கூர்மபுராணம்

விநிந்த்ய பூர்வவைரேண கங்காத்வரே ऽயஜத் பவம்

முந்தைய பகை காரணமாக, கங்கையின் கரையில் பவனை விமர்சித்து யாகம் செய்தான்.

ஸஹைவ முநிபிஃ ஸர்வைராகதா முநிபுங்கவாஃ

அங்கு எல்லா முனிவர்களும், சிறந்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து வந்தார்கள்.

ததீசோ நாம விப்ரர்ஷிஃ ப்ராசேதஸமதாப்ரவீத்

ததீசி என்ற ஒரு பிரம்மரிஷி, அப்போது ப்ராசேதஸனிடம் பேசினார்.

ஸ தேவஃ ஸாம்ப்ரதம் ருத்ரோ விதிநா கிம் ந பூஜ்யதே

அந்த தேவன் ருத்ரன் இப்போது முறையாக ஏன் வழிபடப்படவில்லை?

ந மந்த்ரா பார்யயா ஸார்தம் ஶங்கரஸ்யேதி நேஜ்யதே

சங்கரனுக்கு மனைவியுடன் சேர்ந்து மந்திரங்கள் இல்லாததால், அவர் வழிபடப்படவில்லை.

ஶ்ரு'ண்வதாம் ஸர்வதேவாநாம் ஸர்வஜ்ஞாநமயஃ ஸ்வயம்

அனைத்து தேவதைகளும் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, எல்லா அறிவும் நிறைந்த அவர் தானே—

ஸம்பூஜ்யதே ஸர்வயஜ்ஞைர்விதித்வா கில ஶங்கரஃ

அறிந்தபின், சங்கரன் எல்லா யாகங்களாலும் உண்மையில் வழிபடப்படுகிறார்.

நக்நஃ கபாலீ விக்ரு'தோ விஶ்வாத்மா நோபபத்யதே

அவரும் நிர்வாணராக, கபாலம் பிடித்தவனாக, விகாரமான உருவில், உலகுக்கு ஆத்மாவாக இருப்பதால், (யாகத்திற்கு) பொருந்தவில்லை.

ஸத்த்வாத்மகோ ऽஸௌ பகவாநிஜ்யதே ஸர்வகர்மஸு

சத்துவம் நிறைந்த அந்த பகவான், எல்லா கர்மங்களில் வழிபடப்படுகிறார்.

ஸர்வலோகைகஸம்ஹர்தா காலாத்மா பரமேஶ்வரஃ

அனைத்து உலகங்களையும் அழிப்பவர், காலத்தின் உருவாகிய பரம ஈஸ்வரன் ஒருவரே.

ஸோ ऽயம் ஸாக்ஷீ தீவ்ரரோசிஃ காலாத்மா ஶாங்கரீதநுஃ

அவர், தீவிரமான ஒளியுடன், சாட்சி கொண்டவர்; காலத்தின் உருவாகவும், சங்கரனின் வடிவமாகவும் இருக்கிறார்.

ஆதித்யோ பகவாந் ஸூர்யோ நீலக்ரீவோ விலோஹிதஃ

பெரியவன் ஆதித்யன், சூரியன்; அவரது கழுத்து கருப்பாகவும், உடல் தீப்போல் சிவப்பாகவும் உள்ளது.

பஶ்யைநம் விஶ்வகர்மாணம் ருத்ரமூர்தி த்ரயீமயம்

இந்த உலகத்தை உருவாக்கும், ருத்ரன் வடிவம் கொண்ட, மூன்று வேதங்களால் ஆனவரை பாருங்கள்.

ஸர்வே ஸூர்யா இதி ஜ்ஞேயா ந ஹ்யாந்யோ வித்யதே ரவிஃ

எல்லோரும் சூரியர்களாகவே அறியப்பட வேண்டும்; ரவி தவிர வேறு சூரியன் இல்லை.

பாடமித்யப்ருவந் வாக்யம் தஸ்ய ஸாஹாய்யகாரிணஃ

அவருக்கு உதவியவர்கள், அவர் சொன்னதை 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ஸஹஸ்த்ரஶோ ऽத ஶதஶோ பூய ஏவ விநிந்த்யதே

பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் அவர் மீதான பழிச்சுகள் தொடர்ந்து கூறப்பட்டன.

அபூஜயந் தக்ஷவாக்யம் மோஹிதா விஷ்ணுமாயயா

விஷ்ணுவின் மாயையால் மயங்கியவர்கள், தக்ஷனின் வார்த்தைகளை மதித்தார்கள்.

நாபஶ்யந் தேவமீஶாநம்ரு'தே நாராயணம் ஹரிம்

நாராயணன் ஹரியை தவிர, அவர்கள் வேறு எந்த தெய்வத்தையும் காணவில்லை.

பஶ்யதாமேவ ஸர்வேஷாம் க்ஷணாதந்தரதீயத

அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அவர் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டார்.

ரக்ஷகம் ஜகதாம் தேவம் ஜகாம ஶரணம் ஸ்வயம்

உலகங்களின் பாதுகாவலான தேவன், தானே சரணடைந்தார்.

ரக்ஷதே பகவாந் விஷ்ணுஃ ஶரணாகதரக்ஷகஃ

பகவான் விஷ்ணு, சரணாகதர்களை காப்பவராக, அனைவரையும் பாதுகாப்பார்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்யர்ஷிகணாந் தேவாந் ஸர்வாந் வை ப்ரஹ்மவித்விஷஃ

பிரம்மனை வெறுக்கும் முனிவர் கூட்டங்களையும், எல்லா தேவர்களையும் பார்த்தபின்,

நரஃ பாபமவாப்நோதி மஹத் வை நாத்ர ஸம்ஶயஃ

ஒருவன் பெரிய பாவத்தை அடைவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தண்டோ தேவக்ரு'தஸ்தத்ர ஸத்யஃ பததி தாருணஃ

அங்கு தேவர்கள் ஏற்படுத்திய தண்டனை உடனே கடுமையாக விழும்.

ஸமாகதாந் ப்ராஹ்மணாம்ஸ்தாந் தக்ஷஸாஹாய்யகாரிணஃ

தக்ஷனுக்கு உதவ வந்திருந்த அந்த பிராமணர்கள்,

விநிந்திதோ மஹாதேவஃ ஶங்கரோ லோகவந்திதஃ

உலகம் வணங்கும் மகாதேவன் சங்கரன், பழிக்கப்பட்டார்.

நிந்தந்தோ ஹ்யைஶ்வரம் மார்கம் குஶாஸ்த்ராஸக்தமாநஸாஃ

பொய்யான நூல்களில் மனம் பிணைந்தவர்கள், ஐஸ்வர்யமான பாதையை நிந்திக்கிறார்கள்.

ப்ராப்ய கோரம் கலியுகம் கலிஜைஃ கில பீடிதாஃ

கடுமையான கலியுகம் வந்ததும், அதன் குணங்களால் மக்கள் மிகவும் பாடுபடுவார்கள்.

பவிஷ்யதி ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸ்வாஶ்ரிதோ ऽபி பராங்முகஃ

அவருடைய பக்தர்கள் தம்மை அடைந்திருந்தாலும், ஹரீஷிகேசன் அவர்களுக்கு அக்கறையில்லாதவராக இருப்பார்.