कूर्मपुराणम्

रूपलावण्यसंपन्नस्तेजसा भासयन् दिशः

शिलादं तात तातेति प्राह नन्दी पुनः पुनः

मुनिभ्यो दर्शयामास ये तदाश्रमवासिनः

उपनीय यथाशास्त्रं वेदमध्यापयत् सुतम्

चक्रे महेश्वरं द्रष्टुं जेष्ये मृत्युमिति प्रभुम्

जजाप रुद्रमनिशं महेशासक्तमानसः

आगत्य साम्बः सगणो वरदो ऽस्मीत्युवाच ह

तावदायुर्महादेव देहीति वरमीश्वर

जजाप कोटिं भगवान् भूयस्तद्गतमानसः

आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

तथास्त्वित्याह विश्वात्मा देवो ऽप्यन्तरधीयत

आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

इत्युक्ते भगवानाह न जप्तव्यं त्वया पुनः

महागणपतिर्देव्याः पुत्रो भव महेश्वरः

सर्वलोकाधिपः श्रीमान् सर्वज्ञो मद्बलान्वितः

आभूतसंप्लवस्थायी ततो यास्यसि मत्पदम्

अभिषेकेण युक्तेन नन्दीश्वरमयोजयत्

मरुतां च शुभां कन्यां सुयशेति च विश्रुताम्

यत्र तत्र मृतो मर्त्यो रुद्रलोके महीयते

नाम्ना पञ्चनदं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोके महीयते

महाभैरवमित्युक्तं महापातकनाशनम्

सर्वपापहरा पुण्या स्वयमेव गिरीन्द्रजा

यत्र देवादिदेवेन चक्रार्थं पूजितो भवः

मृतस्तत्रापि नियमाद् ब्रह्मलोके महीयते

यत्र माहेश्वरा धर्मा मुनिभिः संप्रवर्तिताः

परित्यजति यः प्राणान् रुद्रलोकं स गच्छति

तत्र गत्वा त्यजेत् प्राणांल्लोकान् प्राप्नोति शाश्वतान्

तत्र स्नात्वा तीर्थ वरे गोसहस्रफलं लभेत्