कूर्मपुराणम्

कर्मणां सिद्धिकामस्तु पूजयेद् वै विनायकम्

मुमुक्षुः सर्वसंसारात् प्रयत्नेनार्चयेद्धरिम्

सोर्ऽचयेद् वै विरूपाक्षं प्रयत्नेनेश्वरेश्वरम्

ते पूजयन्ति भूतेशं केशवं चापि भोगिनः

तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम्

गृहदो ऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम्

अनडुदः श्रियं पुष्टां गोदो व्रध्नस्य विष्टपम्

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसात्म्यताम्

वेदवित्सु विशिष्टेषु प्रेत्य स्वर्गं समश्नुते

इन्धनानां प्रदानेन दीप्ताग्निर्जायते नरः

प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु मुदा युक्तः सदा भवेत्

ददानो रोगरहितः सुखी दीर्घायुरेव च

तीव्रितापं च तरति छत्रोपानत्प्रदो नरः

तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्ष्यमिच्छता

संक्रान्त्यादिषु कालेषु दत्तं भवति चाक्षयम्

दत्त्वा चाक्षयमाप्नोति नदीषु च वनेषु च

तस्माद् विप्राय दातव्यं श्रोत्रियाय द्विजातिभिः

मुमुक्षुणा च दातव्यं ब्राह्मणेभ्यस्तथान्वहम्

निवारयति पापात्मा तिर्यग्योनिं व्रजेत् तु सः

सर्वस्वमपहृत्यैनं राजा राष्ट्रात् प्रवासयेत्

म्रियमाणेषु विप्रेषु ब्राह्मणः स तु गर्हितः

अङ्कयित्वा स्वकाद् राष्ट्रात् तं राजा विप्रवासयेत्

स पूर्वाभ्यधिकः पापी नरके पच्यते नरः

सत्यसंयमसंयुक्तास्तेभ्यो दद्याद् द्विजोत्तमाः

न तु मूर्खमवृत्तस्थं दशरात्रमुपोषितम्

स तेन कर्मणा पापी दहत्यासप्तमं कुलम्

तस्मै यत्नेन दातव्यं अतिक्रम्यापि सन्निधिम्

तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं तु विपर्यये

पाषण्डेषु च सर्वेषु नावेदविदि धर्मवित्