कूर्मपुराणम्

प्राकृतः प्रतिसर्गो ऽयं प्रोच्यते कालचिन्तकैः

प्रलयः प्रतिसर्गो ऽयं कालचिन्तापरैर्द्विजैः

नैमित्तिकमिदानीं वः कथयिष्ये समासतः

स्वात्मसंस्थाः प्रजाः कर्तुं प्रतिपेदे प्रजापतिः

भूतक्षयकरी घोरा सर्वभूतक्षयङ्करी

तानि चाग्रे प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च

असह्यरश्मिर्भवति पिबन्नम्भो गभस्तिभिः

तेनाहारेण ता दीप्ताः सूर्याः सप्त भवन्त्युत

चतुर्लोकमिदं सर्वं दहन्ति शिखिनस्तथा

दीप्यन्ते भास्कराः सप्त युगान्ताग्निप्रतापिनः

खं समावृत्य तिष्ठन्ति निर्दहन्तो वसुंधराम्

साद्रिनद्यर्णवद्वीपा निस्नेहा समपद्यत

अधश्चोर्ध्वं च लग्नाभिस्तिर्यक् चैव समावृतम्

एकत्वमुपयातानामेकज्वालं भवत्युत

चतुर्लोकमिदं सर्वं निर्दहत्यात्मतेजसा

निर्वृक्षा निस्तृणा भूमिः कूर्मपृष्ठा प्रकाशते

सर्वमेव तदर्चिर्भिः पूर्णं जाज्वल्यते पुनः

ततस्तानि प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च

तान् सर्वान् भस्मसात् कृत्वा सप्तात्मा पावकः प्रभुः

पिबन्नपः समिद्धो ऽग्निः पृथिवीमाश्रितो ज्वलन्

लोकान् दहति दीप्तात्मा रुद्रतेजोविजॄम्भितः

अधस्तात् पृथिवीं दग्ध्वा दिवमूर्ध्वं दहिष्यति

उत्तिष्ठन्ति शिखास्तस्य वह्नेः संवर्तकस्य तु

तदा दहत्यसौ दीप्तः कालरुद्रप्रचोदितः

दहेदशेषं कालाग्निः कालो विश्वतनुः स्वयम्

अयोगुडनिभं सर्वं तदा चैकं प्रकाशते

उत्तिष्ठन्ति तदा व्योम्नि घोराः संवर्तका घनाः

धूम्रवर्णास्तथा केचित् केचित् पीताः पयोधराः

शङ्खकुन्दनिभाश्चान्ये जात्यञ्जननिभाः परे