कूर्मपुराणम्

ज्ञात्वार्ऽकमण्डलगतां संभाव्य परमेश्वरीम्

संस्मरन् परमं भावं देव्या माहेश्वरं परम्

सो ऽन्तकाले स्मृतिं लब्ध्वापरं ब्रह्माधिगच्छति

पूर्वसंस्कारमाहात्म्याद् ब्रह्मविद्यामवाप्य सः

शान्तः सर्वगातो भूत्वा शिवसायुज्यमानप्नुयात्

पूतनादिकृतैर्देषैर्ग्रहदोषैश्च मुच्यते

श्रीकामः पार्वतीं देवीं पूजयित्वा विधानतः

लभते महतीं लक्ष्मीं महादेवप्रसादतः

सर्वपापानोदार्थं देव्या नाम सहस्त्रकम्

अतः परं प्रजासर्गं भृग्वादीनां निबोधत

देवौ धाताविधातारौ मेरोर्जामातरौ तथा

धाताविधात्रोस्ते भार्ये तयोर्जातौ सुतावुभौ

तथा वेदशिरा नाम प्राणस्य द्युतिमान् सुतः

कन्याचतुष्टयं चैव सर्वलक्षणसंयुतम्

विरजाः पर्वश्चैव पौर्णमासस्य तौ सुतौ

कर्दमं च वरीयांसं सहिष्णुं मुनिसत्तमम्

अनसूया तथैवात्रेर्जज्ञे पुत्रानकल्पषान्

स्मृतिश्चाङ्गिरसः पुत्रीर्जज्ञे लक्षणसंयुताः

प्रीत्यां पुलस्त्यो भगवान् दत्तात्रिमसृजत् प्रभुः

वेदबाहुं तथा कन्यां सन्नतिं नाम नामतः

ते चोर्ध्वरेतसः सर्वे बालखिल्या इति स्मृताः

कन्यां च पुण्डरीकाक्षां सर्वेशोभासमन्विताम्

सुतपाः शुक्र इत्येते सप्त पुत्रा महौजसः

स्वाहा तस्मात् सुतान् लेभे त्रीनुदारान् महौजसः

निर्मथ्यः पवमानः स्याद् वैद्युतः पावकः स्मृतः

तेषां तु संततावन्ये चत्वारिंश्च पञ्च च

एते चैकोनपञ्चाशद् वह्नयः परिकीर्तितः

रुद्रात्मकाः स्मृताः सर्वे त्रिपुण्ड्राङ्कितमस्तकाः

अग्निष्वात्ता बर्हिषदो द्विधा तेषां व्यवस्थितिः