कूर्मपुराणम्

नतो ऽस्मि रूपं तव शेषसंज्ञम्

नतो ऽस्मि रूपं तव रुद्रसंज्ञम्

नमामि ते रूपमिदं नमासि

नमो भगवतीशानि शिवायै ते नमो नमः

त्वामेव शरणं यास्ये प्रसीद परमेश्वरि

जगन्मातैव मत्पुत्री संभूता तपसा यतः

मेनाशेषजगन्मातुरहो वुण्यस्य गौरवम्

नमामि तव पादाब्जं व्रजामि शरणं शिवाम्

आज्ञापय महादेवि किं करिष्यामि शङ्करि

संप्रेक्षणमाणो गिरिजां प्राञ्जलिः पार्श्वतो ऽभवत्

सस्मितं प्राह पितरं स्मृत्वा पशुपतिं पतिम्

उपदेशं गिरिश्रेष्ठ सेवितं ब्रह्मवादिभिः

सर्वशक्तिसमायुक्तमनन्तं प्रेरकं परम्

तन्निष्ठस्तत्परो भूत्वा तदेव शरणं व्रज

सर्वयज्ञतपोदानैस्तदेवार्चय सर्वदा

ममोपदेशात् संसारं नाशयामि तवानघ

संसारसागरादस्मादुद्धराम्यचिरेण तु

प्राप्याहं ते गिरिश्रेष्ठ नान्यथा कर्मकोटिभिः

अध्यात्मज्ञानसहितं मुक्तये सततं कुरु

श्रुतिस्मृतिभ्यामुदितो धर्मो यज्ञादिको मतः

तस्मान्मुमुक्षुर्धर्मार्थो मद्रूपं वेदमाश्रयेत्

ऋग्यजुः सामरूपेण सर्गादौ संप्रवर्तते

ब्राह्मणादीन् ससर्जाथ स्वे स्वे कर्मण्ययोजयत्

तेषामधस्ताद् नरकांस्तामिस्त्रादीनकल्पयत्

यो ऽन्यत्ररमतेसो ऽसौनसंभाष्यो द्विजातिभिः

श्रुतिस्मृतिविरुद्धानि निष्ठा तेषां हि तामसी

एवंविधानि चान्यानि मोहनार्थानि तानि तु

मया सृष्टानि शास्त्राणि मोहायैषां भवान्तरे

तत् प्रयत्नेन कुर्वन्ति मत्प्रियास्ते हि ये नराः