कूर्मपुराणम्

श्वानं हत्वा द्विजः कुर्यात् षोडशांशं व्रतं ततः

कृच्छ्रं द्वादशरात्रं तु कुर्यादश्ववधे द्विजः

पलालभारं षण्डं च सैसकं चैकमाषकम्

शुकं द्विहायनं वत्सं क्रौञ्चं हत्वा त्रिहायनम्

वानरं श्येनभासौ च स्पर्शयेद् ब्राह्मणाय गाम्

अक्रव्यादान् वत्सतरीमुष्ट्रं हत्वा तु कृष्णलम्

अनस्थ्नां चैव हिंसायां प्राणायामेन शुध्यति

गुल्मवल्लीलतानां तु पुष्पितानां च वीरुधाम्

फलपुष्पोद्भवानां च घृतप्राशो विशोधनम्

मतिपूर्वं वधे चास्याः प्रायश्चित्तं न विद्यते

वापीकूपजलानां च शुध्येच्चान्द्रायणेन तु

चरेत् सांतपनं कृच्छ्रं तन्निर्यात्यात्मशुद्धये

स्वजातीयगृहादेव कृच्छ्रार्धेन विशुद्ध्यति

पुष्पमूलफलानां च पञ्चगव्यं विशोधनम्

चैलचर्मामिषाणां च त्रिरात्रं स्यादभोजनम्

अयः कांस्योपलानां च द्वादशाहं कणाशनम्

पक्षिगन्धौषधीनां च रज्वाश्चैव त्र्यहं पयः

वराहं कुक्कुटं चाथ तप्तकृच्छ्रेण शुध्यति

उपोष्य द्वादशाहं तु कूष्माण्डैर्जुहुयाद् घृतम्

व्रतवच्चैव संस्कारं पूर्वेण विधिनैव तु

चक्रवाकं प्लवं जग्घ्वा द्वादशाहमभोजनम्

उलूकं जालपादं च जग्ध्वाप्येतद् व्रतं चरेत्

जग्ध्वा चैव कटाहारमेतदेव चरेद् व्रतम्

गोमूत्रयावकाहारो मासेनैकेन शुद्ध्यति

रक्तपादांस्तथा जग्ध्वा सप्ताहं चैतदाचरेत्

भुक्त्वा मासं चरेदेतत् तत्पापस्यापनुत्तये

प्राजापत्यं चरेज्जग्ध्वा शङ्खं कुम्भीकमेव च

नालिकां तण्डुलीयं च प्राजापत्येन शुद्ध्यति

प्राजापत्येन शुद्धिः स्यात् कक्कुभाण्डस्य भक्षणे