इन्द्रचापनिभाः केचिदुत्तिष्ठन्ति घना दिवि
बहूरूपा घोरूपा घोरस्वरनिनादिनः
सप्तधा संवृतात्मानस्तमग्निं शमयन्त्युत
सुघोरमशिवं सर्वं नाशयन्ति च पावकम्
अद्भिस्तेजोभिभूतत्वात् तदाग्निः प्रविशत्यपः
प्लावयन्तो ऽथ भुवनं महाजलपरिस्त्रवैः
अत्यन्तसलिलौघैश्च वेला इव महोदधिः
पुनः पतति तद् भूमौ पूर्यन्ते तेन चार्णवाः
पर्वताश्च विलीयन्ते मही चाप्सु निमज्जति
योगनिन्द्रां समास्थाय शेते देवः प्रजापतिः
वाराहो वर्तते कल्पो यस्य विस्तार ईरितः
कथिता हि पुराणेषु मुनिभिः कालचिन्तकैः
तामसेषु हरस्योक्तं राजसेषु प्रजापतेः
अन्ये च सात्त्विकाः कल्पा मम तेषु परिग्रहः
आराध्य गिरिशं मां च यान्ति तत् परमं पदम्
एकार्णवे जगत्यस्मिन् योगनिद्रां व्रजामि तु
जनलोके वर्तमानास्तपसा योगचक्षुषा
सहस्रचरणः श्रीमान् सहस्रांशुः सहस्रदृक्
प्रोक्षणी च श्रुवश्चैव सोमो घृतमथास्म्यहम्
वेदो वेद्यं प्रभुर्गोप्ता गोपतिर्ब्रह्मणो मुखम्
हंसः प्राणो ऽथ कपिलो विश्वमूर्तिः सनातनः
माता पिता महादेवो मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते
ज्ञात्वात्मानममृतत्वं व्रजन्ति
प्राकृतं हि समासेन शृणुध्वं गदतो मम
कालाग्निर्भस्मसात् कर्तुं करोति निकिलं मतिम्
दहेदशेषं ब्रह्माण्डं सदेवासुरमानुषम्
करोति लोकसंहारं भीषणं रूपमाश्रितः
निर्दहत्यखिलं लोकं सप्तसप्तिस्वरूपधृक्
देवतानां शरीरेषु क्षिपत्यखिलदाहकम्
एकासा साक्षिणी शंभोस्तिष्ठते वैदिकी श्रुतिः