कूर्मपुराणम्

ब्रह्मणे कथितं पूर्वमादावेव महर्षयः

योगेन सहितं सांख्यं पुरुषाणां विमुक्तिदम्

ज्ञानं तु केवलं सम्यगपवर्गफलप्रदम्

विहाय सांख्यं विमलमकुर्वन्त परिश्रमम्

आगतो ऽहमिमं देशं ज्ञापयन् मोहसंभवम्

ज्ञातव्यं हि प्रयत्नेन श्रोतव्यं दृश्यमेव च

आनन्दो निर्मलो नित्यं स्यादेतत् सांख्यदर्शनम्

एतत् कैवल्यममलं ब्रह्मभावश्च वर्णितः

पश्यन्ति मां महात्मानो यतयो विश्वमीश्वरम्

अहं हि वेद्यो भगवान् मम मूर्तिरियं शिवा

तेषामभ्यधिकं ज्ञानं मामकं द्विजपुङ्गवाः

ये हि मां भस्मनिरता ध्यायन्ति सततं हृदि

नाशयाम्यचिरात् तेषां घोरं संसारसागरम्

ब्रह्मचर्यरतो नग्नो व्रतं पाशुपतं चरेत्

गुह्याद् गुह्यतमं सूक्ष्मं वेदसारं विमुक्तये

वेदाभ्यासरतो विद्वान् ध्यायेत् पशुपतिं शिवम्

भस्मच्छन्नैर्हि सततं निष्कामैरिति विश्रुतिः

बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः

वेदवादविरुद्धानि मयैव कथितानि तु

असेव्यमेतत् कथितं वेदवाह्यं तथेतरम्

ज्ञायते मत्स्वरूपं तु मुक्त्वा वेदं सनातनम्

अचिरादैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति न संशयः

ध्यातमात्रो हि सान्निध्यं दास्यामि मुनिसत्तमाः

ब्रह्मचर्यरताः शान्ता ज्ञानयोगपरायणाः

वितेनिरे बहून् वादान्नध्यात्मज्ञानसंश्रयान्

को ऽपि स्यात् सर्वभावानां हेतुरीश्वर एव च

आविरासीन्महादेवी देवी गिरिवरात्मजा

स्वभाभिर्विमलाभिस्तु पूरयन्ती नभस्तलम्

जानन्ति ते तत् परमस्य बीजम्