कूर्मपुराणम्

मेने चास्मन्नाथ आगच्छतीति

राजर्षिस्तं नेतुमभ्याजगाम

देहीतीमं कालमूचे ममेति

क्रुद्धो रुद्रमभिदुद्राव वेगात्

श्वेतस्यैनं पश्यतो व्याजघान

रराज देवतापतिः सहोमया पिनाकधृक्

ननाम साम्बमव्ययं स राजपुङ्गवस्तदा

नमः शिवाय धीमते नमो ऽपवर्गदायिने

विभागहीनरूपिणे नमो नराधिपाय ते

अनादिनित्यभूतये वराहशृङ्गधारिणे

नमो महानटाय ते नमो वृषध्वजाय ते

स्वगाणपत्यमव्ययं सरूपतामथो ददौ

मुनीशसिद्धवन्दितः क्षणाददृश्यतामगात्

अयाचत वरं रुद्रं सजीवो ऽयं भवत्विति

कृतान्तस्यैव भवता तत्कार्ये विनियोजितः

तथास्त्वित्याह विश्वात्मा सो ऽपि तादृग्विधो ऽभवत्

गत्वाभ्यर्च्य महादेवं गाणपत्यं स विन्दति

महादेवस्य देवस्य महालयमिति श्रुतम्

शिलातले पदं न्यस्तं नास्तिकानां निदर्शनम्

उपासते महादेवं वेदाध्ययनतत्पराः

नमस्कृत्वाथ शिरसा रुद्रसामीप्यमाप्नुयात्

केदारमिति विख्यातं सिद्धानामालयं शुभम्

पीत्वा चैवोदकं शुद्धं गाणपत्यमवाप्नुयात्

द्विजातिप्रवरैर्जुष्टं योगिभिर्यतमानसैः

तत्राभ्यर्च्य श्रीनिवासं विष्णुलोके महीयते

अक्षयं विन्दति स्वर्गं तत्र गत्वा द्विजोत्तमः

यत्र देवेन रुद्रेण यज्ञो दक्षस्य नाशितः

मुच्यते सर्वपापैस्तु ब्रह्मलोकं लभेन्मृतः

तत्राभ्यर्च्य हृषीकेशं श्वेतद्वीपं निगच्छति