கூர்மபுராணம்

पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्

புண்ணியமான புராண சங்கீதையை முனிவர்கள் ரோமஹர்ஷணரிடம் கேட்டார்கள்.

इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः

இதிகாசமும் புராணங்களும் என்ன அர்த்தம் என்று, முறையாக வழிபட்ட பிறகு வியாசர் விளக்கியார்.

द्वैपायनस्य भगवांस्ततो वै रोमहर्षणः

அதன்பின், த்வைபாயனரின் சீடராகிய மதிப்பிற்குரிய ரோமஹர்ஷணர் அதை பெற்றார்.

मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं पुरा

பழக்காலத்தில் வியாசர் முனிவர்களுக்காக புராணங்களின் தொகுப்பை அமைத்தார்.

संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः

உயர்ந்தவன் தன் அம்சத்தால் இந்த சங்கீதையை அறிவிக்க வந்து தோன்றினார்.

वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद

நீ புராணங்களின் பொருளில் நிபுணராக இருப்பதால், எங்களுக்கு இதைச் சொல்லத் தகுதியானவர் நீயே.

प्रणम्य मनसा प्राह गुरुं सत्यवतीसुतम्

மனதார வணங்கி, அவர் தன் ஆசானாகிய சத்யவதியின் மகனை நோக்கி பேசினார்.

वक्ष्ये पौराणिकीं दिव्यां कथां पापप्रणाशिनीम्

பாவங்களை நீக்கும் தெய்வீகமான புராணக் கதையை நான் சொல்வேன்.

न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात् कदाचन

இந்த புண்ணியமான கதையை நம்பாதவர்களுக்கு ஒருபோதும் சொல்லக் கூடாது.

इमां कथामनुब्रूयात् साक्षान्नारायणेरिताम्

நாராயணன் நேரடியாக கூறிய இந்தக் கதையை ஒருவர் உரைத்தல் வேண்டும்.

वंशानुचरितं चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्

ஐந்து அம்சங்கள் கொண்ட புராணம், வம்ச வரலாற்றையும் கூறுகிறது.

शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्

சைவம், பாகவதம், பவிஷ்யம், நாரதம் ஆகிய புராணங்கள்,

लैङ्गं तथा च वाराहं स्कान्दं वामनमेव च

லிங்கம், வாராகம், ஸ்காந்தம், வாமனமும் கூட,

अष्टादशं समुद्दिष्टं ब्रह्मण्डमिति संज्ञितम्

பதினெட்டாவது புராணம் பிரமாண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

अष्टादशपुराणानि श्रुत्वा संक्षेपतो द्विजाः

பதினெட்டு புராணங்களையும் சுருக்கமாகக் கேட்ட பிறகு, இருமுறை பிறந்தவர்களே,

तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम्

மூன்றாவது ஸ்காந்த புராணம் குமாரனால் உரைக்கப்பட்டது என்று கூறப்படுகிறது.

दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम्

துர்வாசர் கூறிய அதிசயமானது, அதன் பின்பு நாரதர் சொன்னதும்.

ब्रह्माण्डं वारुणं चाथ कालिकाह्वयमेव च

பிரம்மாண்டம், வருணம், மேலும் காலிகை என்று அழைக்கப்படும் ஒன்றும் உள்ளன.

पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्

மற்றொரு தொகுப்பு பராசரர் கூறியது, மாரீசன் மற்றும் பார்கவனாக அழைக்கப்படுவனவும் உள்ளன.

चतुर्धा संस्थितं पुण्यं संहितानां प्रभेदतः

இந்த புனித நூல்கள் நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டு நிலைபெற்றுள்ளன.

चतस्त्रः संहिताः पुण्या धर्मकामार्थमोक्षदाः

நான்கு புனித சங்கிரக்ஷணங்கள் உள்ளன; அவை தர்மம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன.

भवन्ति षट्सहस्त्राणि श्लोकानामत्र संख्यया

இங்கு உள்ள சுலோகங்களின் எண்ணிக்கை ஆறு ஆயிரம் ஆகும்.

माहात्म्यमखिलं ब्रह्म ज्ञायते परमेश्वरः

பிரம்மனின் முழு மகிமையும், பரமேஸ்வரனின் மேன்மையும் இங்கு அறியப்படுகிறது.

वंशानुचरितं दिव्याः पुण्याः प्रासङ्गिकीः कथाः

குல வரலாறுகள், தெய்வீகமானவை, புண்ணியமான தொடர்புடைய கதைகள் கூறப்படுகின்றன.

तामहं वर्तयिष्यामि व्यासेन कथितां पुरा

அவற்றை நான், முன்பு வியாசர் கூறியது போல, இப்போது விவரிக்கப்போகிறேன்.

मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुः क्षीरसागरम्

மந்தரமலையை கடைப்பிடியாக வைத்து, அவர்கள் பாற்கடலைக் கிளறினார்கள்.

बभार मन्दरं देवो देवानां हितकाम्यया

தேவர்களின் நன்மைக்காக, தேவன் மந்தரமலையை தாங்கினார்.

कूर्मरूपधरं दृष्ट्वा साक्षिणं विष्णुमव्ययम्

கூறுமரூபம் எடுத்துக் கொண்ட, அழியாத விஷ்ணுவை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.

जग्राह भगवान् विष्णुस्तामेव पुरुषोत्तमः

பெரியவன், புனித விஷ்ணு, அந்த மலைக்கயிற்றை எடுத்தார்.