कूर्मपुराणम्

प्रभासहस्रकलिले ज्ञानैश्वर्यादिसंयुते

चतुर्मुखं महाबाहुं छन्दोमयमजं परम्

शिरोभिर्धरणीं गत्वा तोषयामासुरीश्वरम्

व्याजहार मुनिश्रेष्ठाः किमागमनकारणम्

ज्ञापयाञ्चक्रिरे सर्वे कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

भार्यया चारुसर्वाङ्ग्या प्रविष्टो नग्न एव हि

कन्यकानां प्रिया चास्य दूषयामास पुत्रकान्

ताडितो ऽस्माभिरत्यर्थं लिङ्गन्तु विनिपातितम्

उत्पाताश्चाभवन् घोराः सर्वभूतभयङ्कराः

भवन्तमेव शरणं प्रपन्ना वयमच्युत

अनुग्रहेण विश्वेश तदस्माननुपालय

ध्यात्वा देवं त्रिशूलाङ्कं कृताञ्जलिरभाषत

धिग्बलं धिक् तपश्चर्या मिथ्यैव भवतामिह

उपेक्षितं वृथाचारैर्भवद्भिरिह मोहितैः

यमेव तं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

महानिधिं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

तमासाद्याक्षयनिधिं हा भवद्भिरुपेक्षितम्

तदेवोपेक्षितं दृष्ट्वा निधानं भाग्यवर्जितैः

तमासाद्य निधिं ब्राह्म हा भवद्भिर्वृथाकृतम्

न तस्य परमं किञ्चित् पदं समधिगम्यते

संहरत्येष भगवान् कालो भूत्वा महेश्वरः

एष चक्री च वज्री च श्रीवत्सकृतलक्षणः

द्वापरे भगवान् कालो धर्मकेतुः कलौ युगे

तमो ह्यग्नी रजो ब्रह्मा सत्त्वं विष्णुरिति प्रभुः

यत्र तिष्ठति तद् ब्रह्म योगेन तु समन्वितम्

सा हि नारायणो देवः परमात्मा सनातनः

स एव मोहयेत् कृत्स्नं स एव परमा गतिः

एकशृङ्गो महानात्मा पुराणो ऽष्टाक्षरो हरिः

एकमूर्तिरमेयात्मा नारायण इति श्रुतिः