கூர்மபுராணம்

அக்நிஷ்டுததிராத்ரஶ்ச ஸுத்யும்நஶ்சாபிமந்யுகஃ

அக்னிஷ்டுதன், அதிராத்திரன், சுத்யும்னன், அபிமன்யுகன்,

அங்கம் ஸுமநஸம் ஸ்வாதிம் க்ரதுமங்கிரஸம் ஶிவம்

அங்கன், சுமனசன், ஸ்வாதி, கிரது, அங்கிரசு, சிவன்,

யோ ऽஸௌ ப்ரு'துரிதி க்யாதஃ ப்ரஜாபாலோ மஹாபலஃ

பிரிது என்று புகழ்பெற்ற, உயிரினங்களைப் பாதுகாக்கும் வலிமைமிக்கவன்,

நியோகாத் ப்ரஹ்மணஃ ஸார்தம் தேவேந்த்ரேண மஹௌஜஸா

பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, பெரும் வீரியமுள்ள இந்திரனுடன் சேர்ந்து,

ஸூதஃ பௌராணிகோ ஜஜ்ஞே மாயாரூபஃ ஸ்வயம் ஹரிஃ

புராணங்களைப் பேசும் சூதன் பிறந்தான்; அவர் மாயை வடிவில் வந்த ஹரி தான்.

தம் மாம் நித்த முநிஶ்ரேஷ்டாஃ பூர்வோத்பூதம் ஸநாதநம்

முன்னர் தோன்றிய அந்தப் பழமையான என்னை, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே,

ஶ்ராவயாமாஸ மாம் ப்ரீத்யா புராணம் புருஷோ ஹரிஃ

பெரியபொருள் ஹரி, எனக்கு அன்புடன் புராணத்தை கேட்க வைத்தான்.

தேஷாம் புராணவக்த்ரு'த்வம் வ்ரு'த்திராஸீதஜாஜ்ஞயா

அவர்களுக்கு, புராணங்களைப் பேசுவது, கட்டளையின்படி வாழ்க்கையாக அமைந்தது.

ஸார்வபௌமோ மஹாதேஜாஃ ஸ்வதர்மபரிபாலகஃ

அந்த உலகளாவிய அரசன், மிகுந்த ஒளியுடன், தன் தர்மத்தைப் பாதுகாத்தான்.

கோவர்தநகிரிம் ப்ராப்ய தபஸ்தேபே ஜிதேந்த்ரியஃ

கோவர்த்தனமலை அடைந்து, தன் உணர்ச்சிகளை அடக்கி தவம் செய்தான்.

ஆகத்ய தேவோ ராஜாநம் ப்ராஹ தாமோதரஃ ஸ்வயம்

தாமோதரன் தானே வந்து, அந்த அரசனிடம் உரையாடினார்.

ஏகமுக்த்வா ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸ்வகீயாம் ப்ரக்ரு'திம் கதஃ

ஒரு வார்த்தை கூறி, ஹ்ருஷீகேசன் தன் இயல்புக்குத் திரும்பினார்.

அபாலயத் ஸ்வகம் ராஜ்யம் ந்யாயேந மதுஸூதநே

அவன் தன் ராஜ்யத்தை நீதியுடன் ஆட்சி செய்தான், மதுசூதனா.

கிகண்டநம் ஹவிர்தாநமந்தர்தாநா வ்யஜாயத

கிகண்டனன், ஹவிர்தானன், அந்தர்தானன் பிறந்தார்கள்.

தார்மிகோ ரூபஸம்பந்நோ வேதவேதாங்கபாரகஃ

தர்மமானவன், அழகும் கொண்டவன், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவன்.

மதிம் சக்ரே பாக்யயோகாத் ஸம்ந்யாம் ப்ரதி தர்மவித்

அதிர்ஷ்டத்தின் அருளால், தர்மத்தை அறிந்தவர் துறவறத்தை மேற்கொள்ள தீர்மானித்தார்.

ஜகாம ஹிமவத்ப்ரு'ஷ்டம் கதாசித் ஸித்தஸேவிதம்

ஒரு காலத்தில், அவர் சித்தர்கள் வாழும் இமயமலையின் சரிவில் சென்றார்.

அபஶ்யத் யோகிநாம் கம்யமகம்யம் ப்ரஹ்மவித்விஷாம்

யோகிகள் அடையக்கூடியதும் அடைய முடியாததும், பிரம்மனை விரோதிப்பவர்களுக்கு எட்டாத இடங்களையும் அவர் கண்டார்.

பத்மோத்பலவநோபேதா ஸித்தாஶ்ரமவிபூஷிதா

பத்மம், நீர்நீலப்பூ போன்ற பூங்காக்கள் நிறைந்ததும், சித்தர்களின் ஆசிரமங்கள் அலங்கரித்ததும் அந்த இடம் இருந்தது.

ஸுபுண்யமாஶ்ரமம் ரம்யமபஶ்யத் ப்ரீதிஸம்யுதஃ

மிகப் புண்ணியமானதும், அழகானதும், ஆனந்தம் நிறைந்த ஆசிரமத்தை அவர் பார்த்தார்.

அர்சயித்வா மஹாதேவம் புஷ்பைஃ பத்மோத்பலாதிபிஃ

பத்மம், நீர்நீலம் போன்ற மலர்களால் மகாதேவனை அவர் வழிபட்டார்.

ஸம்ப்ரேக்ஷமாணோ பாஸ்வந்தம் துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

ஒளிவீசும் பரமேஸ்வரனை நோக்கி, அவர் புகழ்ந்தார்.

அந்யைஶ்ச விவிதைஃ ஸ்தோத்ரைஃ ஶாம்பவைர்வேதஸம்பவைஃ

வேதங்களில் தோன்றிய பலவகை சாம்பவ ஸ்தோத்திரங்களாலும் அவர் புகழ்ந்தார்.

ஶ்வேதாஶ்வதரநாமாநம் மஹாபாஶுபதோத்தமம்

மிகச் சிறந்த பாஷுபதரான, புகழ்பெற்ற ஶ்வேதாஶ்வதரரை அவர் கண்டார்.

தபஸா கர்ஷிதாத்மாநம் ஶுக்லயஜ்ஞோபவீதிநம்

தபசால் மனதை அடக்கி, வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்தவராக அவர் இருந்தார்.

வவந்தே ஶிரஸா பாதௌ ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யமப்ரவீத்

அவர் தலைவணங்கி, கைகளைக் கூப்பி, அவரது பாதங்களில் வணங்கி இவ்வாறு பேசினார்:

யோகீஶ்வரோ ऽத்ய பகவாந் த்ரு'ஷ்டோ யோகவிதாம் வரஃ

இன்று யோகிகளின் தலைவரை, யோகத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரை நான் கண்டுள்ளேன்.

கிம் கரிஷ்யாமி ஶிஷ்யோ ऽஹம் தவ மாம் பாலயாநக

நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? நான் உங்கள் சீடன். பாவமில்லாதவரே, என்னை காப்பாற்றுங்கள்.

ஶிஷ்யத்வே பரிஜக்ராஹ தபஸா க்ஷீணகல்பஷம்

தபசால் குற்றங்கள் குறைந்தவரை அவர் சீடனாக ஏற்றார்.