कूर्मपुराणम्

प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु मुदा युक्तः सदा भवेत्

ददानो रोगरहितः सुखी दीर्घायुरेव च

तीव्रितापं च तरति छत्रोपानत्प्रदो नरः

तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्ष्यमिच्छता

संक्रान्त्यादिषु कालेषु दत्तं भवति चाक्षयम्

दत्त्वा चाक्षयमाप्नोति नदीषु च वनेषु च

तस्माद् विप्राय दातव्यं श्रोत्रियाय द्विजातिभिः

मुमुक्षुणा च दातव्यं ब्राह्मणेभ्यस्तथान्वहम्

निवारयति पापात्मा तिर्यग्योनिं व्रजेत् तु सः

सर्वस्वमपहृत्यैनं राजा राष्ट्रात् प्रवासयेत्

म्रियमाणेषु विप्रेषु ब्राह्मणः स तु गर्हितः

अङ्कयित्वा स्वकाद् राष्ट्रात् तं राजा विप्रवासयेत्

स पूर्वाभ्यधिकः पापी नरके पच्यते नरः

सत्यसंयमसंयुक्तास्तेभ्यो दद्याद् द्विजोत्तमाः

न तु मूर्खमवृत्तस्थं दशरात्रमुपोषितम्

स तेन कर्मणा पापी दहत्यासप्तमं कुलम्

तस्मै यत्नेन दातव्यं अतिक्रम्यापि सन्निधिम्

तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं तु विपर्यये

पाषण्डेषु च सर्वेषु नावेदविदि धर्मवित्

अविद्वान् प्रतिगृह्णानो भस्मी भवति काष्ठवत्

अपि वा जातिमात्रेभ्यो न तु शूद्रात् कथञ्चन

धनलोभे प्रसक्तस्तु ब्राह्मण्यादेव हीयते

न तां गतिमवाप्नोति सङ्कोचाद् यामवाप्नुयात्

स्थित्यर्थादधिकं गृह्णन् ब्राह्मणो यात्यधोगतिम्

उद्वेजयति भूतानि यथा चौरस्तथैव सः

सर्वतः प्रतिगृह्णीयान्न तु तृप्येत् स्वयं ततः

वर्तमानः संयातात्मा याति तत् परमं पदम्

एकाकी विचरेन्नित्यमुदासीनः समाहितः

ज्ञात्वानुतिष्ठेन्नियतं तथानुष्ठापयेद् द्विजान्