कूर्मपुराणम्

दत्त्वा तु दानं विधिवद् ब्रह्मलोके महीयते

धर्मपृष्ठे च सरसि ब्रह्मणः परमे शुभे

महाह्रदे च कौशिक्यां दत्तं भवति चाक्षयम्

हिताय सर्वभूतानां नास्तिकानां निदर्शनम्

पाप्मानमुत्सृजत्याशु जीर्णां त्वचमिवोरगः

उदीच्यां मुञ्जपृष्ठस्य ब्रह्मर्षिगणसेवितम्

ऋणैस्त्रिभिर्नरः स्नात्वा मुच्यते क्षीणकल्मषः

उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम्

कामान् सलभते दिव्यान् मोक्षोपायं च विन्दति

सिद्धचारणसंकीर्णो देवर्षिगणसेवितः

तत्र गत्वा द्विजो विद्वान् ब्रह्महत्यां विमुञ्चति

तारयेच्च पितॄन् सम्यग् दश पूर्वान् दशापरान्

नद्यः समुद्रगाः पुण्याः समुद्रश्च विशेषतः

तत्र नारायणो देवो नरेणास्ते सनातनः

तारयेच्च पितॄन् सर्वान् दत्त्वा श्राद्धं समाहितः

महादेवेन देवेन तत्र दत्तं महद् वरं

प्रसन्नो भगवानीशो मुनीन्द्रान् प्राह भावितान्

मद्भावनासमायुक्तास्ततः सिद्धिमवाप्स्यथ

तेषां ददामि परमं गाणपत्यं हि शाश्वतम्

प्राणानिह नरस्त्यक्त्वा न भूयो जन्म विन्दति

तेषां च सर्वपापानि नाशयामि द्विजोत्तमाः

ध्यानं जपश्च नियमः सर्वमत्राक्षयं कृतम्

देवदारुवनं पुण्यं महादेवनिषेवितम्

तत्र सन्निहिता गङ्गातीर्थान्यायतनानि च

मोहयामास विप्रेन्द्रान् सूत वक्तुमिहार्हसि

सपुत्रदारा मुनयस्तपश्चेरुः सहस्रशः

यजन्ति विविधैर्यज्ञैस्तपन्ति च महर्षयः

ख्यापयन् स महादोषं ययौ दारुवनं हरः

ययौ निवृत्तविज्ञानस्थापनार्थं च शङ्करः