कूर्मपुराणम्

तेषामभ्यधिकं ज्ञानं मामकं द्विजपुङ्गवाः

ये हि मां भस्मनिरता ध्यायन्ति सततं हृदि

नाशयाम्यचिरात् तेषां घोरं संसारसागरम्

ब्रह्मचर्यरतो नग्नो व्रतं पाशुपतं चरेत्

गुह्याद् गुह्यतमं सूक्ष्मं वेदसारं विमुक्तये

वेदाभ्यासरतो विद्वान् ध्यायेत् पशुपतिं शिवम्

भस्मच्छन्नैर्हि सततं निष्कामैरिति विश्रुतिः

बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः

वेदवादविरुद्धानि मयैव कथितानि तु

असेव्यमेतत् कथितं वेदवाह्यं तथेतरम्

ज्ञायते मत्स्वरूपं तु मुक्त्वा वेदं सनातनम्

अचिरादैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति न संशयः

ध्यातमात्रो हि सान्निध्यं दास्यामि मुनिसत्तमाः

ब्रह्मचर्यरताः शान्ता ज्ञानयोगपरायणाः

वितेनिरे बहून् वादान्नध्यात्मज्ञानसंश्रयान्

को ऽपि स्यात् सर्वभावानां हेतुरीश्वर एव च

आविरासीन्महादेवी देवी गिरिवरात्मजा

स्वभाभिर्विमलाभिस्तु पूरयन्ती नभस्तलम्

जानन्ति ते तत् परमस्य बीजम्

तस्यामथैते मुनयश्च विप्राः

रुद्रं बृहन्तं पुरुषं पुराणम्

दाविर्बभौ जन्मविनाशहेतु

व्योमाभिधाना दिवि राजतीव

मायामथारुह्य स देवदेवः

मेतज्ज्ञात्वा ह्यमृतत्वं व्रजन्ति

वनौकसस्ते पुनरेव रुद्रम्

देवदारुवने पूर्वं पुराणे यन्मया श्रुतम्

श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् स याति परमां गतिम्

नर्मदा लोकविख्याता तीर्थानामुत्तमा नदी