कूर्मपुराणम्

अधर्माभिनिवेशं च त्यक्त्वा वैराग्यमास्थितः

अन्वीक्ष्य चात्मनात्मानं ब्रह्मभूयाय कल्पते

ऐश्वरीं परमां भक्तिं विन्देतानन्यगामिनीम्

सर्वसंसारनिर्मुक्तो ब्रह्मणेयवावतिष्ठते

अनन्तस्याव्ययस्यैकः स्वात्माधारो महेश्वरः

सर्वसंसारमुक्त्यर्थमीश्वरं सततं श्रय

अन्वीक्ष्य चैतदखिलं यथेष्टं कर्तुमर्हसि

विनिन्द्य दक्षं पितरं महेश्वरविनिन्दकम्

मेनादेहसमुत्पन्ना त्वामेव पितरं श्रिता

प्रिदास्यसे मां रुद्राय स्वयंवरसमागमे

त्वां नमस्यन्ति वै तात प्रसीदति च शङ्करः

संपूज्य देवमीशानं शरण्यं शरणं व्रज

प्रणम्य शिरसा देवीं प्राञ्जलिः पुनरब्रवीत्

ज्ञानं चैवात्मनो योगं साधनानि प्रचक्ष्व मे

यथावद् व्याजहारेशासाधनानिच विस्तरात्

लोकमातुः परं ज्ञानं योगासक्तो ऽभवत्पुनः

नियोगाद् ब्रह्मणः साध्वीं देवानां चैव संनिधौ

शिवस्य संनिधौ भक्त्या सुचिस्तद्भावभावितः

उल्लङ्घ्य ब्रह्मणो लोकन्देव्याः स्थानमवाप्नुयात्

देव्याः समाहितमनाः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ज्ञात्वार्ऽकमण्डलगतां संभाव्य परमेश्वरीम्

संस्मरन् परमं भावं देव्या माहेश्वरं परम्

सो ऽन्तकाले स्मृतिं लब्ध्वापरं ब्रह्माधिगच्छति

पूर्वसंस्कारमाहात्म्याद् ब्रह्मविद्यामवाप्य सः

शान्तः सर्वगातो भूत्वा शिवसायुज्यमानप्नुयात्

पूतनादिकृतैर्देषैर्ग्रहदोषैश्च मुच्यते

श्रीकामः पार्वतीं देवीं पूजयित्वा विधानतः

लभते महतीं लक्ष्मीं महादेवप्रसादतः

सर्वपापानोदार्थं देव्या नाम सहस्त्रकम्