आदित्यचन्द्रादिगणैः पूरयन् व्योममण्डलम्
सहस्रहस्तचरणः सहस्रार्चिर्महाभुजः
त्रिशूली कृत्तिवसनो योगमैश्वरमास्थितः
करोति ताण्डवं देवीमालोक्य परमेश्वरः
योगमास्थाय देवस्य देहमायाति शूलिनः
ज्योतिः स्वभावं भगवान् दग्ध्वा ब्रह्माण्डमण्डलम्
गुणैरशेषैः पृथिवीविलयं याति वारिषु
तेजस्तु गुणसंयुक्तं वायौ संयाति संक्षयम्
भूतादौ च तथाकाशं लीयते गुणसंयुतम्
वैकारिके देवगणाः प्रलंय यान्ति सत्तमाः
त्रिविधो ऽयमहङ्कारो महति प्रलंय व्रजेत्
अव्यक्तं जगतो योनिः संहरेदेकमव्ययम्
वियोजयति चान्योन्यं प्रधानं पुरुषं परम्
महेश्वरेच्छाजनितो न स्वयं विद्यते लयः
प्रधानं जगतो योनिर्मायातत्त्वमचेतनम्
गीयते मुनिभिः साक्षी महानेकः पितामहः
प्रधानाद्यं विशेषान्तं दहेद् रुद्र इति श्रुतिः
आत्यन्तिकं चैव लयं विदधातीह शङ्करः
स्थापिका मोहनी शक्तिर्नारायण इति श्रुतिः
सृजेदशेषं प्रकृतेस्तन्मयः पञ्चविंशकः
शक्तयो ब्रह्मविण्वीशा भुक्तिमुक्तिफलप्रदाः
एकमेवाक्षरं तत्त्वं पुंप्रधानेश्वरात्मकम्
इज्यन्ते विविधैर्यज्ञैः शक्रादित्यादयो ऽमराः
कथ्यन्ते चैव माहात्म्याच्छक्तिरेकैव निर्गुणाः
करोति देहान् विविधान् ग्रसते चैव लीलया
सर्वकामप्रदो रुद्र इत्येषा वैदिकी श्रुतिः
प्राधान्येन स्मृता देवाः शक्तयः परमात्मनः
गीयते सर्वशक्त्यात्मा शूलपाणिर्महेश्वरः
इन्द्रमेके परे विश्वान् ब्रह्माणमपरे जगुः
एकस्यैवाथ रुद्रस्य भेदास्ते परिकीर्तिताः