कूर्मपुराणम्

नमः शिवाय शान्ताय शिवायै शान्तये नमः

नमो मूलप्रकृतये महेशाय नमो नमः

नमस्ते कालकालाय ईश्वरायै नमो नमः

नमो नमस्ते कामाय मायायै च नमो नमः

नमो ऽस्तु ते प्रकृतये नमो नारायणाय च

नमः संसारनाशाय संसारोत्पत्तये नमः

नमः कार्यविहीनाय विश्वप्रकृतये नमः

नमस्ते व्योमसंस्थाय व्योमशक्त्यै नमो नमः

पपात दण्डवद् भूमौ गृणन् वै शतरुद्रियम्

प्रोवाचोत्थाप्य हस्ताभ्यां प्रतो ऽस्मि तव सांप्रतम्

प्रोवाचाग्रे स्थितं देवं नीललोहितमीश्वरम्

आत्मनो रक्षणीयस्ते गुरुर्ज्येष्ठः पिता तव

स्वयोगैश्वर्यमाहात्म्यान्मामेव शरणं गतः

शासितव्यो विरिञ्चस्य धारणीयं शिरस्त्वया

चरस्व सततं भिक्षां संस्थापय सुरद्विजान्

स्थानं स्वाभाविकं दिव्यं ययौ तत्परमं पदम्

ग्राहयामास वदनं ब्रह्मणः कालभैरवम्

कपालहस्तो भगवान् भिक्षां गृह्णातु सर्वतः

दंष्ट्राकरालवदनां ज्वालामालाविभूषणाम्

तावत् त्वं भीषणे कालमनुगच्छ त्रिलोचनम्

अटस्व निखिलं लोकं भिक्षार्थो मन्नियोगतः

तदासौ वक्ष्यति स्पष्टमुपायं पापशोधनम्

कपालपाणिर्विश्वात्मा चचार भुवनत्रयम्

श्रीमत् पवित्रमतुलं जटाजूटविराजितम्

भाति कालाग्निनयनो महादेवः समावृतः

लीलाविलासूबहुलो लोकानागच्छतीश्वरः

रूपलावण्यसंपन्नं नारीकुलमगादनु

सस्मितं प्रेक्ष्य वदनं चक्रुर्भ्रूभङ्गमेव च

जगाम विष्णोर्भवनं यत्रास्ते मधुसूदनः