ஒரு காலத்தில், மனிதர்கள் புனித வாழ்க்கையை நாடி, பிறவி விட்டு விடுதலை பெறும் வழிகளை ஆராய்ந்தனர். அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களின் வாயிலாக பக்தி செய்து வழிபடினால், மறுபிறவி கிடைக்காது என்ற உண்மையை. அப்படி வழிபடும் முன், அவர்கள் நீராடி, கால்களை கழுவி, முறையாக பூஜை செய்து, எல்லா பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள். அமாவாசை நாளில், பக்தர்கள் மூன்று கண்கள் கொண்ட இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும். அந்த நாளில், பிராமணரின் வாயிலாக வழிபடும் ஒருவர், உயர்ந்த நிலையை அடைவார். அதே நாளில், ஜனார்தனன் என்ற இறைவனை மிகவும் அன்புடன் வழிபட வேண்டும். விஷ்ணுவுக்கு அந்த நாளில் கொடுக்கப்படும் எந்தப் பொருளும், முடிவில்லாத பலன்களை தரும். அந்த நாளில், பிராமணர்களை ஆராதித்து, அவர்களை திருப்தி செய்வதற்காக முயற்சி செய்ய வேண்டும். பிராமணர்கள் இல்லாதபோது, உருவங்கள் மற்றும் பிற பொருட்களிலும் பூஜை செய்யலாம். இருமுறை பிறந்தவர்களில், தெய்வத்தை எப்போதும் சிறப்பாக வழிபட வேண்டும். பிரம்மன் ஒளியை நாடுபவர், பிராமணரை வழிபட வேண்டும்; பிரம்மனை நாடுபவர், பிரம்மனை வழிபட வேண்டும். செயலில் வெற்றி நாடுபவர், விநாயகரை வழிபட வேண்டும். உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை நாடுபவர், ஹரியை ஆராதிக்க வேண்டும். மேலும், எல்லா இறைவர்களின் தலைவனான விரூபாக்ஷனை மிகவும் அன்புடன் வழிபட வேண்டும். இன்பங்களை நாடுபவர்கள், பூதேசன் மற்றும் கேசவனை கூட வழிபடுவர். எள்ளை கொடுக்கும் ஒருவர், விரும்பிய சந்ததியை பெறுவார்; விளக்கை கொடுத்தவர், சிறந்த பார்வையை பெறுவார். வீடு கொடுத்தவர், சிறந்த இல்லங்களை பெறுவார்; வெள்ளி கொடுத்தவர், உயர்ந்த அழகை பெறுவார். காளை கொடுத்தவர், அதிக செல்வத்தை பெறுவார்; பசு கொடுத்தவர், விரத்னா உலகத்தை அடைவார். தானிய கொடுத்தவர், நீடித்த மகிழ்ச்சியை பெறுவார்; புனித ஞானத்தை கொடுத்தவர், பிரம்மனுடன் ஒன்றிணைவார். வேதத்தில் தேர்ந்தவர்களுக்கு கொடுக்கும் ஒருவர், மரணத்திற்குப் பின் சொர்க்கத்தை அனுபவிப்பார். மரக்கற்கள் கொடுத்தால், அந்த மனிதருக்கு பிரகாசமான அக்னி கிடைக்கும். பிராமணர்களுக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், நேசத்துடன் கொடுக்க வேண்டும். கொடுப்பவர் நோயில்லாமல், சந்தோஷமாக, நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்வார். ஒரு குடை அல்லது செருப்பு கொடுத்த மனிதர், கடும் துன்பங்களை தாண்டி விடுவார். ஒவ்வொரு தானத்தையும், அதன் பண்புக்கு ஏற்றவருக்கு, அழியாத புண்ணியம் நாடி கொடுக்க வேண்டும். சூரிய, உத்திராயண காலங்களில் கொடுக்கப்படும் தானம், நிரந்தர பலனை தரும். நதிகள், காடுகளில் தானம் கொடுத்தால், அழியாத புண்ணியம் கிடைக்கும். அதனால், இருமுறை பிறந்தவர்கள், வேதத்தில் தேர்ந்த பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும். விடுதலை நாடுபவர், தினமும் பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், தானம் கொடுக்க தடுக்கும் பாவி, மிருகங்களின் கருவில் பிறக்கிறார். அந்த பாவியின் சொத்துகளை அரசர் பறிமுதல் செய்து, ராஜ்யத்திலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும். பிராமணர்கள் உயிரிழந்தால், அந்த பிராமணரை கண்டனம் செய்ய வேண்டும். அவரை அடையாளம் போட்டு, அரசர் தனது நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும். அந்த மனிதர், முன்பு கூறப்பட்ட பாவிகளுக்கு விட, அதிக பாவி; அவன் நரகத்தில் துன்பம் அனுபவிப்பான். உண்மை, சாமர்த்தியம், தன்னடக்கம் கொண்டவர்களுக்கு, சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், நல்ல நடத்தை இல்லாத, அறிவற்றவருக்கு—even if he has fasted for ten nights—தானம் கொடுக்க கூடாது. அப்படி செய்தால், அந்த பாவி, தனது ஏழு தலைமுறையையும் அழிக்கிறான். அவருக்கு, மற்றவர்களை விட அதிகமாக முயற்சி செய்து தானம் கொடுக்க வேண்டும். இருவரும் சொர்க்கம் அடைவார்கள்; எதிர்மாறாக, நரகத்திற்கு செல்வார்கள். எல்லா நாத்திகர்களில், யாரும் வேதம் அல்லது தர்மத்தை அறியவில்லை. இவ்வாறு, புனித வாழ்க்கையின் வழிகள், தானம், வழிபாடு, மற்றும் அதன் பலன்கள் குறித்து, இந்தக் கதை நம்மை அறிவுறுத்துகிறது.