कूर्मपुराणम्

रामायादर्शयत् सीतां पावको ऽभूत् सुरप्रियः

चकार प्रणतिं भूमौ रामाय जनकात्मजा

ननाम वह्निं सिरसा तोषयामास राघवः

दग्धा भगवता पूर्वं दृष्टा मत्पार्श्वमागता

यथावृत्तं दाशरथिं भूतानामेव सन्निधौ

आराध्य लब्धा तपसा देव्याश्चात्यन्तवल्लभा

भवानीपार्श्वमानीता मया रावणकामिता

मया मायामयी सृष्टा रावणस्य वधाय सा

मयोपसंहृता चैव हतो लोकविनाशनः

पश्य नारायणं देवं स्वात्मानं प्रभवाव्ययम्

मानितो राघवेणाग्निर्भूतैश्चान्तरधीयत

स्त्रीणां सर्वाघशमनं प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम्

स्वदेहं पुण्यतीर्थेषु त्यक्त्वा मुच्येत किल्बिषात्

मुच्यते पातकैः सर्वैः समस्तैरपि पूरुषः

महेशाराधनार्थाय ज्ञानयोगं च शाश्वतम्

स पश्यति महादेवं नान्यः कल्पशतैरपि

न तस्मादधिको लोके स योगी परमो मतः

स योगयुक्तो ऽपि मुनिर्नात्यर्थं भगवत्प्रियः

धर्मयुक्तेषु शान्तेषु श्रद्धया चान्वितेषु वै

सर्वपापविनिर्मुक्तो गच्छेत परमां गतिम्

पठेत नित्यं सुमनाः श्रोतव्यं च द्विजातिभिः

स दोषकञ्चुकं त्यक्त्वा याति देवं महेश्वरम्

समाश्वास्य मुनीन् सूतं जगाम च यथागतम्

तानि त्वं कथयास्माकं रोमहर्षण सांप्रतम्

कथितानि पुराणेषु मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिः

एकैकशो मुनिश्रेष्ठाः पुनात्यासप्तमं कुलम्

प्रयागं प्रथितं तीर्थं तस्य माहात्म्यमीरितम्

ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं सर्वपापविशोधनम्

ददाति यत्किञ्चिदपि पुनात्युभयतः कुलम्