கூர்மபுராணம்

கங்கா ஹிமவதோ ஜஜ்ஞே ஸர்வலோகைகபாவநீ

கங்கை, எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்தும் ஒரே நதி, ஹிமவதிலிருந்து பிறந்தாள்.

யதாவத் கதிதம் பூர்வம் தேவ்யா மாஹாத்ம்யமுத்தமம்

தேவியின் உயர்ந்த மகிமை முன்பே முறையாக விளக்கப்பட்டது.

வ்யாக்யாதா பவதாமத்ய மநோஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் நிபோதத

இன்று நீர் அதை விளக்கியுள்ளீர்; இப்போது மனுவின் படைப்பை கேளுங்கள்.

தர்மஜ்ஞௌ ஸுமஹாவீர்யௌ ஶதரூபா வ்யஜீஜநத்

சதரூபா தர்மத்தை அறிந்த, மிகுந்த வீரியமுடைய இரண்டு மகன்களை பெற்றாள்.

பக்தோ நாராயணே தேவே ப்ராப்தவாந் ஸ்தாநமுத்தமம்

நாராயணனை பக்தியுடன் வழிபட்டவன், உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.

ஶ்லிஷ்டேராதத்த ஸுச்சாயா பஞ்ச புத்ராநகல்பஷாந்

சிலிஷ்டையுடன் ஐந்து குற்றமற்ற, நல்லொழுக்கமுள்ள மகன்களை பெற்றான்.

ஆராத்ய புருஷம் விஷ்ணும் ஶாலக்ராமே ஜநார்தநம்

சாளகிராமத்தில் ஜனார்த்தனாகிய விஷ்ணுவை ஆராதித்து வழிபட்டான்.

நாராயணபராந் ஶுத்தாந் ஸ்வதர்மபரிபாலகாந்

நாராயணனைப் பரமாகக் கருதும், தூய்மைமிக்க, தங்களது தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும்வர்கள்,

ப்ரஜாபதேராத்மஜாயாம் வீரணஸ்ய மஹாத்மநஃ

பிரஜாபதியின் மனைவியில், மகத்தான வீரணனின் உள்ளத்தில்,

கந்யாயாம் ஸுமஹாவீர்யா வைராஜஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ

மிகுந்த வீரியமுள்ள வைராஜன் எனும் பிரஜாபதியின் மகளில்,

அக்நிஷ்டுததிராத்ரஶ்ச ஸுத்யும்நஶ்சாபிமந்யுகஃ

அக்னிஷ்டுதன், அதிராத்திரன், சுத்யும்னன், அபிமன்யுகன்,

அங்கம் ஸுமநஸம் ஸ்வாதிம் க்ரதுமங்கிரஸம் ஶிவம்

அங்கன், சுமனசன், ஸ்வாதி, கிரது, அங்கிரசு, சிவன்,

யோ ऽஸௌ ப்ரு'துரிதி க்யாதஃ ப்ரஜாபாலோ மஹாபலஃ

பிரிது என்று புகழ்பெற்ற, உயிரினங்களைப் பாதுகாக்கும் வலிமைமிக்கவன்,

நியோகாத் ப்ரஹ்மணஃ ஸார்தம் தேவேந்த்ரேண மஹௌஜஸா

பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, பெரும் வீரியமுள்ள இந்திரனுடன் சேர்ந்து,

ஸூதஃ பௌராணிகோ ஜஜ்ஞே மாயாரூபஃ ஸ்வயம் ஹரிஃ

புராணங்களைப் பேசும் சூதன் பிறந்தான்; அவர் மாயை வடிவில் வந்த ஹரி தான்.

தம் மாம் நித்த முநிஶ்ரேஷ்டாஃ பூர்வோத்பூதம் ஸநாதநம்

முன்னர் தோன்றிய அந்தப் பழமையான என்னை, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே,

ஶ்ராவயாமாஸ மாம் ப்ரீத்யா புராணம் புருஷோ ஹரிஃ

பெரியபொருள் ஹரி, எனக்கு அன்புடன் புராணத்தை கேட்க வைத்தான்.

தேஷாம் புராணவக்த்ரு'த்வம் வ்ரு'த்திராஸீதஜாஜ்ஞயா

அவர்களுக்கு, புராணங்களைப் பேசுவது, கட்டளையின்படி வாழ்க்கையாக அமைந்தது.

ஸார்வபௌமோ மஹாதேஜாஃ ஸ்வதர்மபரிபாலகஃ

அந்த உலகளாவிய அரசன், மிகுந்த ஒளியுடன், தன் தர்மத்தைப் பாதுகாத்தான்.

கோவர்தநகிரிம் ப்ராப்ய தபஸ்தேபே ஜிதேந்த்ரியஃ

கோவர்த்தனமலை அடைந்து, தன் உணர்ச்சிகளை அடக்கி தவம் செய்தான்.

ஆகத்ய தேவோ ராஜாநம் ப்ராஹ தாமோதரஃ ஸ்வயம்

தாமோதரன் தானே வந்து, அந்த அரசனிடம் உரையாடினார்.

ஏகமுக்த்வா ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸ்வகீயாம் ப்ரக்ரு'திம் கதஃ

ஒரு வார்த்தை கூறி, ஹ்ருஷீகேசன் தன் இயல்புக்குத் திரும்பினார்.

அபாலயத் ஸ்வகம் ராஜ்யம் ந்யாயேந மதுஸூதநே

அவன் தன் ராஜ்யத்தை நீதியுடன் ஆட்சி செய்தான், மதுசூதனா.

கிகண்டநம் ஹவிர்தாநமந்தர்தாநா வ்யஜாயத

கிகண்டனன், ஹவிர்தானன், அந்தர்தானன் பிறந்தார்கள்.

தார்மிகோ ரூபஸம்பந்நோ வேதவேதாங்கபாரகஃ

தர்மமானவன், அழகும் கொண்டவன், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவன்.

மதிம் சக்ரே பாக்யயோகாத் ஸம்ந்யாம் ப்ரதி தர்மவித்

அதிர்ஷ்டத்தின் அருளால், தர்மத்தை அறிந்தவர் துறவறத்தை மேற்கொள்ள தீர்மானித்தார்.

ஜகாம ஹிமவத்ப்ரு'ஷ்டம் கதாசித் ஸித்தஸேவிதம்

ஒரு காலத்தில், அவர் சித்தர்கள் வாழும் இமயமலையின் சரிவில் சென்றார்.

அபஶ்யத் யோகிநாம் கம்யமகம்யம் ப்ரஹ்மவித்விஷாம்

யோகிகள் அடையக்கூடியதும் அடைய முடியாததும், பிரம்மனை விரோதிப்பவர்களுக்கு எட்டாத இடங்களையும் அவர் கண்டார்.

பத்மோத்பலவநோபேதா ஸித்தாஶ்ரமவிபூஷிதா

பத்மம், நீர்நீலப்பூ போன்ற பூங்காக்கள் நிறைந்ததும், சித்தர்களின் ஆசிரமங்கள் அலங்கரித்ததும் அந்த இடம் இருந்தது.