कूर्मपुराणम्

तत्र गत्वा द्विजो विद्वान् ब्रह्महत्यां विमुञ्चति

तारयेच्च पितॄन् सम्यग् दश पूर्वान् दशापरान्

नद्यः समुद्रगाः पुण्याः समुद्रश्च विशेषतः

तत्र नारायणो देवो नरेणास्ते सनातनः

तारयेच्च पितॄन् सर्वान् दत्त्वा श्राद्धं समाहितः

महादेवेन देवेन तत्र दत्तं महद् वरं

प्रसन्नो भगवानीशो मुनीन्द्रान् प्राह भावितान्

मद्भावनासमायुक्तास्ततः सिद्धिमवाप्स्यथ

तेषां ददामि परमं गाणपत्यं हि शाश्वतम्

प्राणानिह नरस्त्यक्त्वा न भूयो जन्म विन्दति

तेषां च सर्वपापानि नाशयामि द्विजोत्तमाः

ध्यानं जपश्च नियमः सर्वमत्राक्षयं कृतम्

देवदारुवनं पुण्यं महादेवनिषेवितम्

तत्र सन्निहिता गङ्गातीर्थान्यायतनानि च

मोहयामास विप्रेन्द्रान् सूत वक्तुमिहार्हसि

सपुत्रदारा मुनयस्तपश्चेरुः सहस्रशः

यजन्ति विविधैर्यज्ञैस्तपन्ति च महर्षयः

ख्यापयन् स महादोषं ययौ दारुवनं हरः

ययौ निवृत्तविज्ञानस्थापनार्थं च शङ्करः

लीलालसो महाबाहुः पीनाङ्गश्चारुलोचनः

मत्तमातङ्गगामनो दिग्वासा जगदीश्वरः

दधानो भगवानीशः समागच्छति सस्मितः

स्त्रीवेषं विष्णुरास्थाय सो ऽनुगच्छति शूलिनम्

शुचिस्मितं सुप्रसन्नं रणन्नुपुरकद्वयम्

उदारहंसचलनं विलासि सुमनोहरम्

चचार हरिणा भिक्षां मायया मोहयन् जगत्

मायया मोहिता नार्यो देवदेवं समन्वयुः

सहैव तेन कामार्ता विलासिन्यश्चरन्तिहि

अन्वगच्छन् हृषीकेशं सर्वे कामप्रपीडिताः