ஒரு காலத்தில், ஒரு உத்தம ஆசாரியரையும் அவரது மாணவர்களையும் பற்றி ஒரு அழகான நிகழ்வு நடந்தது. அந்த மாணவர்கள் எப்போதும் ஆசாரியரின் விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்து, அவரை மகிழ்விப்பதில் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர். ஆசாரியரும் தினமும் அவர்கள் அனைவருக்கும் பசும்நெய் அர்ப்பணித்து, அனைவரும் ஒன்றாக வேதப் பாராயணம் செய்யும்படி ஊக்குவித்தார். அவர் தெய்வங்களை, தர்மத்தின் கூறுகள் மற்றும் பழமையான நூல்களை ஓதிக்கொண்டு, மாமிச நைவேத்யங்களால் திருப்திப்படுத்தினார். மேலும், ஒருவர் மனதை ஒருமுகமாகச் συγκித்து காட்டில் சென்று, காயத்ரி மந்திரத்தை ஓத வேண்டும் என்று கூறினார். காயத்ரி மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபிப்பது மிக முக்கியமான யாகமெனும் பாராயண யாகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒருபுறம் நான்கு வேதங்களும், மறுபுறம் காயத்ரி மந்திரம் மட்டுமே இருந்தாலும், இரண்டும் சமமாக கருதப்படுகின்றன. அதன்பின், ஒருவன் ஒருமனதுடன், முழு நம்பிக்கையுடன் சாவித்ரி மந்திரத்தை ஓத வேண்டும். மூன்று பெரிய வ்யாஹ்ருதிகள் (பூ, புவ, ஸுவ) அனைத்து அசுபங்களை அகற்றுகின்றன. இந்த மூன்று வ்யாஹ்ருதிகள், சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற மூன்று குணங்களை முறையே குறிக்கின்றன. இந்த மந்திரம் எல்லா சாரங்களின் சாரமாக கருதப்படும் மகா யோகம் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் அர்த்தத்தை உணரும் மாணவன் உச்ச நிலையை அடைவான். காயத்ரி மந்திரத்தை விட உயர்ந்த பாராயணம் இல்லை என்பதை அறிந்தால், ஒருவர் மோக்ஷம் அடைகிறார். வேதபாராயண விழா, ஆசாடா அல்லது ப்ரோஷ்டபத மாதங்களில் நினைவுகூரப்படுகிறது. மாணவன் தூய்மையான இடத்தில், மனதை ஒருமுகமாக வைத்து படிக்க வேண்டும். அல்லது, மாகம் மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தின் முதல் நாளில் காலையில் படிக்கலாம். வேதங்களின் கூறுகள், பழமையான நூல்கள், மற்றும் மனு ஸ்மிருதி ஆகியவற்றை கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் படிக்கலாம். படிப்போடும், கற்றலோடும் தன்னிலை பயிற்சியும் தொடர வேண்டும். ஆனால், ப்ரஜாபதி சில காலங்களை படிப்பதற்கு ஏற்றவை அல்ல என்று கூறினார். தவறான பருவத்தில், மேகங்கள் தோன்றும் நேரத்தில், படிப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இவை தவறான காலங்களாக கருதப்படுகின்றன. மின்னல் இருக்கும் போது, இரவிலும் பகலிலும் படிக்கக் கூடாது. தர்மத்தையும் புண்ணியத்தையும் விரும்பும் ஒருவர், துர்நாற்றம் இருக்கும் இடத்தில் எப்போதும் படிக்கக் கூடாது. அழுகை அல்லது கூட்டம் இருக்கும் இடத்தில் படிப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. தூய்மையற்ற நிலையில், சாப்பிட்ட பிறகு, அல்லது பித்ரு பண்டிகை உணவு எடுத்த பிறகு, மனதிலும் படிப்பை நினைக்கக் கூடாது. அரசன், ராகு, பிறப்பு ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட அசுத்தி மூன்று நாட்கள் இருக்கும் போது வேதபாராயணம் செய்யக் கூடாது. ஒரு பண்டித பிராமணனுக்கு அசுத்தி இருக்கும் வரை, வேதம் ஓதக் கூடாது. மாமிசம் சாப்பிட்ட பிறகு அல்லது சோகத்தில் இருக்கும் வீட்டில் உணவு உண்ட பிறகு படிக்கக் கூடாது. அமாவாசை, சதுர்தசி, பௌர்ணமி, அஷ்டமி நாட்களில் படிக்கக் கூடாது. அஷ்டகா நாட்கள் பகலும் இரவும், பருவ முடிவில் இரவுகளிலும் படிப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. மூன்று அஷ்டகா நாட்கள் கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் நிகழும் என்று அறிவாளிகள் கூறுகின்றனர். கொவிதார அல்லது கபித்த மரங்களின் கீழ் ஒருபோதும் படிக்கக் கூடாது. ஆசாரியர் இறந்தால், மூன்று இரவுகள் அசுத்தி கடைபிடிக்க வேண்டும். இந்நேரங்களில் பிசாசுகள் தீங்கு விளைவிப்பதால், அவற்றை தவிர்க்க வேண்டும். ஆனால், படிப்பின் தொடக்கத்தில், யாக முடிவில், மற்றும் ஹோம மந்திரங்களில் படிப்பது அனுமதிக்கப்படுகிறது. அஷ்டகா நாட்களில், மற்றும் கடும் காற்று வீசும் போது படிக்கலாம். மற்ற தர்மசாஸ்திரங்களில், பண்டிகை நாட்களில் இத்தகைய கட்டுப்பாடுகள் இல்லை. இவை எல்லாம் பூர்வத்தில் பிரம்மா சுத்தமான சிந்தனையுள்ள முனிவர்களுக்கு அறிவித்தவை. வேதத்திற்கு வெளியே உள்ள, மயக்கமடைந்தவரிடம், இருமுறை பிறந்தவர்கள் உரையாடக் கூடாது. வெறும் ஓதலிலேயே நிற்கும் ஒருவர், களத்தில் சிக்கிய பசு போல கீழே விழுவார். பொருள் தெரிந்தாலும், சுத்ரனாக இருந்தால், அவர் பாத்திரத்திற்குத் தகுதி பெற முடியாது. இவ்வாறு, வேதப் பாராயணத்தின் உயர்வு, அதன் விதிகள் மற்றும் நேர்மைகள், அதன் புனித காலங்கள், மற்றும் தகுதியற்ற நேரங்களை ஆசாரியர் மாணவர்களுக்கு உணர்த்தினார்.