कूर्मपुराणम्

कालं नयन्ति तपसा पूजयन्तो महेश्वरम्

चका भगवान् बुद्धिं प्रबोधाय वृषध्वजः

देवदारुवनं प्राप्तः प्रसन्नः परमेश्वरः

उल्मुकव्यग्रहस्तश्च रक्तपिङ्गललोचनः

क्वचिन्नृत्यति शृङ्गारी क्वचिद्रौति मुहुर्मुहुः

मायां कृत्वात्मनो रूपं देवस्तद् वनमागतः

सा च पूर्ववद् देवेशी देवदारुवनं गता

प्रणेमुः शिरसा भूमौ तोषयामासुरीश्वरम्

अथर्वशिरसा चान्ये रुद्राद्यैर्ब्रह्मभिर्भवम्

त्र्यम्बकाय नमस्तुभ्यं त्रिशूलवरधारिणे

सर्वप्रणतदेहाय स्वयमप्रणतात्मने

नमो ऽस्तु नृत्यशीलाय नमो भैरवरूपिणे

नमो दान्ताय शान्ताय तापसाय हराय च

नमस्ते लेलिहानाय शितिकण्ठाय ते नमः

नमः कनकमालाय देव्याः प्रियकराय च

नमो योगाधिपतये ब्रह्माधिपतये नमः

नमस्ते घनवाहाय दंष्ट्रिणे वह्निरेतसे

विश्वेश्वर महादेव यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते

नमः कनकलिङ्गाय वारिलिङ्गाय ते नमः

किरीटिने कुण्डलिने कालकालाय ते नमः

क्षम्यतां यत्कृतं मोहात् त्वमेव शरणं हि नः

ब्रह्मादीनां च सर्वेषां दुर्विज्ञेयो ऽसि शङ्कर

तत्सर्वं भगवानेन कुरुते योगमायया

ऊचुः प्रणम्य गिरिशं पश्यामस्त्वां यथा पुरा

स्वमेव परमं रूपं दर्शयामास शङ्करः

यथा पूर्वं स्थिता विप्राः प्रणेमुर्हृष्टमानसाः

भृग्वङ्गिरोवसिष्ठास्तु विश्वामित्रस्तथैव च

प्रणम्य देवदेवेशमिदं वचनमब्रुवन्

ज्ञानेन वाथ योगेन पूजयामः सदैव हि