ஒரு காலத்தில், ஒரு வித்யார்த்தி தனது குருவின் அருகில் கல்வி கற்க வந்தான். அவன் தன் தினசரி வாழ்வில் எவ்வாறு நடக்க வேண்டும் என்பதைக் குறித்து சாஸ்திர விதிகள் அவனுக்குப் போதிக்கப்பட்டன. முதலில், தூய்மைச் செயல்களை மேற்கொள்ளும் போது, படிகளில், செருப்பு அணிந்து, குடை பிடித்து, அல்லது உயரத்தில் நின்றபடியோ செய்யக் கூடாதென்று அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. தேவஸ்தானங்களில், நீர்நிலைகளில், அல்லது அந்தரங்கமான இடங்களில் தூய்மைச் செயல்களைச் செய்யக் கூடாது. மேலும், சூரியன், தீ, சந்திரன் ஆகியவற்றை நோக்கி நின்று தூய்மையைச் செய்யவே கூடாது. தூய்மை செய்வதற்கு, சுத்தமான, நன்கு எடுத்த நீர் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும்; சாலை நீர், பாழான இடங்களில் கிடைக்கும் நீர், பிறர் பயன்படுத்திய நீர் ஆகியவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும். தூய்மை செய்த பின், முறையின்படி நீரைத் தொட வேண்டும். அப்போது குரு அழைத்தால், அவன் குருவின் முகத்தை நோக்கிப் படிக்க வேண்டும். 'உட்கார்' என்று சொல்லப்பட்டால், குருவை நோக்கி உட்கார வேண்டும். குருவின் பின் திரும்பி உட்காரவோ, உணவுண்டவோ, நின்றுகொள்வதோ கூடாது. குரு கண் முன்னிலையில், விருப்பப்படி உட்காரக் கூடாது; குருவைப் போலவே உட்காரும், பேசும், நடக்கும் முறைகளைப் பின்பற்றக் கூடாது. அவ்விடம் அவன் செவிகளை மூடவோ, அங்கிருந்து விலகிச் செல்லவோ வேண்டும். குருவிடம் நேரடியாக பதில் சொல்லவோ, அவர் முன்னிலையில் நின்றவண்ணம் அல்லது உட்கார்ந்தவண்ணம் இருக்கவோ கூடாது. அவன் எப்போதும் தனது உடலைத் தூய்மையாக்கி, அங்கங்கள் அனைத்தையும் எண்ணெய் பூசி பராமரிக்க வேண்டும். குருவின் ஆசனத்தில், அவருடைய நிழலில், அல்லது அதுபோன்ற இடங்களில் கால்வைத்தல் கூடாது. குருவிடம் அனுமதி பெறாமல், குறிப்பாக மனதில் ஆசை கொண்டவற்றைச் செய்து கொண்டு செல்லக் கூடாது. குருவின் முன்னிலையில் சத்தம் செய்யவோ, துப்பவோ கூடாது. அவன் எப்போதும் குருவுக்கு கீழே, பாய் அல்லது பலகையில், கவனத்துடன் உட்கார வேண்டும். குரு ஓடினால் அவனும் பின்தொடர வேண்டும்; குரு செல்லும் போதும் கூட அவன் கூடவே செல்ல வேண்டும். கல் அல்லது மர ஆசனத்தில் கூட, குருவுடன் உட்கார வேண்டும். எப்போதும் இனிய, பயனுள்ள வார்த்தைகளையே பேச வேண்டும். குருவுக்கு எண்ணெய் பூசுதல், விசிறுதல், பாதரட்சை எடுத்துச் செல்லுதல், குடை பிடித்தல் ஆகிய பணிகளை அவன் செய்ய வேண்டும். பிறர் துன்பம் அடையாமல் பார்த்துக் கொள்ளவும், பழி பேசுவதைத் தவிர்க்கவும் அவன் முயற்சிக்க வேண்டும். அவன் தேவையான அளவு மட்டும் சேகரித்து, தினமும் பிச்சை கேட்க வேண்டும். நடனம் பார்க்கும் பழக்கம், பாடல் போன்றவற்றில் ஆசை வைக்கக் கூடாது. தூய்மை இல்லாத பெண்கள் அல்லது தாழ்த்தப்பட்டவர்களுடன் தனியாகப் பேசக் கூடாது. பிடிவாதம், குளியல் போன்ற விளையாட்டில் ஈடுபடக் கூடாது. மயக்கம் அல்லது பேராசையால், கைவிடப்பட்டதை எடுத்துக் கொண்டால், அவன் தன் நிலையை இழக்கிறான். அறிவை வழங்கியவரை எந்த விதத்திலும் புண்படுத்தக் கூடாது. தவறான பாதையில் சென்றவரை விட்டு விட வேண்டும் என்று மனு கூறியுள்ளார். குருவால் விலக்கப்பட்டால், தன் சொந்த குருவர்களையும் வணங்கக் கூடாது. தடை செய்யப்பட்ட போதும், நன்மை பயக்கும் கல்வி கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட போதும், அநியாயமாக நடக்கக் கூடாது. குருவின் மகன்கள், மனைவிகள் மற்றும் உறவினர்கள் என்றால், குருவின் மகன் கல்வி கற்றுக் கொடுத்தால் அவரையும் குருவைப் போல் மதிக்க வேண்டும். ஆனால், குருவின் மகனுக்கு பாதம் கழுவிக் கொடுக்கக் கூடாது. வேறு ஜாதியினரை மரியாதையுடன் எழுந்து வணங்க வேண்டும். குரு மனைவிக்கு வேலை செய்யவோ, முடியைச் சீரமைக்கவோ கூடாது. அவருக்கு, 'நான் உங்களுடைய சேவகர்' என்று கூறி, தரையில் கையை வைத்து மரியாதை செலுத்த வேண்டும். குரு மனைவியுடன் நடக்கும் போது, நல்லோர் நடத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். குருவின் அனைத்து மனைவிகளையும், அவருடைய பிரதான மனைவியைப் போல் மதிக்க வேண்டும். இவ்வாறு அந்த வித்யார்த்தி, சாஸ்திர விதிகளுக்கேற்ப குருவை மதித்து, தூய்மை, ஒழுக்கம், பணிவு, மரியாதை ஆகியவற்றுடன் வாழ்ந்தான்.