஹரீஷிகேசன் அவர்களுக்கு அக்கறையில்லாதவராக இருப்பார்.

ஜகாம மநஸா ருத்ரமஶேஷாகவிநாஶநம்

அவர் தன் மனதை எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவரான ருத்ரனை நோக்கி திருப்பினார்.

பதிம் பஶுபதிம் தேவம் ஜ்ஞாத்வைதத் ப்ராஹ ஸர்வத்ரு'க்

உலகின் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவரான பசுபதியை அறிந்து, அந்த சர்வத்ருஷ்டி இவ்வாறு கூறினார்.

விநிந்த்ய பவதோ பாவமாத்மாநம் சாபி ஶங்கர

ஓ சங்கரா, உமது இயல்பையும் என் தன்மையையும் இகழ்ந்துவிட்டேன்.

விநாஶயாஶு தம் யஜ்ஞம் வரமேகம் வ்ரு'ணோம்யஹம்

ஒரு வரம் வேண்டுகிறேன்: அந்த யாகத்தை விரைவில் அழித்து விடு.

ஸஸர்ஜ ஸஹஸா ருத்ரம் தக்ஷயஜ்ஞஜிகாம்ஸயா

தக்ஷனின் யாகத்தை அழிக்க எண்ணி, அவர் திடீரென ருத்ரனை உருவாக்கினார்.

ஸஹஸ்த்ரபாணிம் துர்தர்ஷம் யுகாந்தாநலஸந்நிபம்

ஆயிரம் கை கொண்ட, யாராலும் எதிர்க்க முடியாத, யுகம் முடிவில் எழும் நெருப்பைப் போல் இருந்தான்.

தண்டஹஸ்தம் மஹாநாதம் ஶார்ங்கிணம் பூதிபூஷணம்

கையில் தண்டும், பெரும் கர்ஜனையுடன், வில்லும், புனிதப் புச்சலையும் அணிந்திருந்தான்.

ஸ ஜாதமாத்ரோ தேவேஶமுபதஸ்தே க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

அவன் பிறந்தவுடன், தேவாதிபதியை கைகூப்பி அணைந்தான்.

விநிந்த்ய மாம் ஸ யஜதே கங்காத்வாரே கணேஶ்வர

ஓ கணநாதா, அவன் என்னை இகழ்ந்து, கங்காத்வாரத்தில் யாகம் செய்கிறான்.

வீரபத்ரேண தக்ஷஸ்ய விநாஶமகமத் க்ரதுஃ

வீரபத்திரனால் தக்ஷனின் யாகம் அழிக்கப்பட்டது.