कूर्मपुराणम्

कुर्यात्कृछ्रातिकृच्छ्रं तु चान्द्रायणमथापि वा

दिवास्कन्दे त्रिरात्रं स्यात् प्राणायामशतं तथा

प्रत्यक्षलवणे चोक्तं प्राजापत्यं विशोधनम्

तस्मान्महेश्वरं ज्ञात्वा तस्य ध्यानपरो भवेत्

यो ऽन्तरात्र परं ब्रह्म स विज्ञेयो महेश्वरः

तदेवाक्षरमद्वैतं तदादित्यान्तरं परम्

आत्मयोगाह्वये तत्त्वे महादेवस्ततः स्मृतः

तमेवात्मानमन्वेति यः स याति परं पदम्

न ते पश्यन्ति तं देवं वृथा तेषां परिश्रमः

स देवस्तु महादेवो नैतद् विज्ञाय बध्यते

ज्ञानयोगरतः शान्तो महादेवपरायणः

पितामहेन विभुना मुनीनां पूर्वमीरितम्

ज्ञानं स्वयंभुवा प्रोक्तं यतिधर्माश्रयं शिवम्

प्रणिहितमनसो ये नित्यमेवाचरन्ति

हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये

दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्

यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्

स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति

यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्

वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः

एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै

महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्

यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्

कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च

संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च

भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्

विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्

विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः