कूर्मपुराणम्

क्रियायाश्चाभवत् पुत्रो दण्डः समय एव च

लज्जाया विनयः पुत्रो वपुषो व्यवसायकः

यशः कीर्तिसुतस्तद्वदित्येते धर्मसूनवः

इत्येष वै सुखोदर्कः सर्गो धर्मस्य कीर्तितः

निकृत्यनृतयोर्जज्ञे भयं नरक एव च

भयाज्जज्ञे ऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम्

मृत्योर्व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश्च जज्ञिरे

नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

संक्षेपेण मया प्रोक्ता विसृष्टिर्मुनिपुङ्गवा

प्रणम्य वरदं विष्णुं पप्रच्छुः संशयान्विता

इदानीं संशयं चेममस्माकं छेत्तुमर्हसि

पुत्रत्वमगच्छंभुर्ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः

अण्डजो जगतामीशस्तन्नो वक्तुमिहार्हसि

पुत्रत्वं ब्रह्मणस्तस्य पद्मयोनित्वमेव च

आसीदेकार्णवं सर्वं न देवाद्या न चर्षयः

आश्रित्य शेषशयनं सुष्वाप पुरुषोत्तमः

सहस्त्रबाहुः सर्वज्ञश्चिन्त्यमानो मनीषिभिः

महाविभूतिर्योगात्मा योगिनां हृदयालयः

त्रैलोक्यसारं विमलं नाभ्यां पङ्कजमुद्वभौ

दिव्यगन्धमयं पुण्यं कर्णिकाकेसरान्वितम्

हिरण्यगर्भो भगवांस्तं देशमुपचक्रमे

प्रोवाच मधुरं वाक्यं मायया तस्य मोहितः

एकाकी को भवाञ्छेते ब्रूहि मे पुरुषर्षभ

उवाच देवं ब्रह्माणं मेघगम्भीरनिः स्वनः

महायोगेश्वरं मां त्वं जानीहि पुरुषोत्तमम्

सपर्वतमहाद्वीपं समुद्रैः सप्तभिर्वृतम्

जानन्नपि महायोगी को भवानिति वेधसम्

प्रत्युवाचाम्बुजाभाक्षं सस्मितं श्लक्ष्णया गिरा

मय्येव संस्थितं विश्वं ब्रह्माहं विश्वतोमुखः