कूर्मपुराणम्

स्वानन्दभूता कथिता देवी नागन्तुका शिवा

नाज्ञानमगमन्नाशमीश्वरस्यैव मायया

प्रापश्यदद्भुतं दिव्यं पूरयन् गगनान्तरम्

व्योममध्यगतं दिव्यं प्रादुरासीद् द्विजोत्तमाः

तेन तन्मण्जलं घोरमालोकयदनिन्दितम्

क्षणाददृश्यत महान् पुरुषो नीललोहितः

तं प्राह भगवान् ब्रह्मा शङ्करं नीललोहितम्

प्रादुर्भावं महेशान् मामेव शरणं व्रज

प्राहिणोत् पुरुषं कालं भैरवं लोकदाहकम्

चकर्त तस्य वदनं विरिञ्चस्याथ पञ्चमम्

ममार चेशयोगेन जीवितं प्राप विश्वसृक्

समासीनं महादेव्या महादेवं सनातनम्

कोटिसूर्यप्रतीकाशं जटाजूटविराजितम्

त्रिशूलपाणिं दुष्प्रेक्ष्यं योगिनं भूतिभूषणम्

तमादिदेवं ब्रह्माणं महादेवं ददर्श ह

सो ऽनन्तैश्वर्ययोगात्मा महेशो दृश्यते किल

सकृत्प्रणाममात्रेण स रुद्रः खलु दृश्यते

विमोचयति लोकानां नायको दृश्यते किल

विदन्ति विमलं रूपं स शंभुर्दृश्यते किल

अर्चयन्ति सदा लिङ्गं विश्वेशः खलु दृश्यते

सकृत्प्रणाममात्रेण स रुद्रः खलु दृश्यते

हिरण्यगर्भपुत्रो ऽसावीश्वरो दृश्यते किल

न मुञ्चति सदा पार्श्वं शङ्करो ऽसावदृश्यत

दत्त्वा तरति संसारं रुद्रो ऽसौ दृश्यते किल

कालः किल स योगात्मा कालकालो हि दृश्यते

सोमः स दृश्यते देवः सोमो यस्य विभूषणम्

गीयते परमा मुक्तिः स योगी दृश्यते किल

योगं ध्यायन्ति देव्यासौ स योगी दृश्यते किल

वरासने समासीनमवाप परमां स्मृतिम्