कूर्मपुराणम्

नास्याः पराभवं कर्तुं शक्नोतीह जनः क्वचित्

पत्नी दाशरथेर्देवी विजिग्ये राक्षसेश्वरम्

सीतां विशालनयनां चकमे कालचोदितः

समाहर्तुं मतिं चक्रे तापसः किल कामिनीम्

जगाम शरणं वह्निमावसथ्यं शुचिस्मिता

कृताञ्जली रामपत्नी शाक्षात् पतिमिवाच्युतम्

दाहकं सर्वभूतानामीशानं कालरूपिणम्

आत्मानं दीप्तवपुषं सर्वभूतहृदी स्थितम्

भूतेशं कृत्तिवसनं शरण्यं परमं पदम्

महायोगेश्वरं वह्निमादित्यं परमेष्ठिनम्

कालाग्निं योगिनामीशं भोगमोक्षफलप्रदम्

हिरण्यमये गृहे गुप्तं महान्तममितौजसम्

हव्यकव्यवहं देवं प्रपद्ये वह्निमीश्वरम्

भर्गमग्निपरं ज्योती रक्ष मां हव्यवाहन

ध्यायन्ती मनसा तस्थौ राममुन्मीलितेक्षणा

आविरासीत् सुदीप्तात्मा तेजसा प्रदहन्निव

सीतामादाय धर्मिष्ठां पावको ऽन्तरधीयत

समादाय ययौ लङ्कां सागरान्तरसंस्थिताम्

मसादायाभवत् सीतां शङ्काकुलितमानसः

विवेश पावकं दीप्तं ददाह ज्वलनो ऽपि ताम्

रामायादर्शयत् सीतां पावको ऽभूत् सुरप्रियः

चकार प्रणतिं भूमौ रामाय जनकात्मजा

ननाम वह्निं सिरसा तोषयामास राघवः

दग्धा भगवता पूर्वं दृष्टा मत्पार्श्वमागता

यथावृत्तं दाशरथिं भूतानामेव सन्निधौ

आराध्य लब्धा तपसा देव्याश्चात्यन्तवल्लभा

भवानीपार्श्वमानीता मया रावणकामिता

मया मायामयी सृष्टा रावणस्य वधाय सा

मयोपसंहृता चैव हतो लोकविनाशनः