कूर्मपुराणम्

अव्यक्तं जगतो योनिः संहरेदेकमव्ययम्

वियोजयति चान्योन्यं प्रधानं पुरुषं परम्

महेश्वरेच्छाजनितो न स्वयं विद्यते लयः

प्रधानं जगतो योनिर्मायातत्त्वमचेतनम्

गीयते मुनिभिः साक्षी महानेकः पितामहः

प्रधानाद्यं विशेषान्तं दहेद् रुद्र इति श्रुतिः

आत्यन्तिकं चैव लयं विदधातीह शङ्करः

स्थापिका मोहनी शक्तिर्नारायण इति श्रुतिः

सृजेदशेषं प्रकृतेस्तन्मयः पञ्चविंशकः

शक्तयो ब्रह्मविण्वीशा भुक्तिमुक्तिफलप्रदाः

एकमेवाक्षरं तत्त्वं पुंप्रधानेश्वरात्मकम्

इज्यन्ते विविधैर्यज्ञैः शक्रादित्यादयो ऽमराः

कथ्यन्ते चैव माहात्म्याच्छक्तिरेकैव निर्गुणाः

करोति देहान् विविधान् ग्रसते चैव लीलया

सर्वकामप्रदो रुद्र इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

प्राधान्येन स्मृता देवाः शक्तयः परमात्मनः

गीयते सर्वशक्त्यात्मा शूलपाणिर्महेश्वरः

इन्द्रमेके परे विश्वान् ब्रह्माणमपरे जगुः

एकस्यैवाथ रुद्रस्य भेदास्ते परिकीर्तिताः

तत् तद् रूपं समास्थाय प्रददाति फलं शिवः

आराधयन्महादेवं याति तत्परमं पदम्

आराधयेद् वै गिरिशं सगुणं वाथ निर्गुणम्

आरुरुक्षुस्तु सगुणं पूजयेत् परमेश्वरम्

पद्मासनस्थं रुक्माभं चिन्तयेद् वैदिकी श्रुतिः

आराधयेद् विरूपाक्षमादिमध्यान्तसंस्थितम्

तादृशं रूपमास्थाय समायात्यन्तिकं शिवम्

यथाविधि प्रकुर्वाणः प्राप्नुयादैश्वरं पदम्

ततो वाय्वग्निशक्रादीन् पूजयेद् भक्तिसंयुतः

अथापि कथितो योगो निर्बोजश्च सबीजकः