त्रिगुणं चाश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति मानवः
तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रलोके महीयते
सप्तजन्मकृतं पापं हित्वा याति शिवालयम्
अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मुच्यते ब्रह्महत्यया
न शक्या विस्तराद् वक्तुं संख्या तीर्थेषुपाण्डव
नर्मदा सरितां श्रेष्ठा महादेवस्य वल्लभा
चान्द्रायणशतं साग्रं लभते नात्र संशयः
पतन्ति नरके घोरे इत्याह परमेश्वरः
तेन पुण्या नदी ज्ञेया ब्रह्महत्यापहारिणी
महादेवप्रियकरं महापातकनाशनम्
ब्रहामणा निर्मितं स्थानं तपस्तप्तुं द्विजोत्तमाः
भृगवो ऽङ्गिरसः पूर्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम्
पृच्छन्ति प्रणिपत्यैनं विश्वकर्माणमच्युतम्
केनोपायेन पश्यामो ब्रूहि देवनमस्कृतम्
देशं च वः प्रवक्ष्यामि यस्मिन् देशे चरिष्यथ
यत्रास्य नेमिः शीर्येत स देशः पुरुषर्षभाः
नैमिसं तत्स्मृतं नाम्ना पुण्यं सर्वत्र पूजितम्
स्थानं भगवतः शंभोरेतन्नैमिशमुत्तमम्
तपस्तप्त्वा पुरा देवा लेभिरे प्रवरान् वरान्
सत्रेणाराध्य देवेशं दृष्टवन्तो महेश्वरम्
एकैकं पावयेत् पापं सप्तजन्मकृतं द्विजाः
प्रोवाच वायुर्ब्रह्माण्डं पुराणं ब्रह्मभाषितम्
रमते ऽध्यापि भगवान् प्रमथैः परिवारितः
ब्रह्मलोकं गमिष्यन्ति यत्र गत्वा न जायते
जजाप रुद्रमनिशं यत्र नन्दी महागणः
ददावात्मसमानत्वं मृत्युवञ्चनमेव च
आराधयन्महादेवं पुत्रार्थं वृषभध्वजम्
शर्वः सोमो गणवृतो वरदो ऽस्मीत्यभाषत
अयोनिजं मृत्युहीनं देहि पुत्रं त्वया समम्
पश्यतस्तस्य विप्रर्षेरन्तर्धानं गतो हरः