कूर्मपुराणम्

प्रदद्याद् वाथ विप्रेभ्यः स्वात्मतुल्यं हिरण्यकम्

ब्राह्मणः स्वर्णहारी तु तत्पापस्यापनुत्तये

अवगूहेत् स्त्रियं तप्तां दीप्तां कार्ष्णायसीं कृताम्

आतिष्ठेद् दक्षिणामाशामानिपातादजिह्मगः

अधः शयीत नियतो मुच्यते गुरुतल्पगः

अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुद्ध्यते नरः

स्थानासनाभ्यां विहरंस्त्रिरह्नो ऽभ्युपयन्नपः

चान्द्रायणानि वा कुर्यात् पञ्च चत्वारि वा पुनः

स तत्पापापनोदार्थं तस्यैव व्रतमाचरेत्

षाण्मासिके तु संसर्गे प्रायश्चित्तार्धमर्हति

पुण्यतीर्थाभिगमनात् पृथिव्यां वाथ निष्कृतिः

कृत्वा तैश्चापि संसर्गं ब्राह्मणः कामकारतः

ज्वलन्तं वा विशेदग्निं ध्यात्वा देवं कपर्दिनम्

तस्मात् पुण्येषु तीर्थेषु दहेद् वापि स्वदेहकम्

प्रविशेज्ज्वलनं दीप्तं मतिपूर्वमिति स्थितिः

भागिनेयीं समारुह्य कुर्यात् कृच्छ्रातिकृच्छ्रकौ

ध्यायन् देवं जगद्योनिमनादिनिधनं परम्

चान्द्रायणानि चत्वारि पञ्च वा सुसमाहितः

मातुलस्य सुतां वापि गत्वा चान्द्रायणं चरेत्

अहोरात्रोषितो भूत्वा तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

सह सांतपनेनास्य नान्यथा निष्कृतिः स्मृता

चाद्रायणेन शुध्येत प्रयतात्मा समाहितः

कन्यकां दूषयित्वा तु चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं सान्तपनं चरेत्

गवि भथुनमासेव्य चरेच्चान्द्रायणव्रतम्

पतितां च स्त्रियं गत्वा त्रिभिः कृच्छ्रै र्विशुद्ध्यति

गत्वा चान्द्रायणं कुर्यात् तथा चर्मोपजीविनीम्

सप्तगारं चरेद् भैक्षं वसित्वा गर्दभाजिनम्

संवत्सरेण चैकेन तस्मात् पापात् प्रमुच्यते