कूर्मपुराणम्

एषैव देवता मह्यं धारयामि सदैव तत्

ताडयाञ्चक्रिरे दण्डैर्लोष्टिभिर्मुष्टिभिद्विजाः

प्रोचुरेतद् भवांल्लिङ्गमुत्पाटयतु दुर्मते

युष्माकं मामके लिङ्गे यदि द्वेषो ऽभिजायते

नापश्यंस्तत्क्षणेनेशं केशवं लिङ्गमेव च

निष्प्रभाश्च ग्रहाः सर्वे चुक्षुभे च महोदधिः

कथयामास विप्राणां भयादाकुलितेक्षणा

भिक्षमाणः शिवो नूनं दृष्टो ऽस्माकं गृहेष्विति

सर्वे जग्मुर्महायोगं ब्रह्माणं विश्वसंभवम्

चतुर्वेदैर्मूर्तिमद्भिः सावित्र्या सहितं प्रभुम्

प्रभासहस्रकलिले ज्ञानैश्वर्यादिसंयुते

चतुर्मुखं महाबाहुं छन्दोमयमजं परम्

शिरोभिर्धरणीं गत्वा तोषयामासुरीश्वरम्

व्याजहार मुनिश्रेष्ठाः किमागमनकारणम्

ज्ञापयाञ्चक्रिरे सर्वे कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

भार्यया चारुसर्वाङ्ग्या प्रविष्टो नग्न एव हि

कन्यकानां प्रिया चास्य दूषयामास पुत्रकान्

ताडितो ऽस्माभिरत्यर्थं लिङ्गन्तु विनिपातितम्

उत्पाताश्चाभवन् घोराः सर्वभूतभयङ्कराः

भवन्तमेव शरणं प्रपन्ना वयमच्युत

अनुग्रहेण विश्वेश तदस्माननुपालय

ध्यात्वा देवं त्रिशूलाङ्कं कृताञ्जलिरभाषत

धिग्बलं धिक् तपश्चर्या मिथ्यैव भवतामिह

उपेक्षितं वृथाचारैर्भवद्भिरिह मोहितैः

यमेव तं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

महानिधिं समासाद्य हा भवद्भिरुपेक्षितम्

तमासाद्याक्षयनिधिं हा भवद्भिरुपेक्षितम्

तदेवोपेक्षितं दृष्ट्वा निधानं भाग्यवर्जितैः

तमासाद्य निधिं ब्राह्म हा भवद्भिर्वृथाकृतम्